Harbin – polska dusza na mandżurskim mrozie. Moja relacja.

Chciałem się z Wami podzielić czymś, co chodziło za mną od dawna. Wróciłem jakiś czas temu z wyprawy do północno-wschodnich Chin, a konkretnie do Harbinu. Pewnie większość z Was kojarzy to miasto z gigantycznym festiwalem lodu, ale ja szukałem tam czegoś zupełnie innego. Szukałem śladów „naszych”.

Powiem Wam szczerze – dziwne to uczucie. Stoisz na środku chińskiej metropolii, 7000 kilometrów od Warszawy, a czujesz się trochę jak na spacerze po przedwojennym Krakowie czy Lwowie.

Dlaczego Harbin? Dla przypomnienia tym, którzy nie siedzą w historii: Harbin praktycznie zbudowali nasi inżynierowie przy okazji tworzenia Kolei Wschodniochińskiej. Pod koniec XIX wieku to nie było chińskie miasto – to była wielokulturowa wieża Babel, w której Polacy rozdawali karty. Mieliśmy tam swoje szkoły, gazety, a nawet prężnie działające przedsiębiorstwa. Czy wiedzieliście, że najstarszy browar w Chinach – słynny Harbin Beer, który do dziś pije się w całym kraju – założył w 1900 roku Polak, Jan Wróblewski? To niesamowite, że chiński rynek piwa zaczął się od polskiego przedsiębiorcy.

Co tam poczułem? Spacerując po głównej promenadzie – Zhongyang Dajie (dawna ulica Chińska) – mijałem kamienice, które projektowali polscy architekci. Gdyby nie te neony z chińskimi znakami, przysiągłbym, że jestem w Europie.

Największe wrażenie zrobiły na mnie dwie rzeczy:

• Kościół św. Stanisława: Dziś znany jako Katedra Najświętszego Serca Pana Jezusa. Sama bryła przypomina o tych wszystkich polskich rodzinach, które tam chrzciły dzieci i brały śluby, wiedząc, że do wolnej Polski mają tysiące kilometrów przez stepy.

• Smak... polskiej kiełbasy: Tak, to nie żart. W Harbinie na każdym rogu kupicie „Hongchang”. To czerwona, wędzona kiełbasa, którą Chińczycy przejęli prosto od naszych masarzy. Smakuje niemal identycznie jak nasza podwawelska czy zwyczajna. Gryziesz ją i myślisz sobie: „Kurczę, przetrwaliśmy tu w najbardziej niespodziewany sposób – w menu”.

Siedząc tam nad rzeką Songhua, myślałem o tym, jaką niesamowitą fantazję i odwagę mieli ci ludzie. Pojechali na koniec świata, w mrozy sięgające -40 stopni, i zbudowali tam sobie „małą Polskę”. Co ciekawe, historia zatoczyła koło – po wojnie wielu „Harbińczyków” wróciło do kraju i osiedliło się w Szczecinie, gdzie do dziś pielęgnują pamięć o tym niezwykłym miejscu.

Jeśli kiedykolwiek będziecie mieli okazję – lećcie do Harbinu. Nie tylko na lód, ale żeby poczuć dumę z tego, jak daleko potrafiliśmy zostawić swój ślad.

Byliście kiedyś w miejscach, gdzie polskość przetrwała w tak nieoczywisty sposób? A może ktoś z Was ma w rodzinie historię związaną z Dalekim Wschodem?

P.S. Obiecałem @Nomada, że wrzucę coś w ramach cyklu „Palcem po mapie”, ale uznałem, że Harbin zasługuje na oddzielny wątek. Wolę tworzyć osobne tematy dla konkretnych podróży – dzięki temu dyskusja jest bardziej uporządkowana i łatwiej się Wam będzie dopisać ze swoimi doświadczeniami. Co do fotek we wstępie: nie wrzucam swoich autorskich zdjęć ze względu na zobowiązania wobec moich obserwatorów w social mediach, a poza tym – co tu kryć – wolę na forum pozostać anonimowy

15 godzin temu, BrakLoginu napisał:

i łatwiej się Wam będzie dopisać ze swoimi doświadczeniami.

