Z szuflady...moje wiersze

 Szczęśliwego Nowego Roku!

rok zamyka drzwi za sobą,
odchodzi w nieznane,
dźwiga wielki bagaż z sobą
ludzkich spraw i doświadczeń...

trzeba zmierzyć się z czymś nowym,
z tym,co już nadchodzi,
niech to będzie czas łaskawy
i przytuli nas z miłością...

niech wszystkie nasze życzenia,
te króciutkie i te mnogie,
niech wszystkie nasze marzenia
czas pokocha na długo...

Piękny-pozdrawiam?

Dziękuję Helenko,od czegoś trzeba zacząć...

usłyszeć ciszę

cisza jak oddech anioła
rozsnuła się między sercami,
bezgłośnie zapłakała
nad pochylonymi głowami...

poniosła swój ból niezmierny
milcząco na ulicach,
zabrała z sobą świeczki,
słowa zostawiła w ukryciu...

cisza jak westchnienie anioła
rozbrzmiała serc biciem,
zatrzymała czas na moment,
wsłuchana w echa pieśni...

Bliżej im do prozy, jakkolwiek na początek ok.

Pisz. Lubię czytać

Przyjemne do czytania są Twoje słowa

Dziękuję za miłe komentarze!

Nie umiem wstawić następnych wierszy tak,aby nie łączyły się z odpowiedziami.

Poradźcie mi coś...?

cisza

za oknem noc,
nawet księżyc zasnął,
ciszą napełnił się dom
wsłuchany w świerszcza bajkę...

kominek mruczy kołysankę,
iskry tańczą po polanach,
myśli ulatują gdzieś w nieznane,
uśmiech na ustach się pojawia...

szczęśliwa,wieczorna to godzina,
która spokojem kąty omiata,
w dłoni lampka sierpniowego wina
zatrzymuje niezapomniany smak lata...

miłość

czas się w nich zakochał,
posrebrzył im głowy,
przydał więcej powagi,
oczom zostawił iskierki złote,
czule objął oboje,
uśmiechem rozjaśnił twarze,
gdy tym rowerem
wędrowali na skraj marzeń...

podróż przez życie razem
ze słońcem i deszczem
tylko miłość zrozumie
i uśmiechnie się serdecznie...

57 minut temu, Irena napisał:

Nie umiem wstawić następnych wierszy tak,aby nie łączyły się z odpowiedziami.

Poradźcie mi coś...?

 

Tutaj to działa tak, że jeśli piszesz dwa posty jeden pod drugim, to one zostają automatycznie połączone. 

Może rozdzielać wiersze jakąś wstawką graficzną?

A najlepiej, żeby ktoś od razu wiersz (miło) skomentował.

3 minuty temu, aliada napisał:

Tutaj to działa tak, że jeśli piszesz dwa posty jeden pod drugim, to one zostają automatycznie połączone. 

Może rozdzielać wiersze jakąś wstawką graficzną?

A najlepiej, żeby ktoś od razu wiersz (miło) skomentował.

 

 

Dziękuję Ci bardzo?to już jest wskazówka,nie wiedziałam o tym...

19 minut temu, aliada napisał:

Tutaj to działa tak, że jeśli piszesz dwa posty jeden pod drugim, to one zostają automatycznie połączone. 

Może rozdzielać wiersze jakąś wstawką graficzną?

A najlepiej, żeby ktoś od razu wiersz (miło) skomentował.

 

 

Dziękuję Ci bardzo?to już jest wskazówka,nie wiedziałam o tym...

uwertura na cztery łapy

z gracją na paluszkach
przemyka cień,
grać na klawiaturze
może przez cały dzień,
wąsaty pyszczek
ciekawie bada grunt,
słychać głośne mruczenie
w gamie C-dur...

strużka wody z kranu 
na zmysłach gra,
ucho nutki wychwytuje,
ogon w zachwycie trwa,
kocia uwertura na cztery łapy
do tańca z własnym ogonem
raz forte...raz piano
rozbrzmiewa od rana do wieczora...

http://pl.tinypic.com/m/ka69sh/1

Irenko !super wierszyk 

12 minut temu, Dolnoślązaczka napisał:

Irenko !super wierszyk 

 

Dziękuję Helenko!

uśmiechnij się

na ścianie dama naga
zerka figlarnie spod woalki
i zda się szeptać
-postaraj się mnie zauważyć,
jestem tu,jak pamiętam
od lat kilkudziesięciu kilku,
a jeszcze ciebie nie słyszałam,
wciąż milczysz i milczysz,
poświęć mi swej uwagi
czasem maleńką chwilkę,
przecież nic ci nie ubędzie,
a może być całkiem miło... 

nie gadał dziad do obrazu,
więc obraz sam się odważył..

podarować nadzieję

przyleciała samolotem
zamknięta w szczelnym naczyniu,
zawieźli ją samochodem
tam,gdzie być powinna,
usiadła na łóżku szpitalnym,
musnęła dłonią czoło,
nie martw się-powiedziała,
jestem już twoja...

ciało przytuliło nadzieję,
życie popłynęło żyłami,
przekazane od bezimiennego,
bezcenne,bo podarowane...

bo nadzieja przetrwa wszystko...

 zatańcz ze mną

zatańcz ze mną moje życie,
zatańczmy piękną jesienią,
przy szeleście spadających liści,
płonących czerwienią...

zatańcz ze mną moje życie,
kiedy przyjdzie zima,
będziemy tańczyć białego walca
w gronie skrzących śnieżynek...

zatańcz ze mną moje życie,
gdy świat się zazieleni,
zatracimy się w tym tańcu
w bieli kwitnących jabłoni...

zatańcz ze mną moje życie,
gdy lato nas obejmie,
popłyniemy wśród ogrodów
pod błękitem nieba...

zatańcz ze mną moje życie,
tak lekko,jak potrafisz,
zawróć delikatnie w głowie,
tylko nie depcz po palcach...

