Pod wspólnym dachem

14 minut temu, Dionizy napisał:

Ja gory mam za oknem i choć nie są one jakoś bardzo wysokie bo przecież Śnieżka czy Szrenica to nie Himalaje to i tak jest to jakaś bliskość z której dość często korzystam. To dla mnie taki SOR psychiczny albo nawet psychiatryczny jednakże tak naprawdę uspokaja mnie kilka dni na bagnach albo gdzieś nad jeziorami. Morze też jest super ale tak jak ja mam w zwyczaju szukam gdzieś ustronnego miejsca zatrzymuję się w pobliżu wydm i mieszkam w swoim busie przez jakiś czas. Bez ludzi, bez hałasu, bez komercji. Tylko morze, mewy i ja. Tak jest dobrze do odpoczynku. Masz rację ze rutyna zabija ale wiele ludzi nie potrafi bez niej żyć i funkcjonować.Budzenie sie o określonej porze, śniadanie na które często przez wiele dni jest prawie to samo potem praca albo jakieś czynności wg określonej w świadomości rozpiski O 14 zupa a o 14 15 drugie danie. I tak do wieczora z wyliczana w czasie kawa i wekendową rozpustą w postaci kieliszka wina, Prasa obowiązkowa szybki, byle jaki numerek dwa razy w miesiącu i w niedzielę kościół o 9 30. I tak dzień za dniem, tydzień za tygodniem. W tym wszystkim nawet nie wiadomo kiedy ociekły lata bez wspomnień. Uciekło bezbarwne życie. Nigdy tak nie żyłem i nie chcę tak żyć nawet teraz gdy nie jestem już podlotkiem co nie zmienia faktu że czasem lubię sie nim poczuć. Lubię smak i aromat zakazanego Owocu i co gorsze to tęsknię do tego narkotycznego smaku.

Jeszcze zapomniałeś o supermarkecie, myciu okien na święta i wiosnę, żeby ludzie nie gadali, itp itd. Codziennie te same czynności, które nic nie wnoszą do naszego życia. Ja nie żyję normalnie, nigdy takie życie mi nie odpowiadało, nie czułam tego, przecież nic nie muszę, prócz utrzymania rodziny. Zatem mam za sobą przeszłość pracoholiczki (z musu), jednak teraz już nic nie muszę, ale wciąż się zapędzam i w końcu mówię STOP. 

Nie muszę mieć więcej niż mam, choc nie mam jakoś wiele, więc po co tak pędzę. Wystarczy mi, a tak naprawdę najważniejsze już teraz jest to, co mam w sobie, bo tylko to pomoże żyć szczęśliwie. I jeszcze jeden element; tak jak kiedyś nie doceniałam życzeń dotyczących zdrowia, tak teraz to doceniam. Masz zdrowie, masz wszystko co ci potrzebne do szczęśliwego życia. Pewnie że człowiek ma ambicje, jakieś górnolotne marzenia, ale tak naprawdę ich osiągnięcie nie uczyni nas bardziej szczęśliwymi. Tylko od twojej głowy to zależy. 

Ale się nagadałam... 

Co do mokradeł to ja mieszkam na mokradłach, ale ani nad morzem, ani w górach. Teraz wybrałam morze, choć nie jestem zbyt wielką jego fanką, bo jakoś nie chce mi się chodzić, wspinać, leczyć, sapać, chce poleżeć z daleka od wszystkiego. Nikt mi nic nie zrobił, a czuję sie jakbym tonę węgla rozładowała. Szum uspokaja. Może to przesilenie ?

2 godziny temu, Dionizy napisał:

gory mam za oknem i choć nie są one jakoś bardzo wysokie bo przecież Śnieżka

tez widzę śnieżkę z okna ale tylko gdy jest ładna pogoda,  bo daleko

Dnia 22.02.2020 o 08:32, Maybe napisał:

Masz zdrowie, masz wszystko co ci potrzebne do szczęśliwego życia. Pewnie że człowiek ma ambicje, jakieś górnolotne marzenia, ale tak naprawdę ich osiągnięcie nie uczyni nas bardziej szczęśliwymi. Tylko od twojej głowy to zależy. 

Pięknie się rozgadałaś tak w sam raz do chwili zaczytania gdy za oknem tak wielkie niezdecydowanie. Wieje silny wiatr ale nie ciągle tylko takie porywy od czasu do czasu. Co chwilę taż pada ale też jakoś tak nie zdecydowanie bo raz deszcz za chwilę śnieg no i co mgnienie pojawia się drobny grad. Wszystko naraz i nic na pewno. Gdyby jeszcze choć na chwilę pojawiało sie słońce to można by się w tym doszukiwać metaforycznego portretu człowieka.

