Pod wspólnym dachem

Taa Syrenkę
Ostatnio, to same srebrne rybki się zdarzają

Gorące powietrze rozgrzewa wszystko szczególnie pokoje na piętrze a juz mój pokój jest tu szczególnie uprzywilejowany. No ale nie ma nic za darmo Jezeli chcę mieć widok na pasmo górskie które sa oczywiście na południu to trzeba liczyć się z pewnymi letnimi dolegliwościami. Najlepsze pod tym względem są pokoje Zizi i Enigmy bo mają okna skierowane na wschodnią stronę w związku z tym poranne promienie pieszczą ich zaspane ciała a potem jest przyjemny chłód. Bili kilka dni temu z palet które skądś przywlókł pozbijał w tylnej części ogrodu za ścianą z żywotników i węgierek ogromną skrzynię oczywiście bez wieka. Potem z Rawikiem i Rutlawskim  wszystko wyłożyli folią do basenów Z tego wszystkiego wyszedł nasz piękny prywatny basen. Kłopotem było tylko napełnienie go bo przecież nasza studnia nie posiada az tak dużo wody a wodociągu jeszcze w naszej wsi nie ma. Tu wykazała się  Aniołkowa. Ona dobrze wie że jej anielskie kształty działają pobudzająco na praktycznie wszystkich facetów w tym na wszystkich domowników ale tez na chłopakow z wiejskiego oddziału OSP a w tej sprawie to jest najważniejsze. Zwyczajnie poszła do remizy trochę pokręciła się pomiędzy strażakami coś tam wspomniała o wężach i sikawkach. Trochę o przyłączach i spinaniu. Hmmm po jakiś dwóch godzinach na  nasze podwórko zajechał czerwony strażacki samochód Chłopcy powyciągali węze pospinali je po czym w kilkanaście minut nasz nowy basen był napełniony krystaliczną zimną wodą. Strażacy byli tylko zawiedzeni ze Aniołka nagle dopadła migrena i wcale się nie pokazała. Siedziała zamknięta w swoim pokoiku. Trochę się pokręcili zasmuceni i odjechali. Ciekawe co było przyczyną ich zasmucenia. Czyżby to że Dyziek nie zatańczył dla nic h na rurze? Poszedłem do swojego pokoju włożyć moj piękny nowy strój kąpielowy który kupiłem na necie Był śliczny jednoczęściowy w kolorze błękitu królewskiego na którym drażniły oczy żołte słoneczniczki i kaczeńce. Teraz dopiero zauważyłem ze nie był dobrze uszyty do mojej sylwetki bo miał trochę za waskie ramiączka które dosc mocno wrzynały mi się w moje delikatne ramiona Wrzynała mi się też tylna dolna cześć stroju tylko ze tym razem nie w ramiona. No i tem dwie miseczki były bez sensu bo niby co tam ma być? Schowek na telefon? czy na coś innego? Myśle ze wystarczyła by tylko jedna taka miseczka ale zupełnie w innym miejscu.Ostatecznie bu gdzieś zmieścić moje skarby ubrałem pod ten nowy piękny strój swoje bokserki ( czyste) i poszedłem trochę sobie poplażować. 

-O kufa!!!! Nie ma miejsca?

Primavera ogrodziła ,, swój teren,, parawanem tak że jej ogródek składal się z dwu ,,izb,, jedna dla niej a ta druga dla starego wiernego psiego druha Rawik postawił namiot i stojak na rower Aniołek oczywiście największy koc jaki jest w domu Hmm w domu? W całej wsi a nawet w gminie! Chyba sam sołtys nie ma większego. Do tego ogrodzone terytoria Zizi, Słonecznej, Enigmy, Raduni, Omam, ....................................................................................................... Rutlawskiego, Jacka, Wani..................To niby ja mam swój ręcznik rozłożyć na  na chodniku przed wiejskim sklepikiem Pani Jadzi?

Nie trzeba było tam rozkładać mojego ręcznika bo gdy szedłem zasmucony w tamto miejsce nagle na plecach poczułem rękę. Ciepłą delikatną dziewczęcą. Obróciłem się chyba zbyt raptownie

-Aniu? To TY?

-Dokąd idziesz Dionizy? Chodź zrobiłam Ci miejsce na moim kocyku.

