Pod wspólnym dachem

....pojemność dwa czterysta....

Coraz krótsze sa dni Jeszcze kilka dni temu gdy parzył.em sobie pierwsza poranną kawę gdzieś pomiędzy szóstą a wpół do siódmej a okna mojej kuchni wychodzą na wschód to na niebie wyraźniej jaśniało w dni pochmurne a w pogodne słonce już pokazywało pierwsze promienie. Najpierw tak zza horyzontu jakby trochę wstydliwie dopiero potem wychylało ośmielone swe jaskrawe oblicze.Dziś było jeszcze bardzo ciemno. Tylko poświata zmierzającego do nowiu księżyca. Zbliża się zimowe przesilenie. Już za kilka dni. Te dni były od najdawniejszych czasów świętowane we wszystkich religiach i kultach W każdym przypadku praktycznie tak samo. Umierało czy też odchodziło zło, ciemność czy smutek a w radosnych obchodach pojawiała sie. nadzieje i wiara w odrodzenie.Tak było w Indiach z urodzinami 25 grudnia Hari Kryszny w starożytnym Egipcie w tym dniu urodził sie Horus  ale także to dzień narodzin Mitry z którego kultu mnóstwo rzeczy zaczerpnęli chrześcijanie. Ten dzien był też najważniejszym świętem we wszystkich ,,pogańskich,, religiach solarnych i był czczony nie tylko wśród ludów europejskich ale także za oceanem w religiach Azteków i Majów. W chrześcijaństwie ten dzień uznany został jako dzień narodzin Chrystusa dopiero w końcu czwartego wieku i to raczej nie wynik badań ale jako efekt dążeń Cesarza Konstantyna by zjednoczyć wszystkich mieszkańców imperium w jednej religii. Chyba Was trochę zanudzam dziś ale już kończę. Czy jestem przeciwnikiem tego święta? Nie. Zdecydowanie nie bo wiem że Jezus sie narodził i zasadniczo nie ma znaczenia czy to się stało miesiac wcześniej czy później i nie ma większego znaczenia kiedy są Jego urodziny. Trzeba zachować tradycję a w związku z tym że jest to bardzo rodzinna, tkliwa, ciepła choć trochę łzawa tradycja to zachowanie jej jest koniecznością. Osobiście nigdy nie mogę sie doczekać wigilii i w tym dniu mam w swojej głowie wszystkich najbliższych mi ludzi tak tych co są jak i tych co odeszli a świadomość że ten dzień był świętem dla prawie wszystkich ludzi którzy kiedykolwiek żyli na ziemi tylko podnosi rangę tego dnia.

Kawy już nie mam a niebo zrobiło sie jasne. Czas brać sie za jakąś pracę. Muszę naprawić wydech w swoim busie bo po wycieczce do lasu po choinkę rura wydechowa przyjechała w samochodzie.

Tez mam okno z kuchni na wschód. Gdy czekam, aż zrobi się kawa lubię się oprzeć o parapet i patrzeć na kolory nieba, gdy słońce najpierw wysyła na przeszpiegi swoje promienie, które podnoszą delikatnie ciężki granat nieba coraz wyżej, rozciągają się wzdłuż horyzontu, tworzą poduszkę, która podnosi niebo wyżej i wyżej i przenika je jaśniejącymi barwami i zmienia granat na ciemny niebieski, na niebieski, na błękit, na lazur. Taki poranne przedstawienie. ,,Ranek to jest ranek. Stare to wszystko jak świat a nie znudziło się  jeszcze nikomu".

Pięknie to opisałaś, opowiedziałaś. Prawie widziałem widok z Twojego okna kuchennego. Pisz wiecej. Proszę

Dziś nic nie widzialam bo mi jakieś mgły ciężkie i mokre świat przesłoniły. Myślałam, czy by to aby nie jakiś pirates zniekaraibów zazdrosny o widoki stanął między mną a słońcem, żeby samemu podziwiać gdy się noc z dniem łóżkami zamienia. Ale nie.