Masz rację że zdrowie jest bardzo ważne i chyba nawet najważniejsze. Szczególnie w chwili gdy życie przekroczyło już półmetek i coraz bardziej uwidaczniają się wszystkie niedoskonałości konstrukcyjne. A życzenia wolę takie codzienne bez słów bo po co mi słowa? Na co dzień widzę i odczuwam kto jak mi życzy i słowa nawet te najpiękniejsze nie są do niczego mi potrzebne. I powiem tylko jeszcze że plany, jakieś cele i marzenia są konieczne do życia takiego codziennego. To one są argumentem by wstać, pracować, oddychać. Gdy one znikną to wszystko straci sens i trzeba szukać drogi do innej rzeczywistości po drugiej stronie tęczy. Coraz częściej mam takie chwile zawieszenie gdy tracę sens istnienia. Nie chodzi tu o moje zdrowie bo z tym nie jest źle ale o tą pustkę wokół mnie. Milczenie i uświadomienie nierealności

Miłej niedzieli i jak chcecie to dziś są otwarte kościoły można iść trochę pośpiewać i być może odnaleźć sens

Dnia 22.02.2020 o 10:04, tośka napisał:

tez widzę śnieżkę z okna ale tylko gdy jest ładna pogoda,  bo daleko

Powiedz w którym rejonie mieszkasz bo może to jest za miedzą. Z mojego balkonu górnego też widać Śnieżkę tylko okresowo bo wiosną jak brzozy i wierzby za potokiem puszczą liscie będzie to utrudnione.

to jest około 80 km,  Legnica

2 godziny temu, Dionizy napisał:

Pięknie się rozgadałaś tak w sam raz do chwili zaczytania gdy za oknem tak wielkie niezdecydowanie. Wieje silny wiatr ale nie ciągle tylko takie porywy od czasu do czasu. Co chwilę taż pada ale też jakoś tak nie zdecydowanie bo raz deszcz za chwilę śnieg no i co mgnienie pojawia się drobny grad. Wszystko naraz i nic na pewno. Gdyby jeszcze choć na chwilę pojawiało sie słońce to można by się w tym doszukiwać metaforycznego portretu człowieka.

Masz rację że zdrowie jest bardzo ważne i chyba nawet najważniejsze. Szczególnie w chwili gdy życie przekroczyło już półmetek i coraz bardziej uwidaczniają się wszystkie niedoskonałości konstrukcyjne. A życzenia wolę takie codzienne bez słów bo po co mi słowa? Na co dzień widzę i odczuwam kto jak mi życzy i słowa nawet te najpiękniejsze nie są do niczego mi potrzebne. I powiem tylko jeszcze że plany, jakieś cele i marzenia są konieczne do życia takiego codziennego. To one są argumentem by wstać, pracować, oddychać. Gdy one znikną to wszystko straci sens i trzeba szukać drogi do innej rzeczywistości po drugiej stronie tęczy. Coraz częściej mam takie chwile zawieszenie gdy tracę sens istnienia. Nie chodzi tu o moje zdrowie bo z tym nie jest źle ale o tą pustkę wokół mnie. Milczenie i uświadomienie nierealności

Miłej niedzieli i jak chcecie to dziś są otwarte kościoły można iść trochę pośpiewać i być może odnaleźć sens

 

Nie wiem bo ja na dobra sprawę żyje bez celu od ponad 20 lat. Życie samo w sobie jest fascynujące, choć bywa trudne, dlatego nie potrzebuję większego celu, żeby żyć. Życie i doświadczenie jego daje mi ten sens, cel. Tylko trzeba żyć i doświadczać, i nie popadać w rutynę.