Kolejny raz zostałem przez nią zaskoczony. Ona jest taka cichutka nierzucająca sie w oczy nie szukająca poklasku .......

-Dziękuję ze pamiętasz o mnie. Chodźmy.

Dyziu poszedł szczęśliwy za swoją przyjaciółką. Szczęśliwy uśmiech nie schodził mu z twarzy.

Gdy już pokonali wszelkie przeszkody na drodze do swojego kocyka, położył swoje dość duże

ciałko na wyznaczonym miejscu. No i okazało się że dla niej nie ma już miejsca!

Dionizy, przeczytałam o twoim spotkaniu.  Niby przypadkowe, a jednak zostawiło po sobie jakieś przemyślenia. Czasem warto- choć brzmi to brzydko- znaleźć kogoś, kto ma gorzej od nas, żeby się przekonać, że te nasze problemy są wcale nie takie wielkie jak się wydawały. 

Na Twojego kolegę spadło tyle nieszczęść, że trudno po nich znaleźć chęć do życia. 

Może to spotkanie wcale nie było przypadkowe, może właśnie miałeś tam być, żeby go wysłuchać, bo on chciał tę historię komuś  opowiedzieć.

No, a teraz do basenu bo pogoda piękna.

2 godziny temu, la primavera napisał:

Czasem warto- choć brzmi to brzydko- znaleźć kogoś, kto ma gorzej od nas, żeby się przekonać, że te nasze problemy są wcale nie takie wielkie jak się wydawały. 

Właśnie, warto czasem usiąść i podumać trochę czy aby te nasze problemy nie są pikusiem w porównaniu z problemami innych. Wtedy inaczej, bardziej pozytywnie spojrzymy na własną sytuację.

2 godziny temu, BrakLoginu napisał:

Właśnie, warto czasem usiąść i podumać trochę czy aby te nasze problemy nie są pikusiem w porównaniu z problemami innych. Wtedy inaczej, bardziej pozytywnie spojrzymy na własną sytuację.

Niby tak, ale mnie, jak próbuję podumać, przychodzą zwykle na myśl ludzie, których problemy, w porównaniu z moimi, to pikuś. ;]

5 godzin temu, Zizi napisał:

Dyziu poszedł szczęśliwy za swoją przyjaciółką. Szczęśliwy uśmiech nie schodził mu z twarzy.

Gdy już pokonali wszelkie przeszkody na drodze do swojego kocyka, położył swoje dość duże

ciałko na wyznaczonym miejscu. No i okazało się że dla niej nie ma już miejsca!

Postała przez chwilę bezradnie obok pogrążonego w marzeniach, a za chwilę pochrapującego już błogo Dyzia, a potem pozbierała cicho swoje rzeczy i poszła tam, dokąd już dawno planowała pójść...

...Czyli do salonu piękności w pobliskim miasteczku.  Tipsy w kolorze magenta, bo swoje paznokcie miała krótko przycięte, w sam raz do stania przy garach, komplet najdłuższych jakie istnieją sztucznych rzęs i porządnie  powiększone usta... Potem oczywiście wizyta w sklepiku "Boutique de Paris" prowadzonym przez panią Grażynę, która kiedyś była kierowniczką zaopatrzenia w wiejskim domu towarowym... Miała w tym tygodniu mieć dostawę tych koronkowych tureckich sukienek. - No i jeszcze jakiś niewielki tatuaż, na szyi najlepiej. I jeszcze na łydce, tak, koniecznie na łydce - myślała zdesperowana. - A zamiast leżenia na kocu pół godzinki solarium... I wreszcie ktoś zauważy, że istnieję, na pewno zauważy...

Aliada, jeszcze fryzjer, co by rozjaśnił włosy do koloru dziwnej żółci nazywając to blondem.

59 minut temu, la primavera napisał:

Aliada, jeszcze fryzjer, co by rozjaśnił włosy do koloru dziwnej żółci nazywając to blondem.

...Kiedy wreszcie znalazła się w miasteczku, pierwsze kroki skierowała właśnie do fryzjera. - To co dziś robimy, pani Aniu?

- Proszę... Proszę tylko trochę podciąć końcówki, jak zwykle. Bez żadnego układania. Muszę zaraz wracać,  tyle pracy w domu.

6 godzin temu, aliada napisał:

Niby tak, ale mnie, jak próbuję podumać, przychodzą zwykle na myśl ludzie, których problemy, w porównaniu z moimi, to pikuś. ;]

Bywa i tak niestety.

