Pod wspólnym dachem

3 godziny temu, Dionizy napisał:

Rawik jakiś nie swoj bo siedzi gdzieś zamknięty w swoich zakamarku i mało go widać. To chyba dlatego że on chyba najgorzej znosi to przymusowe uziemienie.

Jak go znam to on teraz się właśnie czuje jak ryba w wodzie  

3 godziny temu, Dionizy napisał:

Bili i Jacek normalnie chodzą do pracy ale chyba bardzo obawiają się tego czegoś w koronie bo co wieczór wracają do domu dość mocno aczkolwiek na wesoło zdezynfekowani. Często w plecaku Bilego jest jeszcze coś do dezynfekcji w wersji Licht pakowane w puszki z namalowaną rogatą krową czy czymś innym chodzącym po Białowieży. 

Bo my z @Jacekz to takie dwa bratanki, do bitki i do szklanki  

2 godziny temu, tośka napisał:

Prawie jak białe koty na zielonym tle,  no nie? 

Ja tam widzę jakieś zioło. Marihunaen czy cuś  

Z dzieciństwa pamiętam taką grę planszową "wielkie łowy", jej plusem było to, że mogłam w nią grać sama, gdy starsze rodzeństwo nie mogło mi towarzyszyć. ? Często bawiliśmy się w ciuciubabkę, zimno-gorąco, w pomidora  . Graliśmy w statki, państwa-miasta, kółko i krzyżyk. Fajne były czasy.

13 godzin temu, słoneczna napisał:

Z dzieciństwa pamiętam taką grę planszową "wielkie łowy", jej plusem było to, że mogłam w nią grać sama, gdy starsze rodzeństwo nie mogło mi towarzyszyć. ? Często bawiliśmy się w ciuciubabkę, zimno-gorąco, w pomidora  . Graliśmy w statki, państwa-miasta, kółko i krzyżyk. Fajne były czasy.

 

u mnie grywało się głównie w chińczyka aczkolwiek czasem bylo trudno i o pionki była walka na ,,dzień dobry,, bo przecież początkowo było tylko czterech graczy a na często do stołu zasiadało siedmioro. Potem skądś pojawiła się plansza dla sześciu graczy i już było lepiej. Teraz mam taką planszę na sześciu zawziętych chińczyków ale tak jakby albo krzeseł jest za mało albo gracze gdzieś w świecie....... gra najczęściej leży w szufladzie w pokoju w którym kiedyś mieszkał syn. Pokoje dziewcząt też takie ciche i pookładane że nawet odkurzacz jest senny za drzwiami  Tak to się wszystko toczy. Państwa miasta też często były na tapecie. Ja byłem w tym gronie najmłodszy i z reguły dla mnie wieczory gier kończyły się łzami i rozpaczą bo chyba zawsze to moje starsze rodzeństwo mnie oszukiwało albo co bo zawsze może nie ale często przegrywałem. Teraz gdy jest sposobność chętnie siadam do scrabli tyle ze coraz mniej tych sposobności. 

Gra o której wspomniałam, to plansza o wymiarach ok. 50 na 60 cm. Przedstawiała las, po którym rozsiane były zwierzęta. Każde zwierzę z planszy, miało swój odpowiednik na małej oddzielnej karteczce, na odwrocie której były o nim informacje, oraz ilość punktów, które się zdobywało. Te karteczki nakładało się na zwierzaki z planszy. Na starcie stawiało się pionki i rzucało kostkę. Ilość oczek decydowała o tym, ile pól mogło się przejść. Po drodze zbierało się te karteczki, a po zakończonej grze sumowało punkty, kto miał ich najwięcej wygrywał. Tak więc miałam równe szanse na wygraną ze starszym rodzeństwem.

Ja już cholery dostaję w domu

Dzisiaj umylam 2 okna w domu , dopiero w poniedzialek ide do pracy, syn też jest na przymusowym siedzeniu w  domu , do pracy chodzi co parę dni

''Czemu ty się, zła godzino,
z niepotrzebnym mieszasz lękiem?
Jesteś - a więc musisz minąć.
Miniesz - a więc to jest piękne.''

Szymborska  Wisława

Uśmiechnięci, współobjęci
spróbujemy szukać zgody,
choć różnimy się od siebie
jak dwie krople czystej wody.

Witaj Zuziu.

Napijemy się kawy?

8 minut temu, Dionizy napisał:

Witaj Zuziu.

Napijemy się kawy?

 

To zrób Dyziu

Witaj

Cieszę sie ze Cie widzę. To teraz taka rzadkość. Za chwilę muszę jechać do miasta bo jest kilka spraw które muszę załatwić. Jeśli coś potrzebujesz to mów Pozałatwiam Tobie też przy okazji. Ty nie wychodź poza ogrodzenie. Ogród zaczyna być coraz piękniejszy zresztą z taką ozdobą jak Ty każde miejsce jest piękne i cudowne. Przy okazji trzeba zrobić jakieś zakupy. Wielki tydzień a jakiś taki byle jaki. Pewnie to ta świadomość ze nie będzie dzieci ani wnuków. Nie wiem czy warto cokolwiek przygotowywać

Ja właśnie przygotowuję się psychicznie do wyjścia do sklepu, bo czasem trzeba.

