Monologi Żebraka

10 minut temu, Żebrak napisał:

...Licheń? Dla mnie jeden wielki kicz. Przepraszam. Stary Licheń przypadł mi do gustu, ale nie mogłem niczego zobaczyć na spokojnie, bo najpierw msza, a potem droga krzyżowa. Nie mogłem się wymiksować, bo mi w łapę dali głośnik na kiju. Wyglądałem jak ministrant z krzyżem na pogrzebie. Całą drogę powrotną przespałem. To była moja pierwsza i ostatnia pielgrzymka zorganizowana.

Przepych, a na otwarciu czy wyświęceniu bazyliki stoły aż się uginały od jedzenia i alko.

1 minutę temu, Aco napisał:

Przepych, a na otwarciu czy wyświęceniu bazyliki stoły aż się uginały od jedzenia i alko.

Oglądałem te tabliczki wmurowane z nazwiskami darczyńców. To mnie wkurwiło nie na żarty. Żaden człowiek nie zachwieje moją wiarą. Nie wiem czy Bogu by się to wszystko podobało, mnie nie. To tak wybudowali jakby se jaja z ludzi robili.

4 minuty temu, Żebrak napisał:

Oglądałem te tabliczki wmurowane z nazwiskami darczyńców. To mnie wkurwiło nie na żarty. Żaden człowiek nie zachwieje moją wiarą. Nie wiem czy Bogu by się to wszystko podobało, mnie nie. To tak wybudowali jakby se jaja z ludzi robili.

Też widziałem i nie pochwalam. Na mnie to miejsce zrobiło wrażenie od strony architektonicznej. Ciekawy jest punkt widokowy. Można wjechać winda, albo wejść schodami. Schodów nie polecam latem, bo duchota straszna. Ale tak czy inaczej winda nie wjeżdża na samą górę. Trzeba chyba trzy czy cztery piętra wejść po schodach.

Przed chwilą, Aco napisał:

Też widziałem i nie pochwalam. Na mnie to miejsce zrobiło wrażenie od strony architektonicznej. Ciekawy jest punkt widokowy. Można wjechać winda, albo wejść schodami. Schodów nie polecam latem, bo duchota straszna. Ale tak czy inaczej winda nie wjeżdża na samą górę. Trzeba chyba trzy czy cztery piętra wejść po schodach.

Najgorsze w tym jest to, że architektonicznie jest to klapa kompletna. 

4 minuty temu, Żebrak napisał:

Najgorsze w tym jest to, że architektonicznie jest to klapa kompletna. 

Nie znam się na tym ale na mnie ta budowla zrobiła wrażenie.

Przed chwilą, Aco napisał:

Nie znam się na tym ale na mnie ta budowla zrobiła wrażenie.

Robi, swoją monstrualnością w dwóch kierunkach. Jako coś wielkiego ale i kiczowatego.

Dzień dobry?

Słowo się rzekło kobyła u płotu. Będzie o psie. Moim pierwszym i ostatnim w życiu psie. Nie dlatego, że nie lubię, nie radzę sobie, nie potrafię w tej materii być stanowczym. To jednak zwierzę a nie człowiek. Kieruje się zupełnie innymi wartościami. Nigdy nie byłem dla niego przysłowiowym przywódcą stada. Wszystko to wiem. To niczego nie zmienia. Przybył do nas jako szczeniak, ale nie taki prosto od suki, raczej przybył po dużych przejściach. Wyglądał jak...właściwie ta czarna mała kulka w ogóle nie wyglądała. Trzeba było zacząć od wizyty u weterynarza. Tak, to rasowy pies, ale bardzo maltretowany, ma ślady na ciele. Najprawdopodobniej głodzony. Ma zwichrowaną psychikę i może być trudny we współżyciu. Pierwsza moja załamka: jeżeli można, to poproszę tygrysa! Może być pluszowy! Pies w domu trzymał się na uboczu. Nie, nie szalał jak przystało na szczeniaka. Schodził mi z drogi, kiedy byliśmy tylko we dwoje. Sytuacja zmieniała się diametralnie, kiedy do domu wracała jego pani. Wtedy nie odstępował jej na krok. Szalał, wariował do tego stopnia, że potrafił w ułamku sekundy zasnąć na środku kuchni ze zmęczenia. Pani to był cały jego świat. Łazienka, łóżko, wszędzie razem. Ja w tym łóżku to już nie specjalnie. Kiedy leżeli we dwoje, to on w jej nogach. Jak ja się zjawiałem, dokładnie kładł się pośrodku nas....