@Dionizy to szczęściarz, jakaś pani tutaj się dla niego robi na bóstwo  

Dnia 24.06.2019 o 19:44, aliada napisał:

...Kiedy wreszcie znalazła się w miasteczku, pierwsze kroki skierowała właśnie do fryzjera. - To co dziś robimy, pani Aniu?

- Proszę... Proszę tylko trochę podciąć końcówki, jak zwykle. Bez żadnego układania. Muszę zaraz wracać,  tyle pracy w domu.

W domu jest zawsze tak dużo do zrobienia i nawet gdyby poświęciło się drobnym i tym trochę grubszym pracom swój cały czas to i tak nigdy nie będzie tak że już wszystko jest zrobione. Wszyscy gdzieś się porozłazili. Pocahontas widziałem zabrała swoje sztalugi i z psem na smyczy udała się gdzie w plener szukając pewnie odpowiedniego światła i miraży cieni które to ukażą znane tematy w nowym świetle. Bili poszedł na lody z Rawikiem i Aniołkiem. Jak zwykle roześmiani i z tymi dziwnymi zwrotami typu ,,Łociec,, matka,, itp. Tworzą bardzo zwartą i sympatyczną grupę. Zizi zdaje się z Omam poszły nad rzekę z koszykami w których miały swoje rzeczy i przybory. Tzn puzderka z szydełkami i igłami Jakieś nici i kordonki. To w jednym a drugi koszyk to termos z zimną kawusia filiżanki jakieś herbatniczki i koniecznie jeszcze cośtam cośtam Zastanawiam się gdzie poszedł Jacek. Pewnie znowu gdzieś włóczy się śladami bezdomnych i innych istot z tego niby marginesu. Rutlawski jak zwykle zajęty sprawami najwyższej wagi podobnie jak Wania tylko że oni są jak sacrum i profanum a Lawendowa? Nie wiem. Tak rzadko Ją widuję.Tak czy owak w tej chwili jestem tu sam. Jeszcze chwile chwileczkę chwilunię. Czasem potrzeba takiego wytchnienia uszu i duszy. Dopijam swoją mrożoną kawę i wpatruję się w resztki śniegu w Śnieżnych Kotłach. Widać tam jeszcze dwie takie spore plamy wyraźnie białe kurczące się z dnia na dzień. Zastanawiam się nad pieszą wyprawą tam by w momencie gdy wszyscy szukają cienia i ochłody w za ciepłym basenie poturlać się w śniegu i normalnie zmarznać. Tak. Nie wiem czy pozwoli mi na to czas. Jeszcze kilka spojrzeń na coraz mocniej rozkwitające hortensje Dawniej nie lubiłem tych krzewów w tej chwili bardzo lubię patrzeć na dumnie wzniesione kwiatostany hortensji bukietowych o różnej tonacji barwy. Najbardziej podoba mi się ta posadzona koło przywiezionych z okolic Bełchatowa jałowców układających sie teraz w dziwne formy kolumnowe. Jej barwa biegnie od zieleni trochę żywszej niż listowie do oślepiającej oczy bieli. Ta od Helen z Frankfurtu też jest świetna. W zależności od wieku kwiatow zmienia się ich barwa od bieli poprzez błękity do odcieni różu o róznej intensywności. Piękne. Zapatrzony tak w kwiaty nie zauważyłem że już od dłuższej chwili nie jestem sam dopiero odgłos stukania garnkami w kuchni uświadomił mi to a teraz też i to wołanie.

- Dionizy wejdź na drabinę i nazrywaj czereśni to zrobię je dziś na obiad.

To był głos Ani. Ona zawsze........ nie! Ona bardzo rzadko wchodzi w rolę dyrygenta tej naszej orkiestry zagubionych serc.

-A nie możesz sama? A ja Ci pomoge tak jak w ,,Samych swoich,, Co?

Próbowałem negocjować ale na niewiele to sie zdało bo po chwili usłyszałem.

-Dyziek Nie kombinuj tylko bierz wiaderko i na czereśnie tylko nie pluj pestkami ze zjadanych owoców po trawniku bo potem nie ładnie to wygląda a ja nie będę zbierać.

