Całkiem niezły film kiedyś tam obejrzany to...

,,Wielka Warszawska"

Akcja filmu przypada na mlode lata dziewięćdziesiąte. Główny bohater filmu- Krzysiek, zostaje dżokejem i wkracza w świat wyścigów konnych. Ojciec chłopaka, były dżokej, który cały czas pracuje przy koniach ale już jako stajenny, nie podziela radości syna, wolałby by ten się nie ścigał. On już swoją cenę zapłacił i nie chce,  by jego syn doświadczył tego samego. Ale nie ma takiego młodego, który by nie chciał życia przeżyć po swojemu, zatem Krzysiek dostaje szanse na wzięcie udziału w gonitwie a my dzięki temu poznajemy klimaty dzokejskich szatni, stajni, zaplecza  ale przede wszystkim ustawiania wyścigów i stojących za tym złymi ludźmi. 

Film ok, choć trochę za mało o koniach a za dużo o ludziach, ale kiedy juz te konie są to cieszą oczy. Nie na w filmie nic odkrywczego, ale oglądało się przyjemnie. Może jest spora dawka naiwności w wątku walki ze złem,  bo gdyby gangsterzy byli tak prosci do ogrania, to co by to byli za gangsterzy ale da się przełknąć,  tymbardziej, że koniec jest jednak dość mocny i pokazuje, że to nie zabawa. 

Ładne zdjęcia, dobry dźwięk,  starzy aktorzy świetni. 

,,Pojedynek"

Polski dramat wojenny opowiadający historię polskich oficerów internowanych przez ZSRR w '39 roku osadzonych w obozach w Starobielsku,  Kozielsku, Ostaszkowie, Charkowie . Film skupia się na obozu w Kozielsku, gdzie polscy oficerowie- przedstawiciele kultury, medycyny, nauk ścisłych trwają w niepewności swojego losu, choc nie przeczuwają okrutnego końca. Poddawani indoktrynacji, mamiemie obiecankami lepszego życia  pozostają niezłomni  i nie przyjmują wyciągniętej w ich stronę ręki władzy radzieckiej, która występuje tu w osobie majora NKWD Zarubina. Naprzeciwko niego staje myzyk, pianista- Karol Grabowski którego pierwowzorem jest podporucznik łączności Zbigniew Sylwan Grzybowski, laureat konkursu szopenowskiego 

To będzie ten tytułowy pojedynek,  którego orężem nie będzie broń tylko słowa, bo major Zarubin nie jest okrutnym, wyzutym z człowieczeństwa, tyranem, despotą i prostakiem ale jest erudytą, poliglotą wrażliwym na kulturę. To jego wyznaczono do misji przekabacenia  polskich  intelektualistów do przejscia na stronę ZSRR. Była to próba nieudana,bo zdecydowana większość została niezlomna.

Film nie opowiada o samej zbrodni katyńskiej,  lecz o czasie spędzonym w obozie. Co myśleli przetrzymywani tam oficerowie o sytuacji, jak wyobrażali sobie swoje dalsze losy, czego oczekiwali.Nie byli to zawodowi żołnierze,  byli rezerwistami, ich wartość nie przedstawiała się w sprawnym posługiwaniu się bronią lecz w zawodach które wykonywali przed wojną, poprzedzonych długą i nielatwą nauką - nauczycieli, muzyków, artystów, lekarzy, weterynarzy, matematykow, przyrodników, ekonomistów, naukowców. Władza radzecka chyba nigdy nie lubiła ludzi mądrzejszych od nich samych a jednak chciała  ich przejąć, przeciągnąć na swoją stronę. 

Ten film to kawał dobrego kina.Zdjecia rewelacyjne, scena otwarcia  zatyka dech.  Świetni aktorzy pierwszego planu- Gierszal, Aidan Gillen ale i nie pozostająca w tyle reszta jak Pietrucha, Mecwaldowski.

Tylko Linda nie wiem po co tam był..

Ale film dobry, chwyta za serce.