Do kościołów też nie czuje potrzeby zaglądać, no chyba, że ze względów estetycznych, żeby podziwiać freski czy architekturę 

Dnia 23.02.2020 o 11:32, tośka napisał:

to jest około 80 km,  Legnica

Do mnie jest trochę bliżej. Jakieś 65 km przez Złotoryję i Kapellę Samo pasmo Karkonoszy widzę z odległości w linii prostej z 4- 6 km zależnie od fragmentu w który się wpatruję. Najbliżej mam do Śnieżnych Kotłow. Wiosna w ogrodzie. Zakwitły przebiśniegi choć nie ma już wcale śniegu. I krokusy we wszystkich możliwych kolorach. Kiedyś z Bilem zasadziliśmy ich  w trawniku około osiemset. Niektóre całkiem wyginęły ale za to inne rozrosły się do sporych kępek. Teraz gdy dowiedziałem sie że trzeba je właściwie nawozić z roku na rok sa coraz okazalsze i jest ich więcej Cała tajemnica to kupki owcze, kozie albo królicze. Te organiczne nawozy czynią cuda w świecie krokusów ale nie tylko bo i naturalne formy górskich narcyzów i żakili też doskonale reagują na to jedzonko. Wczoraj patrzyłem na kępy przyszłego zołtego kwiecia i widac że będzie bardzo bogato. Zakwitly też pierwsze bratki samosiejki które zlokalizowały się gdzieś w zacisznych miejscach. One już będą kwitły może z przerwami na zimniejsze noce do lipca. W tym roku widziałem niebieskie z żółtym policzkiem i żółte z brązowym ale zapewne będzie ich więcej tylko trzeba poczekać. Od jakiegoś czasu wysypuję trochę nasion na wiatr by rozniósł je po trawniku w lipcu albo sierpniu Nie myślę o nich więcej. Same sie lokują i wschodzą. Wiosną wczesną wybieram ładniejsze do wiosennych kompozycji w donicach reszta kwitnie w trawniku. No i dnie coraz dłuższe.

Dziś pierwszy raz tej zimy musiałem odśnieżać. Nie jest to co prawda pierwszy śnieg no ale te poprzednie ataki zimy odgarniało się miotła ale dziś łopata poszła ruch. Nareszcie. No a teraz może być już wiosna. Miłego 

U mnie przedwczoraj spadł pierwszy śnieg tej zimy. Spadł i znikł, bo temperatura była zbyt wysoka, a jego spadło zbyt mało by troszkę oziębić przestrzeń.

Wiosna puka do drzwi coraz śmielej, widzę przez okno pierwsze wiosenne kwiatki.

Dobrego dnia.

2 godziny temu, Dionizy napisał:

Dziś pierwszy raz tej zimy musiałem odśnieżać. Nie jest to co prawda pierwszy śnieg no ale te poprzednie ataki zimy odgarniało się miotła ale dziś łopata poszła ruch. Nareszcie. No a teraz może być już wiosna. Miłego 

Czyli nie byłoby prawdziwej wiosny, gdyby nie spadł przedtem porządny śnieg? Całkiem możliwe.

I czy nie macie wrażenia, że czas ostatnio tak szybko pędzi właśnie przez brak zim? Kiedyś rok to było naprawdę coś, kawał czasu, bo zima ciągnęła się bez końca i każdy tygodniami wypatrywał wiosny. A teraz to wszystko myk, przeskakujemy.

Jedna dobra strona tego wszystkiego, że jak ktoś liczy sobie np. 40 lat, to uwzględniając powyższe, w rzeczywistości ma jakieś 32... I tego się trzymajmy.

Dobrego dnia, @Zuzia, @Dionizy.

13 godzin temu, Dionizy napisał:

Nie jest to co prawda pierwszy śnieg no ale te poprzednie ataki zimy odgarniało się miotła ale dziś łopata poszła ruch.

U mnie też spadło trochę śniegu i byłem nieco w szoku, bo tej zimy biały płatek na własne oczy widziałem tyle co nic. Tym razem przez dobrą godzinę posypało, ale jak napisała @Zuzia to raz dwa było po przyjemności. Mimo wszystko lekka frajda była

11 godzin temu, aliada napisał:

I czy nie macie wrażenia, że czas ostatnio tak szybko pędzi właśnie przez brak zim? Kiedyś rok to było naprawdę coś, kawał czasu, bo zima ciągnęła się bez końca i każdy tygodniami wypatrywał wiosny.

Pod tym się podpiszę obiema rencoma i nogoma. Jednak bez tej prawdziwej zimy jakoś ten czas szybciej znika. Chyba, że to nie o mroźną porę roku chodzi, a zwyczajnie z wiekiem jakby ten czas nam szybciej umykał?

A dziś 29 lutego. Ten dzień co zdarza się raz na cztery lata. Mam przyjaciółkę która urodziła się właśnie w ostatni dzień lutego roku przestępnego. Czy w związku z tym w jej dziesiąte urodziny ona ma dziesięć czy czterdzieści lat? Nie wiem ale tak czy owak idę dziś na imprezę z tortem i szampanem. 