No dobrze. Nie ma wyjścia. Lekko zdziwiony zadziornością naszej ,,Szarej Myszki,, zabrałem pusty już kwiatuszkowy kubek i pomaszerowałem do kuchni. I tu doznałem szoku. Ta kobieta czy raczej dziewczyna z głosem Ani......... Nie wiele brakło bym upuścił na podłogę moj kochany kubeczek i potłukł niechybnie. Nie! Nie było teraz znoszonych dżinsów czy podomkowych dresów. Żadne rozciągnięte do granic możliwości bluzki w kolorach.......... teraz już szarych. Miałem przed sobą cudownie uśmiechnięta dziewczynę w wielokolorowej zwiewnej sukience która to pomimo swojej obfitości materiału z którego uszyły ja zgrabne dłonie krawcowej bardzo mocno podkreślały prowokujące kształty wspaniałej kobiety. Do tego ten nowy idealnie pasujący kolor włosów i oczu? No nie! Przeciez one jak zawsze sa w kolorze roześmianego brązu tylko czemu ja nigdy tego nie widziałem? I pazurki. Jakież piękne rysy na plecach ona mogłaby nimi zrobić.  Nie byłem przygotowany na taki widok i stanowczo stwierdzam że powinienem być uprzedzony bo przecież w moim wieku jest to bardzo niebezpieczne. Może stanąć serce albo coś jeszcze innego? 

Ania zrobiła coś w rodzaju kilkukrotnego radosnego pirueta

-Podobam Ci się?

Stałem oniemiały zapominając o języku a Ona kontynuowała swój radosny taniec.

-Wiesz? Ja nie wiedziałem....nie zauważyłem.....nie....

-Idź po te czereśnie

Przerwała moje zakłopotanie.

-Makaron już się gotuje. Kupiłam na ryneczku dobrą gęstą kwaśną śmietanę od Urbanowej to zrobimy makron na chłodno z czereśniami i śmietaną Rawik tak bardzo go lubi tylko że czasem przesadza z cukrowaniem

Podała mi plastyczane czerwone wiaderko lekko dłużej trzymając go w ręce potem tak trochę bliżej by poczuć bliskość, przelotne obtarcie się policzków i to dźwigające obietnice spojrzenie.

Zrywałem te czereśnie praktycznie ich nie widząc. Nie wiadomo też kiedy napełniło się wiaderko.

Nie patrzyłem na hortensje ani na góry. Przed oczami miałem tylko jeden widok a w głowie tylko jedną myśl. 

Czy nastąpi ciąg dalszy?

Zobaczymy.

A ptacy tak radośnie krzyczą w czereśni

6 godzin temu, Dionizy napisał:

ptacy tak radośnie krzyczą w czereśni

...No właśnie, czereśnie... Makaron... Obiad, na który zaraz wszyscy zaczną się schodzić,  a którego przecież jak nie było, tak nie ma... A ta sukienka też właściwie jakaś taka zwyczajna, taniutka.

Dionizy westchnął i poszedł szukać drabiny.

Ech, życie.

Aliado.

17 godzin temu, aliada napisał:

A ta sukienka też właściwie jakaś taka zwyczajna, taniutka.

Nie jest istotna cena a zawartość no i pojęcie tania, droga, ładna czy brzydka to są wszystko określenia niewymierne. No ale wracajmy do tego co się w naszym domu dzieje.

Kolejny ranek dobrze ze już nie taki gorący ale pomimo tego pierwsza poranna kawusia tylko w letniej koszuli nocnej na tarasie. Ten miniony już upal pewnie kiepsko wpływał na zwierzęta żyjące wokół nas. Uciekały gdzieś w zacienione miejsca. Dziś patrze na dwa młode prawdopodobnie tegoroczne kocurki dokazujące na niby kwietnikach z czasów PRL-u czyli starych opon samochodowych napełnionych ziemią. Co ciekawe to tego typu moda wcale nie przeminęła Ciągle jeszcze widać te opony w róznych miejscach tyle że w trochę innej formie. Po drobnej obróbce ustawia sie z nich jakieś ptaki, koszyki, żaby itd. O ile należy w tym miejscu podziwiać kreatywność ludzi to sam wygląd tych tworów często bywa bardzo szkaradny. Mialem napisać o popołudniu z Anią ale w tej chwili gdy myśli jeszcze tak bardzo drżą chyba jeszcze nie czas na to..... Ide juz bo skończyła mi się kawa. Trzeba znaleźć sobie jakieś zajęcia bo przez tą moją chorobę zaczyna mi sie coraz bardziej nudzić