....któregoś dnia pani nie wróciła. Nigdy nie przypuszczałem, że pies może tak tęsknić. Marniał w oczach. Czas robi jednak swoje, zbierał się powoli w sobie. Zmiana środowiska też mu w tym pomogła. Teraz ogólnie. Właściwie to nie mam powodu do narzekania. Grzeczny, ułożony pies, ale ciągle z dużym dystansem do mnie. Nie wita mnie szaleńczo kiedy wracam do domu. Stoi spokojnie i tylko patrzy. To jest ten jeden z nielicznych momentów, kiedy mogę go pogłaskać. Wtedy już traci zainteresowanie i wraca do swoich spraw. Kiedy siedzę dłużej w jednym miejscu, wtedy przychodzi, kładzie się blisko mnie, ale tak, by ciałem dotykać moich nóg i...śpi w najlepsze. To jest prawdziwa szorstka przyjaźń męska. Był jeden wyjątek. Oczywiście po fakcie to ja se mogę tak to interpretować. Dwa dni pies mnie nie opuszczał. Był ciągle przy mnie, nawet w nocy spał obok mojego łóżka, co praktycznie nigdy mu się nie zdarzyło. W trzecim dniu wylądowałem w szpitalu a pies pierwszy raz u pani farmaceutki (sąsiadki). Po moim powrocie do domu wszystko wróciło do normy, czyli do braku zainteresowania moją skromną osobą....

....Nie bałagani. I znowu jest jedno "ale". Gdybym przez nieuwagę, lenistwo lub z braku czasu nie schował pościeli tylko zostawił przysłowiowy barłóg, to po powrocie do domu, pościel zawsze znajdę na podłodze z nim leżącym na jej środku. Mimo upływu czasu ciągle ma swoje dziwne przyzwyczajenia. Kiedy słyszy ruch na klatce schodowej wtedy w pierwszej kolejności pyskiem przepycha miskę z żarciem w najdalszy kąt. Nawet w największe upały nie pije. Wkurza mnie to, bo muszę co jakiś czas zmienić mu wodę by była w miarę zimna. To kiedy pije? Wtedy, kiedy wie, że idziemy na dwór. Wtedy potrafi wypić dwie miski...

To długa opowieść, więc potraktujmy ją jak powieść w odcinkach. Mamy poniedziałek, powoli zbliża się szósta rano. Koniec pisania na dzisiaj?

Przeczytałam i postaram się unikać ciągu dalszego.

Mówili na mnie "psia mama". Ja uwielbiam psy, one mnie chyba też. 

Po utracie ostatniego coś we mnie pękło. Nie dam rady kolejnego przygarnąć...

Nie wiem czy to prawda. Rodzice powiedzieli, że po mojej wyprowadzce z domu, nasz pies zachowywał się jak nigdy. Uciekał z domu na kilka godzin. Wracał brudny, zmęczony, osowiały. 

Twierdzili, że mnie szukał. 

Pewnego dnia nie wrócił.

Nikt nie wie, co się z nim stało ?

1 godzinę temu, Frau napisał:

Przeczytałam i postaram się unikać ciągu dalszego.

Nie narzucam się przecież? Obiecałem Fifce a staram się dotrzymać danego słowa. 

7 minut temu, Żebrak napisał:

Nie narzucam się przecież? Obiecałem Fifce a staram się dotrzymać danego słowa. 

Źle mnie zrozumiałeś.

Czytając o Waszych pupilkach, smutek mnie dopada. 

Psy, to cudowne i oddane zwierzęta. 

4 minuty temu, Frau napisał:

Źle mnie zrozumiałeś.

Czytając o Waszych pupilkach, smutek mnie dopada. 

Psy, to cudowne i oddane zwierzęta. 

Poczekaj cierpliwie na ciąg dalszy? Zobaczysz jak pięknie pan potrafi służyć swojemu pupilkowi?

10 minut temu, Żebrak napisał:

Poczekaj cierpliwie na ciąg dalszy? Zobaczysz jak pięknie pan potrafi służyć swojemu pupilkowi?

Zauważyłam u siebie jakiś rodzaj buntu, kiedy ktoś próbuje mnie "usidlić". Nie wiem skąd ten ośli upór.

Ale  dzieci i psy mają nade mną władzę. Przy nich jestem bezbronna.

9 minut temu, Frau napisał:

Zauważyłam u siebie jakiś rodzaj buntu, kiedy ktoś próbuje mnie "usidlić". Nie wiem skąd ten ośli upór.