9 godzin temu, la primavera napisał:

Myślałam, czy by to aby nie jakiś pirates zniekaraibów zazdrosny o widoki stanął między mną a słońcem

Może ktoś słońce ukradł? Było już takich dwóch śmiałków, co księżyc na chwilę "pożyczyli"  

19 godzin temu, la primavera napisał:

pirates zniekaraibów

Słyszałem o nim dośc często w dzieciństwie gdy to w długie jesienne wieczory przychodził do nas Pan Jurek z mala grupką dzieci z okolicznych domów. Siadaliśmy wtedy w kuchni która była też jednocześnie jadalnią i miejscem w którym to nakrywano stoł do obiadu ale też i świąteczny. Przy tum stole odbywaly sie też imieniny i urodziny,,,,, i czasem bardzo smutne spotkania rodzinne... W rou tej izby stała taka spora i bardzo staroświecka kuchnia kaflowe w której matka piekła ciasta ali i jakże często zwykły codzienny chleb do ktorego dokładała trochę zmielonych ugotowanych ziemniaków aby wypiek dłużej był zdatny do jedzenia i nie wysychał zbyt szybko ale to raczej nie było potrzebne bo przy jego zapachu i siódemce domowników ów chleb nie mial większych szans na wyschnie cie i stwardnięcie. Wspomniałem o tym piecu bo w nim prawie zawsze plonął ogień. Paliliśmy drewnem przeważnie bukowym ale zdarzało się też ze jakieś wycięte drzewa z sadu też tam były spalane. Nigdy węgiel bo ten dawał niezbyt przyjemny ,,aromat,, który pomimo dobrze działającego komina pozostawał w pomieszczeniu. W takie wieczory gady przychodził Pan Jurek przeważnie moje starsze siostry obierały sporo ziemniakow które następnie były pokrojone w cieniutkie plasterki i poukładane na gorącej żeliwnej płycie. Wyginały się w śmieszne łódeczki czy jakieś śmigiełka albo ruloniki. Wystarczyło tylko troszkę oprószyć solą by wylądowały w sporych miskach na stole jako ówczesne prekursorki współczesnych czipsów. W tej izbie każdy miał swoje krzesełko i swoje miejsce przy stole. Naruszenie tych reguł groziło wybuchem walk porównywalnych do bitwy o Wał Pomorski . No ale w dniach takich o których wspomniałem te zasady nie obowiązywały. Pan Jurek siadał centralnie na najważniejszym krześle, dorośli na pozostałych krzesłach a dzieci w tym ja  lokowały się gdzie popadnie. Przeważnie były to poduszki narzucane na podłogę. Potem zaczynały sie opowieści. Wtedy pierwszy raz uslyszałem o Czerwonym Kapturku i o bardzo Śpiącej Królewnie, O Dratewce i o Latających Dywanach, I o rycerzach broniacych Najjaśniejszej Rzeczpospolitej i trudnym zyciu w trojakach. Wtedy pierwszy raz posmakowałem Mickiewiczowskiego Powrotu Taty i wsłuchiwałem się w historie Ostatniego Zajazdu na Litwie. Pamiętam twarze, imiona, cieplo rąk i miękkość matczynych piersi i kruchość chwil które tak szybko uciekly i przepadły bezpowrotnie... W czasie tych Jurkowych wieczorów nasz bajarz opowiadał też o tym wspomnianym przez Ciebie  nibypiracie z niekaraibów. Mówił ze on nie skrada sie. Zwyczajnie on ciągle jest i powoli zabiera dziecięce lata, dziecięcą radość. Rodziców. Zabiera bezwzględnie to wszystko co najpiękniejsze podsuwając podstępnie to niby lepsze czyli dorosłość, troski, zmęczenie życiem. I dopiero wtedy gdy połapiemy się co straciliśmy to już jest za późno. Siedzimy z bruzdami na czole i odciskami na rękach, z bolącymi przygiętymi plecami i brylantem w oku na jakimś fotelu wpatrzeni w wyczekiwany z braku snu wschód słońca.