Kolejny cichy dzień. Podziali się gdzieś wszyscy. Za cicho by rozwijały się myśli. Zaczynam planować swój urlop i chyba też czas zająć się moim samochodem który przez jakiś czas stanie się oprócz funkcji latającego dywanu także moim domem. Mam nadzieję ze plany towarzysko turystyczne uda się zrealizować. Zobaczę a sa w tym roku bardzo rozległe bo chciałbym na chwilę skoczyć na pogranicze Małopolski i Śląska potem kilka dni na Warmii i kilka godzin w okolicach Trójmiasta Potem z przystankiem przez Tucholę w rejon Kołobrzegu i do domu przez jeziora w Zachodniopomorskim i Wielkopolsce. Ten ostatni fragment może odłożę do sierpnia gdy zjawią się moje córki z dziećmi i pojedziemy tam na jakiś dłuższy biwak.  Mam też plany na jeden krótki przystanek ale to jeszcze pieśń przyszłości. Ciekawe jak planują swoją kanikułę pozostali domownicy 

Pełna improwizacja - zero planów tak jest u mnie. Cześć Dyziu

23 minuty temu, Zizi napisał:

Pełna improwizacja - zero planów tak jest u mnie. Cześć Dyziu

Witaj Zizi. Nie spodziewałem się ze Cię tu dziś spotkam. Myślałem że jesteś na Bali czy jakiś Kanarach Cieszę się ze jesteś Kochany Skarbie ?

1 minutę temu, Dionizy napisał:

Witaj Zizi. Nie spodziewałem się ze Cię tu dziś spotkam. Myślałem że jesteś na Bali czy jakiś Kanarach Cieszę się ze jesteś Kochany Skarbie ?

Jak już to w bali i nie na Kanarach tylko z komarami  

Brzmi podobnie

4 minuty temu, Zizi napisał:

Jak już to w bali i nie na Kanarach tylko z komarami  

Brzmi podobnie

Nooo Prawie to samo a jakże inaczej. Można by poszukać więcej takich podobieństw np Korsyka to prawie jak coś z koszyka ?

Kiedyś pojechałam na wakacje do Murzasichle, brzmi trochę tajemniczo, tak nie po polsku, a to zwykła wioseczka pod Zakopanem

1 godzinę temu, Dionizy napisał:

Ciekawe jak planują swoją kanikułę pozostali domownicy 

Trochę boję się o tym mówić, bo a nuż zapeszę i coś wypadnie przy moim pechu?  I się nie uda?

A właściwie to nic takiego, Bieszczady, wyjazd w najbliższą środę, bilety na pociąg kupione i na autobus do mojej wioski też. Żeby tylko nie lało codziennie przez dziesięć dni, proooszę.

Nie byłam tam z pięć lat, cieszę się jak dziecko, Dyziu.

2 godziny temu, aliada napisał:

Bieszczady, wyjazd w najbliższą środę, bilety na pociąg kupione i na autobus do mojej wioski też. Żeby tylko nie lało codziennie przez dziesięć dni, proooszę.

No tak, nie ma to jak wszystko rzucić i wyjechać w Bieszczady  Zaraz odczynię Szamańskie myki odwrotne przy wywoływaniu deszczu i powinno pomóc  

4 godziny temu, Zizi napisał:

Pełna improwizacja - zero planów

Jakby nie patrzeć, to brak planów, to też jest jakiś plan  

26 minut temu, BrakLoginu napisał:

Zaraz odczynię Szamańskie myki odwrotne przy wywoływaniu deszczu i powinno pomóc  

Dzięki, można jednak na Ciebie liczyć.

Tylko czegoś nie pokręć, ma nie padać, termin podałam...

7 minut temu, aliada napisał:

Dzięki, można jednak na Ciebie liczyć.

Tylko czegoś nie pokręć, ma nie padać, termin podałam...

Wiesz, na swoją obronę powiem, że pierwszy raz będę praktykował coś odwrotnego do wywoływania deszczu. Najwyżej mi nakopiesz do tyłka jak coś pójdzie nie tak

Będziesz chyba do tego potrzebować dziewicy BL. I tu z tym może być kłopot. Na mnie nie patrz.Nie jestem dziewicą