Wczoraj mieliśmy pracowitą niedzielę, dziś będzie podobnie. W sumie trudno się połapać jaki mamy dzień tygodnia, bo wszystkie dni podobne, niestety.

a ja ide do mamy sprzatac pokoj bo jutro ojca maja wypisać po operacji 

29 minut temu, Zuzia napisał:

Ja właśnie przygotowuję się psychicznie do wyjścia do sklepu, bo czasem trzeba.

Wczoraj mieliśmy pracowitą niedzielę, dziś będzie podobnie. W sumie trudno się połapać jaki mamy dzień tygodnia, bo wszystkie dni podobne, niestety.

To prawda. Jeden od drugiego niewiele się różni. Uważaj na siebie

6 minut temu, tośka napisał:

a ja ide do mamy sprzatac pokoj bo jutro ojca maja wypisać po operacji 

Ty też uważaj. Maseczka na buńkę ta w zielone listki a na lapki jakieś rękawiczki i dopiero na zewnątrz. Nie ryzykuj niepotrzebnie bo kwiaty jeszcze drogie.

7 godzin temu, Dionizy napisał:

Nie ryzykuj niepotrzebnie bo kwiaty jeszcze drogie.

I już wtorek. Mówią że wielki ale ja wiem czy w jakiś sposób odczuwam jego wielkość. Teraz każdy dzień podobny do innego a codziennie wydaje mi się że jest sobota. Okna już umyte i mam nadzieję ze nie popada deszcz z wiatrem bo ciężka praca dziewczyn będzie na nic. Nad wejściem do mieszkania wisi spora palma upleciona z wierzbowych witek, bukszpanu, i kolorowych suszonych kwiatów. To dzieło Zuzi i Słonecznej przy sporym zaangażowaniu Rawika który na prośbę dziewcząt poszedł po gałązki nad potok płynący za domem  tam gdzie rośnie wierzba o jasno żółtych młodych gałązkach. Są one co prawda bardzo miękkie ale po upleceniu  ich kilku w dość specyficzne warkocze tworzące między sobą kulistą relację sa wystarczająco sztywne i estetyczne. Tu niewątpliwie mistrzynią świata jest Zuzia. Ubrała nawet na czas wykonania owej palmy swoją koszulkę z napisem na plecach ,, Mistrz Świata w pleceniu palm,, który zdobyła na mistrzostwach w Seulu. Na to wszystko a raczej na te konary które przyciągnął Rawik krytycznie od razu popatrzyła Weronika. Krzyczała na niego przy wtórze Chau Chau 

-Po co takie wielkie!!!!! Trzeba bylo tylko witki odciąć scyzorykiem!!!!! Po co brałeś piłę spalinową!!!!

Biedny chłopak. Każda sie jego o coś czepia. Teraz Bili te resztki drewna po produkcji palmy co zostały na podwórku pociął w kawałki i pookładał  koło drewutni ciesząc sie ze na kilka ognisk wystarczy. Zastanawiałem się dlaczego Tośka chodzi teraz po jajka do kurnika ze śrubokrętem  i kubkiem. Podejrzałem i juz wiem. Śrubokrętem robi dziurki z jednej i drugiej strony jajka potem wydmuchuje zawartość do kubka wydymając przy tym śmiesznie policzki które momentalnie przypominają czerwone jabłka gdy dojrzewają jesienią na naszej jabłoni za domem. Przy tym dmuchaniu oczy też jej robia sie znacznie większe i tak jakby troche zdziwione. a tak na prawdę zastanawiam się w jaki sposób tak wielkie żółtko przez tak mała dziurkę wypływa czy raczej jest wydmuchane w całości nie naruszone. Basiunia też gdzieś sie zapodziała pewnie goni wiatr i dni na łace pod lasem. Za chwile pewnie wróci ze łzami i biletem za to bieganie wypisanym przez straż gminną  i pewnie znowu będzie robiła te swoje maślane oczy do Jacka o do mnie by zrobić zstrzepkę na 500 złotych. Tak jakby nie mogła normalnie siedzieć na tyłku w domu. Zresztą złożonym z bardzo zgrabnych i ponętnie falujących w czasie chodzenia  krągłości. Ale juz o tym nie mowie bo za chwile dostanę burę od Szefowej. Dzulia już zakisiła mąkę   w dwóch słojach stojących  na półce kolo pieca W jednym słoju jest zakwas z maki żytniej na tradycyjny żur a w drugim mąka pszenna na również tradycyjny który osobiście ja preferuję. Dżulia doskonale wie o tym i przez wielką sympatię do mnie ( moze nawet jeszcze coś?) będzie też biały barszcz w niedzielny poranek. Lubię gdy na brzegu dużego talerza nałożone jest swoiste pure ugniecione z drobno posiekaną kiszoną kapustą, sklarowaną posiekaną cebulką i skwarkami z dobrego boczku. Potem do tego talerza nalewany jest biały barszcz z jajkiem i biała kiełbasa. Tak podany jest dla mnie jakimś atrybutem tego święta podobnie jak z przesileniem zimowym kojarzy mi się barszcz z buraków z uszkami z grzybowym farszem. Mam nadzieję ze będzie tez sernik taki bez podkładu z ciasta jak piecze Sisi. Dobrze ze jest Maybe bo ktoś tu nad wszystkim musi czuwać. Miłego wtorkowania.   