Pięknie piszesz Primciu. Opowiadaj więcej. Bądź moim ,, Panem Jurkiem,, który gdzieś sie zapodział.

Może. Może to ten, co puszczę zawłaszczył? Ten, co z rozmachem arabskiego szejka pałac buduje? Po co ma zakładać panele fotowoltaiczne jak może mieć całe słońce tylko dla siebie i chce przejść do historii jako ten, co ujarzmił słońce.

Dionizy to raczej nie szuka słońca ani księżyca. Na wsi mówią, że szuka jakiegoś kodu albo kotów, bo to jedni mówią tak, a inni inaczej. Ten stary co mieszka za młynem opowiadał, że przyszedł do niego kiedyś i pytał czy nie widział gdzieś manifestacji kotów. Stary kręcił kółka na głowie, gdy to opowiadał i miał zatroskany wyraz oczu. Wiadomo, wszyscy tu Dionizego lubią i szanują i martwią  o niego, że zaczyna z kotami chadzać. Natomiast w sklepie mówili, że szukał kodu, że pewnie kartki świąteczne chciał wysłać i pytał czy nie wiedzą w jakich miastach jest kod. No, ale tak trochę nielogicznie pytał, bo to przecież wiadomo, że każde miasto ma kod, ale kto by je wszystkie znal na pamięć? Pamięta się tylko swój, a i to niezawsze.

Cóż, może to koniec roku tak na niego wpływa, przyroda nie może się zdecydować czy jest zima czy jesień, to i ludzie błądzą myślami i rozumem. W każdym razie, wszyscy na wsi życzą mu wszystkiego dobrego i czekają,aż zacznie normalnie po lesie chodzić, z drzewami gadać, wiersze i opowiadania układać jak bukiety z łąkowych kwiatów.

Ups, się wyrwałam, nie widziałam Twojego wpisu, Dionizy.

Takie ziemniaki pieczone na blasze u mnie nazywamy talarkami. Pieczemy latem nad ogniskiem, część z nich ląduje w ogniu podczas przewracania, ratowane z niego smakują popiołem, ale co to komu szkodzi, wszak nie dlatego je pieczemy, że ktoś jest głodny. 

30 minut temu, Dionizy napisał:

Bądź moim ,, Panem Jurkiem

Nigdy w życiu. Jak Cię lubię, to płci dla Ciebie nie zmienię. Zapomnij.

2 minuty temu, la primavera napisał:

Nigdy w życiu. Jak Cię lubię, to płci dla Ciebie nie zmienię. Zapomnij.

Czyli zostań nim bez zmiany płci. Usiądź na honorowym krześle z podpórkami pod łokcie a ja przyniosę Ci koc z wielkim ryczącym lwem byś odgrodziła się od chłodu zimy. No i zrobię szybko talarki a Ty opowiadaj. Tak zwyczajnie jakby to było śniadanie....

13 minut temu, Dionizy napisał:

Usiądź na honorowym krześle z podpórkami pod łokcie a ja przyniosę Ci koc z wielkim ryczącym lwem byś odgrodziła się od chłodu zimy. 

Taa.. jeszcze mi tylko okulary na no włóż i zapytaj,czy możesz mi mówić- babciu. 

Nie,nie możesz.

"O"

Ja tak gwoli ścisłości, to dokładam do kominka Trochę go przystroiłem, pięknie prawda?  

23 godziny temu, la primavera napisał:

Taa.. jeszcze mi tylko okulary na no włóż i zapytaj,czy możesz mi mówić- babciu. 

Nie,nie możesz.