Ale  dzieci i psy mają nade mną władzę. Przy nich jestem bezbronna.

Nie za bardzo się na tym znam, ale wydaje mi się że to sprawa zaufania którym człowieka obdarzają. Bezinteresownym zaufaniem i ufnością, to w pewnym sensie sprawia, że człowiek wymięka. I najważniejsze, potrafią pięknie kochać.

8 minut temu, Żebrak napisał:

Nie za bardzo się na tym znam, ale wydaje mi się że to sprawa zaufania którym człowieka obdarzają. Bezinteresownym zaufaniem i ufnością, to w pewnym sensie sprawia, że człowiek wymięka. I najważniejsze, potrafią pięknie kochać.

Tak to właśnie wygląda. 

19 minut temu, Frau napisał:

Tak to właśnie wygląda. 

Frau, co mogę napisać? Psa mam, a to drugie...jakby Ci to powiedzieć?....zawsze można próbować?

48 minut temu, Żebrak napisał:

Frau, co mogę napisać? Psa mam, a to drugie...jakby Ci to powiedzieć?....zawsze można próbować?

Pisz, pisz.

Czekamy na ciąg dalszy opowieści pt:

"Książe i Żebrak" ?

2 minuty temu, Frau napisał:

Pisz, pisz.

Czekamy na ciąg dalszy opowieści pt:

"Książe i Żebrak" ?

A wiesz, że tak faktycznie jest. Dopiero teraz zwróciłem na to uwagę? Bystrzak z Ciebie, Frau?

5 minut temu, Żebrak napisał:

A wiesz, że tak faktycznie jest. Dopiero teraz zwróciłem na to uwagę? Bystrzak z Ciebie, Frau?

Zastrzegam sobie prawa autorskie do tytułu ?

4 minuty temu, Frau napisał:

Zastrzegam sobie prawa autorskie do tytułu ?

To ewentualnych tantiemów też?

Potem znajdę chwilę czasu i dokończę. Miejmy to już z głowy?

11 minut temu, Żebrak napisał:

To ewentualnych tantiemów też?

Jak nie, jak tak.

W życiu trzeba łapać każdą okazję ?

...Powoli zbliżam się do sedna. Czasami odnoszę wrażenie, że jestem posiadaczem dwóch różnych psów. Wychodzimy na smyczy. Prawdziwy, zdyscyplinowany słodziak. Idzie grzecznie przy nodze. Jest grzeczny w towarzystwie innych psów. Jednym słowem nie sprawia trudności wychowawczych. Uwielbia głaskanie przez dzieci i kobiety. Z facetami ma poważny problem. Widzę jak zaczyna się spinać. Nie mam do niego zaufania. Mamy swoje przyzwyczajenia. Wczesnym rankiem odwiedzamy piekarnię. Oczywiście musi wejść do środka, przywitać się z dziewczynami. Przy głaskaniu wydaje dziwne dźwięki. Kobiety to wychwytują: co skarżysz się na pana? Źle Cię traktuje? Łajzie w to graj, niemalże zaczyna śpiewać, ale szybko traci zainteresowanie. Koniec audiencji. Mogę go śmiało zostawić przywiązanego przed każdym sklepem. Czeka grzecznie, nie szczeka, nikogo nie zaczepia. Kiedyś robiłem zakupy, zapłaciłem, chcę wychodzić...patrzę a do Księcia podbiegł jakiś pies. Zero reakcji. Nawet łeb odwrócił w drugą stronę. Nie wiem co tamten zrobił, ale to było podobne do błyskawicznego, niesygnalizowanego ataku kobry. Szczęście, że tamten zdążył uchylić się a ten był na smyczy. Podwoiłem czujność...

....Sznaucer musi się wybiegać. Taka rasa. Idziemy tym razem bez smyczy. Ma swoje ulubione rejony, ale trzyma się na długość wzroku. Co chwila sprawdza gdzie jestem i czy jestem. Gorzej jest z powrotami. Gdybym go zawołał to jest po zawodach. Głuchy i ślepy. Wszystko go wtedy interesuje tylko nie ja. Teraz już zostałem przez niego nauczony. Mam się grzecznie odwrócić o sto osiemdziesiąt stopni i grzecznie, powoli wracać do domu. Nie daj Boże, żebym się odwrócił do tyłu i sprawdził czy lezie. Koniec. Wtedy szukam go do wieczora. Grzecznie idę. Bez oglądania. Po prostu idę. Otwieram drzwi wejściowe klatki schodowej i czekam. Pan i władca łaskawie wchodzi do domu...