Nastrój przedświąteczny jest chociaż w naszej chacie. Dzięki Dyziu.

Ja tak naprawdę to jaja sobie robię kiedy tylko mam chwilę

1 minutę temu, Zuzia napisał:

Nastrój przedświąteczny jest chociaż w naszej chacie. Dzięki Dyziu.

Ja tak naprawdę to jaja sobie robię kiedy tylko mam chwilę

Nie wiem za co te ,,Dzieki,, Czyżby za to ze zdradzam Twoje tajemnice???? Tak jak z tą Koszulką z napisem ,, Mistrzyni Świata,,? To ja dziękuję ze jesteś Ksieżniczko

A ja mam jaja od GosiM. Dostałem dwanaście kurskich i trzy gąsie. Maciek, Agata i Gośka dostali po trzy kurze a reszta jest u mnie w koszu stanowiącym dekorację

Znam jej mistrzowskie drapanki, znam

@Dionizy już po kawie jesteś?

1 minutę temu, Zuzia napisał:

Znam jej mistrzowskie drapanki, znam

 

Uszyłaś sobie maseczkę?

A dla Rawika i Bilego?

Ja sobie zrobiłem z Jackowych onucek i chodzę na niezłym haju. To lepsze od marychy

Ja z bawełnianej piżamki w żabki, teraz chodząc marzę o łóżku 

10 minut temu, Zuzia napisał:

Ja z bawełnianej piżamki w żabki, teraz chodząc marzę o łóżku 

Do pracy Zuziu a nie myśli o sypialni

Milusiego

Chau Chau to jest ten sam Hau Hau czy mamy dwa psy? 

2 godziny temu, tośka napisał:

Chau Chau to jest ten sam Hau Hau czy mamy dwa psy? 

????Nic tylko to miezdu narodna sbaka i w zależności od okoliczności zmienia się pisownia imienia piesa Weroniki ?????. Światowiec. 

Dnia 6.04.2020 o 08:42, Zuzia napisał:

Ja właśnie przygotowuję się psychicznie do wyjścia do sklepu, bo czasem trzeba.

Mów co Ci trza to zawsze po drodze mogę podrzucić

Pusto mam dziś w głowie i choć mam jakieś wewnętrzne przekonanie że powinienem to i tak nie wiem co. Ta pustka dudniąca o ściany czaszki pomiędzy uszami i oczami jest dosć dziwna bo z reguły panuje tam galimatias przekrzykujących się myśli i pomysłow. Niebywały jazgot i harmider równy lub nawet przewyższający ten jaki panował w Puszce Pandory Ja to co prawda nazywam nieładem twórczym no ale kazdy popieprzony tak nazywa swoj prywatny Sajgon. Wczoraj wykosiłem już trzeci raz w tym roku trawnik. Pomimo tego ze przez kilka poranków temperatura spada poniżej minus dziesięciu stopni  trawnik zrobił się już piękny i zielony jak zresztą ma to w tradycji. Gorzej z różami bo przez kilka dni co było już ciepło ruszyła wegetacja a teraz przy tych mrozach prawdopodobnie zostały uszkodzone i trzeba będzie pomyśleć o ich wymianie na nowe. Szczególnie szkoda mi tej ,,Sympatii,, co byla po drugiej stronie wejścia. No ale takie jest życie. Nie mam na tyle dużej hortensji bo byc może ona zastąpiła by tą rózę. Róże jednak wiecznie przysparzają kłopotów. Lubię patrzeć jak Słoneczna czasem gdy osiada na jej głowie  nostalgia przechadza się między nimi. Tak jakby nieobecna choć mimo tej swojej nieobecności dotyka kwiatów, przygląda sie im uważnie a na Pani Margaret i Księżniczce Elżbiecie  musi obwąchać wszystkie kwiaty. Zastanawiam sie wtedy nad jej myślami i jakimś takim dziwnym smutkiem który emanuje z jej oczu, slow, spojrzeń i prawie z każdej litery. Zazdroszczę Tośce. To pomimo już swojej pełnoletności takie rozbiegane, rozkrzyczane dziecko rozsypujące wszędzie czy nawet rozchlapujące radość  codzienną Milej środy. Mówią ze jest Wielka więc niech taką będzie dla Was wszystkich.  

17 godzin temu, BrakLoginu napisał:

Mów co Ci trza to zawsze po drodze mogę podrzucić

Heńka jak już to większy zapas