No i zaczęło się. Mamy pierwszy dzień wiosny. Znowu zaczną brzęczeć pszczoły i ptaki wydzierać się całymi wieczorami i porankami. I jak tu spać adminie? Do tego te wszystkie kwiaty i zapachy i zielona trawa. Na pociechę pozostaje myśl że jeszcze tylko jeszcze marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad iiiiiiiiiiii zima!!!!!! Znowu będzie zima!!!! Jakoś to wytrzymam myślac że zima będzie znów.

12 minut temu, Dionizy napisał:

No i zaczęło się. Mamy pierwszy dzień wiosny.

Nawet  Dyziowy kalendarz jest inny niż wszystkie, rozwichrzony i za nic mający astronomów szkiełko i oko.

Ale to właśnie w Tobie lubię.

Nie wiem o co Ci Skarbie chodzi. Wiosna ma swój termin astronomiczny ale też kalendarzowy. Według jednego z nich pierwszy dzień wiosny jest 21 Marca a wg drugiego marzec jest już miesiącem wiosennym i pierwszy jego dzień jest tym pierwszym dniem wiosny. A jak mi nie wierzysz to popatrz na termometr na którym jest w tej chwili 10 stopni świeci słońce a na trawnikach kwitną już narcyzie endemiczne i krokusy. Tulipany jeszcze nie pokazały główek ale na to przyjdzie czas. Kwitną też śnieżyczki i prymulki. I moje myśli o przytulaniu i spacerach I czułych słowach typu: Mój ci on mój!!!! ? Za chwilke jadę na starocie a potem planuje spacer po parku norweskim w Cieplicach zobaczyć czy już sie tulą pierwsi zakochani tej wiosny. 

Temat trwa?

3 godziny temu, tośka napisał:

jak dionisy krócej pisze to nawet ja przeczytałam 

Daj mu wytyczne co do ilości znaków w tekście lub ograniczyć się, co do tej ilości

4 godziny temu, Dionizy napisał:

Spod stołu powoli wygramolił się Jacek.

Kto to jest Jacek? ?

4 godziny temu, Dionizy napisał:

Na górze róże na dole fiołki

jesteście panie nasze Aniołki

Na górze róże tuż koło bramy

wszyscy Was tutaj bardzo kochamy

 

Każda z Was piękna i tak urocza

urocza nawet gdy bez warkocza

w dniu tego święta każdej Kobiety

chciałbym Wam rozdać piękne bukiety 

 

Nie takie z kwiatów bo to banalnie

a ja bym wolał tak unikalnie

na forum uśmiech i jestem mily

chciałbym żebyście co noc się śniły.

Dziękuję. ? przez?  ;)

6 godzin temu, Dionizy napisał:

Wszystkim Domowniczkom Wszystkiego najlepszego w Dniu Kobiet.

Dziękuję.

Dziękuję, @Dionizy. To był piękny poranek. ?

juz trzeci raz czytam o majtach dionizego.... to klimat tego wątku? 

3 minuty temu, tośka napisał:

juz trzeci raz czytam o majtach dionizego.... to klimat tego wątku? 

?????To może napisz coś o swoich? 

Przecież ja nie będę pisać o cudzych. Pod Wpolnym Dachem wydaje mi się że wszystko oprucz klutni i zlosliwosci uchodzi. Nawet rozmowy o majtuniach. 

A swoją drogą dziś byliśmy z Bilim i Zjuzia pomorsowac tak świątecznie w dniu święta kobiecej części spolecznosci. Mam w telefonie ale nie umiem ich tu pokazać. To było tak apropo majt a właściwie ich braku. ?????????

58 minut temu, Dionizy napisał:

A swoją drogą dziś byliśmy z Bilim i Zjuzia pomorsowac tak świątecznie w dniu święta kobiecej części spolecznosci. Mam w telefonie ale nie umiem ich tu pokazać. To było tak apropo majt a właściwie ich braku.

Moich proszę nie wstawiać, zwłaszcza tych bez majtasów, nie chcę, by nasze panie zeszły na zawał

nie bardzo odrozniam tu fikcje od rzeczywistości 

Tu nie ma fikcji, jest sama rzeczywista rzeczywistość

34 minuty temu, tośka napisał:

nie bardzo odrozniam tu fikcje od rzeczywistości 

Ja też.Tu chyba trzeba wejść w inny stan świadomości(używki) i czekać na wizje oraz natchnienie. ?