Ech Kobiety. Czym bardziej się starasz tym gorzej. Nie dogodzisz choćby nie wiadomo co i nawet koronny argument ryczącego lwa na kocyku nie jest przekonujący. Wczoraj byłem na Zachelmiu. Nie wiem czemu tak mówimy na tą wioskę za wzgórzem Chojnik choć zdaje sie poprawniej byłoby w Zachelmiu no ale mniejsza o takie drobiazgi regionalistyczne. Pięknie położona wieś na obrzeżach sporej jak na górskie warunki kotlinki z zachowanymi jeszcze w sporej ilości domami przysłupowymi. Te domy są zbudowane tak że w jednym budynku mieszkają i ludzie i zwierzęta i zimową porą nie trzeba wychodzić z domu by nakarmić konie których tu jeszcze wciąż jest sporo albo nieliczne teraz krowy. Natomiast  strychy i poddasza pełniły funkcję stodół i spichlerzy. Teraz to trochę sie zmienia bo z braku zwierząt stajnie i obórki przeobrażają sie w garaże lub też pomieszczenia mieszkalne albo jakieś użytkowe no i poddasza też są z reguły adoptowane na jakieś pokoje do spania bo w tym starym stylu była tylko jedna izba na dole która pełniła funkcję i kuchni i jadalni i sypialni dla wszystkich a w soboty gdy Gazdzina nagrzała wody a Gazda przyniósł sporą balie to w tej izbie była też łaźnie. Oczywiście w jednej wodzie najpierw kąpano dzieci których jeszcze niedawno bylo minimum piątka potem kapała sie mama na końcu jak to zwykle bywa ojciec. Jak zwykle na końcu gdy woda już chłodna i w wodzie byl już tygodniowy bród całej familii.

Lubię tam jeździć Tam na Zachełmie szczególnie wtedy gdy gryzą mnie smutki i niepokoje. Gdy nie mogę sobie poradzić sam ze sobą i ze swoimi problemami. Zostawiam gdzieś samochód i zwyczajnie chodzę zatrzymując sie w miejscach gdzie wydarzyło sie dla mnie coś szczególnego.Czasem natykam sie na jakiś znajomych których tam mam kilkoro.

Nie wiem czemu o tym teraz piszę? Moze dlatego że....... Mniejsza o to. Mam kola zdjęć z Zachełmia ale są one w telefonie i nie wiem jak je tu wkleić więc niech sobie tam śpią i czekają na kolejne kiepskie nastroje....

Miłego dnia.

9 godzin temu, BrakLoginu napisał:

pięknie prawda?

Tak pięknie

Prawda

żeby tak jeszcze inne rzeczy można było przystroić

Witaj Bili.

2 godziny temu, Dionizy napisał:

Ech Kobiety. Czym bardziej się starasz tym gorzej. 

To straszne. Znaczy, strasznie fajnie. ?

Twoja opowieść- jak zwykle ładna. Choć pewnie jest w niej coś, co zachowujesz dla siebie. 

Wzruszają nas stare domy, prostota dawnego życia. Ale wrócić sie w tamte czasy, powielić tamten sposób życia- tu już nie ma tylu chętnych. 

10 godzin temu, la primavera napisał:

Twoja opowieść- jak zwykle ładna. Choć pewnie jest w niej coś, co zachowujesz dla siebie. 

Wzruszają nas stare domy, prostota dawnego życia. Ale wrócić sie w tamte czasy, powielić tamten sposób życia- tu już nie ma tylu chętnych. 

Oczywiście że masz rację ze coś jest napisane na połaciach pomiędzy literami takim ,,sympatycznym atramentem,, tylko czym jest antydotum na tą niewidoczność? Nie wiem tego nawet ja. Być może jest to płonący ogień i pełna szklanica. albo przytulenie ze słowami:

-Tamto wtedy była prawda a to teraz to tylko sen z którego za chwilę się wybudzisz Narcyziu.

A może to będzie kiedyś moja ostatnia opowieść? Nie wiem. Nie mam siły myśleć, planować, układać. Nie.

Co do życie i funkcjonowania w takich warunkach dość prymitywnych czy też staroświeckich to wiem ze nie wiele ludzi by chciało i poradziłoby sobie ale ja spokojnie mógłbym tak żyć. Gdzieś w otoczeniu lasów i zwierzyny. Nawet tęsknię do takiego życia i chyba dlatego tak chętnie uciekam latem gdzieś w dzicz z dala od cywilizacji. No ale powiedziałaś ze nie ma ,,tylu chętnych,, ale pojedyncze egzemplarze sie zdarzają. 