15 godzin temu, BrakLoginu napisał:

co tu kryć – wolę na forum pozostać anonimowy

załatwimy to,

metodą eliminacji🤨

... wiemy, że nie jesteś Boo...

(jeden malutki krok bliżej do rozwiązania zagadki🤨)

18 godzin temu, BrakLoginu napisał:

Chciałem się z Wami podzielić czymś, co chodziło za mną od dawna. Wróciłem jakiś czas temu z wyprawy do północno-wschodnich Chin, a konkretnie do Harbinu. Pewnie większość z Was kojarzy to miasto z gigantycznym festiwalem lodu, ale ja szukałem tam czegoś zupełnie innego. Szukałem śladów „naszych”.

Powiem Wam szczerze – dziwne to uczucie. Stoisz na środku chińskiej metropolii, 7000 kilometrów od Warszawy, a czujesz się trochę jak na spacerze po przedwojennym Krakowie czy Lwowie.

 

 

Dlaczego Harbin? Dla przypomnienia tym, którzy nie siedzą w historii: Harbin praktycznie zbudowali nasi inżynierowie przy okazji tworzenia Kolei Wschodniochińskiej. Pod koniec XIX wieku to nie było chińskie miasto – to była wielokulturowa wieża Babel, w której Polacy rozdawali karty. Mieliśmy tam swoje szkoły, gazety, a nawet prężnie działające przedsiębiorstwa. Czy wiedzieliście, że najstarszy browar w Chinach – słynny Harbin Beer, który do dziś pije się w całym kraju – założył w 1900 roku Polak, Jan Wróblewski? To niesamowite, że chiński rynek piwa zaczął się od polskiego przedsiębiorcy.

 

 

Co tam poczułem? Spacerując po głównej promenadzie – Zhongyang Dajie (dawna ulica Chińska) – mijałem kamienice, które projektowali polscy architekci. Gdyby nie te neony z chińskimi znakami, przysiągłbym, że jestem w Europie.

Największe wrażenie zrobiły na mnie dwie rzeczy:

• Kościół św. Stanisława: Dziś znany jako Katedra Najświętszego Serca Pana Jezusa. Sama bryła przypomina o tych wszystkich polskich rodzinach, które tam chrzciły dzieci i brały śluby, wiedząc, że do wolnej Polski mają tysiące kilometrów przez stepy.

 

 

• Smak... polskiej kiełbasy: Tak, to nie żart. W Harbinie na każdym rogu kupicie „Hongchang”. To czerwona, wędzona kiełbasa, którą Chińczycy przejęli prosto od naszych masarzy. Smakuje niemal identycznie jak nasza podwawelska czy zwyczajna. Gryziesz ją i myślisz sobie: „Kurczę, przetrwaliśmy tu w najbardziej niespodziewany sposób – w menu”.

 

 

Siedząc tam nad rzeką Songhua, myślałem o tym, jaką niesamowitą fantazję i odwagę mieli ci ludzie. Pojechali na koniec świata, w mrozy sięgające -40 stopni, i zbudowali tam sobie „małą Polskę”. Co ciekawe, historia zatoczyła koło – po wojnie wielu „Harbińczyków” wróciło do kraju i osiedliło się w Szczecinie, gdzie do dziś pielęgnują pamięć o tym niezwykłym miejscu.

Jeśli kiedykolwiek będziecie mieli okazję – lećcie do Harbinu. Nie tylko na lód, ale żeby poczuć dumę z tego, jak daleko potrafiliśmy zostawić swój ślad.

Byliście kiedyś w miejscach, gdzie polskość przetrwała w tak nieoczywisty sposób? A może ktoś z Was ma w rodzinie historię związaną z Dalekim Wschodem?