Pięknie Irenko -dzięki za tak wspaniałe wiersze i życze wspaniałego wtoreczku!?dużo

3 minuty temu, Helena napisał:

Pięknie Irenko -dzięki za tak wspaniałe wiersze i życze wspaniałego wtoreczku!?dużo

Dzięki Helenko!Widzę że zmieniłaś nick...i fajnie!Miłego dnia!

Był taki Twój wiersz o córce... Bardzo mi się podobał.

 do córki...

wieczorem
słów kilka ci wysyłam,
mówię do ciebie
cichutko,
byś się nie zbudziła...
zapytam tylko
co słychać,
jak ci dzień 
minął,
czy wiele dziś
się zdarzyło,
dotknę jeszcze twej dłoni,
odgarnę kosmyk z czoła,
szepnę
tęsknię...bądź zdrowa...

3 godziny temu, aliada napisał:

Był taki Twój wiersz o córce... Bardzo mi się podobał.

Aliado,o ten Ci chodziło?

Powiedz mi,skąd my się znamy?

 do lustra

lustro,czegóż
wykrzywiasz się z niesmakiem,
chyba ci się nie spodobało
to,co jest faktem,
że lewy profil
różni się od prawego,
że prawe oko
ma zeza dużego, 
liczysz moje zmarszczki
które narysował czas,
ale mi nie mówisz,
że one zdobią twarz,
zauważasz,że włosy
spopielały jak
sierść kota,
gdy mu przybędzie lat...

lustro,no cóż,
jeśli masz moc
przywróć dawne lata
i nie wykrzywiaj się już...

@Irena

Fajny humorystyczny wierszyk

och fajnie by to było!?

słodko

kapie lukier

na me myśli

zlepia litery

biegnę cierpieć codziennosć

czernią

bielą

prawdą

Też bym coś napisał ale to temat Ireny więc nie wypada ale to może dobrze bo nie umiem ?

Dlaczego uważasz że nie wypada? Każdy tekst napisany przez autora który pozostaje bez odzewu, komentarza, oceny jest martwy. Tak jest a jakby go nie było, Przynajmniej w oczach autora. Wiec pisz Jacku. Prawdę, tylko prawdę i cała prawdę.

Mnie też się zawsze wydawało, że nie wypada komentować czyichś wierszy. Boto w  końcu poezja, czyli śpiew duszy. 

A komentowanie kojarzy mi się że szkołą i koszmarem ,,co poeta miał na myśli" . Wtedy myślałam, że jakby poeta pisał prosto, to byśmy nie musieli się domyślać o co mu chodziło. 

Teraz po prostu czytam. Nie rozbieram wierszy na rymy, sylaby, dźwięki.  Grzeję się przy ładnych słowach. 

Tak więc czytam wszystkie Wasze wiersze. Niektóre podobają mi się bardziej, inne mniej. Doceniam talent i odwagę by je pokazać.

Ale jest jeszcze coś takiego jak odbiorca adresat. Gdyby była tutaj żywa realna publiczności wtedy czytający swoje teksty  autor widzi po twarzach, reakcji czy jest sens pisania ..... Gdy wszystko odbywa się w milczeniu .... Mnie to zniechęca

Ja z kolei uważam ,że każda osoba ,która ma talent winna nie tylko pisać ,ale tez pokazywać swoje utwory innym -przecież można dodać jakiś fajny komentarz itp.niekoniecznie zaraz jakieś spotkania ,żeby zobaczyć tylko reakcję ludzi?ja pod tym względem jestem beztalencie i tyle ?,a Ty

@Dionizynie zniechęcaj się tylko pisz!

Tu nie chodzi tylko o te spotkania. Chodzi o to gdy piszę się na forum i pod krysmolkami nie pojawia się nic. Zerowa reakcja. To zniechęca. A ja? Sam już nie wiem czy potrafię i powinienem. Czasem przykładam swoje dłonie do jakiegoś czytnika a on ich nie widzi. Potem ją sam je oglądam uważnie. Żadnych znaków szczególnych, brak kodu kreskowego ustawiającego mnie gdzieś w społecznej hierarchii. Czy powinienem  w ogóle pisać, funkcjonować, żyć,? Ptaki zaglądają mi do okna. Chyba mnie lubciaja. Chociaż one 

Myślałam, że lubisz pisać i niczyja akceptacja Twoich wierszy/tekstów nie jest Ci potrzebna.

A co z krytycznymi uwagami. Przecież nie wszystko dla wszystkich będzie ładne. Nie sprawią przykrości autorowi? Czy zamieszczać tylko te pochwalne? 

Ptaki  zaglądają bo głodne. W karmniku pusto, wysłały ptasie przedstawicielstwo do gospodarza żeby łaskawie sypnął ziarnem.

Nie ma znaczenia czy to jest pochwała czy nie. Istotne by myśl żyła, budziła emocje. Lubię pisać i raczej nie umiem bez tego funkcjonować tylko chcę wyczuć różnicę między pisaniem dla kogoś a takimi zwykłymi zapiskami do szuflady

Chyba zasmiecilem ten wątek. Przepraszam

A ptaki mają pełną porcję w karmnikach