Jesteśmy teraz w okresie najkrótszych dni a najdłuższych nocy. Jest to okres niezwykle stresogenny ale świadomość ze już za kilka dni zacznie przybywać światła słonecznego napawa optymizmem. To nie to żebym bał się zimna, śniegu i mrozu. Nie! Tu nie ma problemu. chodzi tylko o brak światła dziennego i moze dlatego tak chętnie przebywam całe dni na zewnątrz.

Dobrze  że Bili zapalił ten ogień w kominku bo jest teraz jakoś tak bardziej przyjaźnie Szkoda tylko ze tak pusto i nawet nie ma kto ubrać choinki i zaśpiewać że jest taki dzień tylko jeden raz do roku.....

45 minut temu, Dionizy napisał:

Szkoda tylko ze tak pusto i nawet nie ma kto ubrać choinki

Choinkę przecież ubiorą aniołki w wigilię Wigilii. Obudzimy się rano, a ona będzie stała, pachnąca, kolorowa i dumna, że udało jej się nas zaskoczyć i że stoimy przed nią  z buziami otwartymi z podziwu... Błyszcząca z radości jak nasze oczy, wypatrujące prezentów. Ale ich  jeszcze oczywiście  nie będzie, Mikołaj położy je pod choinką dopiero tuż przed Wigilią, kiedy mama wyśle nas na chwilę do piwnicy po słoiki z kompotem.

Choinki na diody LED lub światłowody i ubierać nie trzeba.Prezentów nie będzie bo wszystko drogie.Tylko kompot pozostanie ale dobre i to.

4 minuty temu, Jacekz napisał:

Choinki na diody LED lub światłowody i ubierać nie trzeba.Prezentów nie będzie bo wszystko drogie.Tylko kompot pozostanie ale dobre i to.

Marudzisz... Poszukałbyś lepiej jakiegoś większego garnka na bigos, bo ten niby największy okazał się jak zwykle za mały.

6 godzin temu, Jacekz napisał:

Tylko kompot pozostanie ale dobre i to.

To dopiero będą szalone święta. Działeczka po kolacji...

15 godzin temu, aliada napisał:

Marudzisz... Poszukałbyś lepiej jakiegoś większego garnka na bigos, bo ten niby największy okazał się jak zwykle za mały.

Poszukałem, ale jest pewien problem...

Cytat

Jutro znowu będzie pomidorowa
Zrobiona z rosołu z wczoraj
Wielki gar stoi w kuchni, no zobacz
Trzeba zjeść..

Więc wszystkie ręce na "pokład". Trzeba to "małe" naczynie opróżnić, bo @aliada potrzebuje odpowiedniego gara do bigosu

6 minut temu, BrakLoginu napisał:

Więc wszystkie ręce na "pokład". Trzeba to "małe" naczynie opróżnić, bo @aliada potrzebuje odpowiedniego gara do bigosu

Możecie na mnie liczyć!

Bym zapomniał. Zamówiłem dla @Vertlain pielęgniarkę środowiskową. Sorki kolego, ale w tych widełkach cenowych tylko taka była dostępna Mam nadzieję, że te "widoki" i szpryca zmobilizują Ciebie do szybkiego powrotu do zdrowia  

Co do tej pomidorowej to może zadzwonić do Kempy ona zawiezie ją do Syrii chyba że zeżrą gdzieś po kryjomu.

No i już drugi dzień zimowego świętowania. Zimowego ale tylko z racji pory roku bo aura raczej jesienna. Góry przykryte grubą pierzyną z chmur. Być może jest tam zimowo ale tego nie widać. Cicho tu i pusto pewnie wszyscy wyjechali do swoich rodzin, znajomych, przyjaciół. To dobrze bonie można zaniedbywać kontaktów z bliskimi