 

P.S. Obiecałem @Nomada, że wrzucę coś w ramach cyklu „Palcem po mapie”, ale uznałem, że Harbin zasługuje na oddzielny wątek. Wolę tworzyć osobne tematy dla konkretnych podróży – dzięki temu dyskusja jest bardziej uporządkowana i łatwiej się Wam będzie dopisać ze swoimi doświadczeniami. Co do fotek we wstępie: nie wrzucam swoich autorskich zdjęć ze względu na zobowiązania wobec moich obserwatorów w social mediach, a poza tym – co tu kryć – wolę na forum pozostać anonimowy

Bardzo lubię Kraków więc Chiński pewnie by mi się spodobał ;  ) Polscy inżynierowie znani i cenieni są na całym świecie.

Ciekawi mnie co bardziej Ciebie interesuje, historia świata czy Polski. Ostatnio dowiedziałam się, że wieża ratuszowa w Krakowie to pozostałość po ratuszu, w piwnicach tegoż ratusza była piwialnia i jeszcze coś ... nazywano to miejsce dorotką.

Dziękuję, cierpliwość wynagradza ; )

3 godziny temu, Gość w kość napisał:

haha😄

Kość chodzi tylko po górkach, a ja się boje latać samolotem (i pływać statkiem też). Noo może nie boję, ale nie lubię...I ogólnie uważam, że żeby poznać jakieś miejsce to trzeba pomieszkać tam ze dwa lata minimum, wiec te ekspresowe wycieczki mnie mierzą... I jeszcze uważam, że Polska jest tak piękna....najpiękniejsza...ale nie będę polecać miejsc, bo ja to się przywiąże i wracam w te same, o nie...im mniej turystów tym lepiej.

Więc my z Kościem odpadamy...😄 (Kościu nie wyskocz, teraz proszę z jakąś relacją z Mozambiku🙂)

Spaliłam temat? Mam nadzieję, że nie 🙂Będę czytać uważnie🙂 Czytać lubię🙂

3 godziny temu, Gość w kość napisał:

... wiemy, że nie jesteś Boo...

(jeden malutki krok bliżej do rozwiązania zagadki🤨)

Wiesz, to nic nie wiadomo, jeżeli go nie znasz osobiście, to wcale niewykluczone, że może nim być.. Ja go nie znam, ale może... to Boo pod przykrywką? 😉Tu nic nie wiadomo😉😀 

3 godziny temu, Vitalinka napisał:

Więc my z Kościem odpadamy...😄 (Kościu nie wyskocz, teraz proszę z jakąś relacją z Mozambiku🙂)

w tym roku byłem w... Poznaniu🤯

fajne pierogi na Śródce,

4 godziny temu, Nomada napisał:

Bardzo lubię Kraków więc Chiński pewnie by mi się spodobał ;  )

a więc może też Lublin🤔

18 godzin temu, Gość w kość napisał:

fajne pierogi na Śródce,

...ale, że takie...wyluzowane, gościnne czy wesołe?🤭

21 godzin temu, Vitalinka napisał:

...ale, że takie...wyluzowane, gościnne czy wesołe?🤭

mniej więcej,

Twoje określenia bardziej pasują do miejsca,

teraz zastanów się jak skojarzyć "fajne" z jedzeniem,

1 godzinę temu, Gość w kość napisał:

 

  jesteś okropny!!!

1 godzinę temu, Gość w kość napisał:

mniej więcej,

Twoje określenia bardziej pasują do miejsca,

teraz zastanów się jak skojarzyć "fajne" z jedzeniem,

Ojej, moja pani od polskiego zwracała uwagę na to, że jedzenie nie może być fajne, może ewentualnie fajnie wyglądać, ale nie smakować, no ale może się myliła🙂

No nie wiem jak skojarzyć...że jest takie...przyjacielskie, sympatyczne, ładne, gościnne?

Tak wiem, że pierogi były smaczne i oryginalne, inne. Żartuje sobie🙂

Dnia 9.05.2026 o 23:14, Gość w kość napisał:

w tym roku byłem w... Poznaniu🤯

fajne pierogi na Śródce,

 

a więc może też Lublin🤔

 

 

Lublin, nie znam chociaż drzewo genealogiczne tam sięga. Na pole nie wychodzę ;  ) Ale kto wie co przede mną.