Brakuje mi miłości

A ja myśle, ze rzecz nie w nakłanianiu do miłości, tylko w uświadamianiu, co sprawia nam przyjemność. Miłość można okazywać na wiele sposobów, nie zawsze jednak trafimy właściwie. Dlatego, jeśli przeszkadza nam brak właściwych gestów, to jak najbardziej rozmowa jest potrzebna. Jest potrzebna również kiedy kończy się coś, co wcześniej było na porządku dziennym. Pomijam fazę zdobywania, w której obydwie strony zawsze dają z siebie więcej. Jeśli coś się kończy, to być może wina leży również po drugiej stronie. Bez rozmowy tego się jednak nie dowiemy...

A co wy kobiety o wrażliwych i baśniowych sercach odczuwacie patrząc na te twarze dziewcząt,

 sprzed 150 lat i słuchając przez dłuższą chwilę tą mistyczną niepojętą muzykę 

 Każde wasze spostrzeżenie nawet te ulotne, będzie tutaj bardzo cenne. Każda osoba ma trochę inną wrażliwość i 

czasami widzi więcej niż pozostałe.

Dnia 1.09.2019 o 16:27, Mptiness napisał:

Jesteśmy niedoskonali, pełni wad i niedociągnięć, dlatego tak trudno jest czasami kochać i trwać w tej miłości na dłużej..

Zasłuchałam się.. faktycznie przepiękna nuta, ale ciekawi mnie ta wersja z horrorem. Pokopię sobie.

Z przyjemnością dałabym Ci namiar, ale to nie ja pisałam o horrorze i pozostałą informację, a "nie zaginiony"

4 minuty temu, Dżiulia napisał:

Z przyjemnością dałabym Ci namiar, ale to nie ja pisałam o horrorze i pozostałą informację, a "nie zaginiony"

Dziękuję, ale już rozpracowałam temat. A przy tym fajnej muzyki się nasłuchałam. 

4 minuty temu, Mptiness napisał:

Dziękuję, ale już rozpracowałam temat. A przy tym fajnej muzyki się nasłuchałam. 

I wyszło z korzyścią...nie ma większej radości jak człowiek samodzielnie zadziała.

Wy tak tylko o muzyce a autorce pomóc, która wpadła w łapy "wilka" to nie chce się wam?

Ja odtwarzam wieczorami to muzyczne video , które tu umieściłem tu 2 września ( przegrałem na pamięć USB ) .

Odtwarzając na ekranie telewizora  kilka razy i patrząc w oczy tym niewiastom , które żyły jakieś 200 lat temu, odebrałem od nich zadziwiający przekaz.

Przekazują mi myślami, że teraz już są w niebie i są szczęśliwe. Mówią, że współczują nam żyjącym teraz w tych niepewnych obecnych czasach, pełnych stresów i zamętu. Mówią, że one u schyłku swej minionej epoki miały swobodną świadomość swych emocji i nie zniszczoną pewność swego życiowego przeznaczenia i swego losu ..

Wę śnie czasem je widzę, rozmawiają ze mną , są wesołe zawsze ubrane w suknie ze swej epoki wiktoriańskiej.

Zycie jest jednak pełne tajemnic.

Dnia 15.09.2019 o 12:58, nie zaginiony napisał:

Ja odtwarzam wieczorami to muzyczne video , które tu umieściłem tu 2 września ( przegrałem na pamięć USB ) .

Odtwarzając na ekranie telewizora  kilka razy i patrząc w oczy tym niewiastom , które żyły jakieś 200 lat temu, odebrałem od nich zadziwiający przekaz.

Przekazują mi myślami, że teraz już są w niebie i są szczęśliwe. Mówią, że współczują nam żyjącym teraz w tych niepewnych obecnych czasach, pełnych stresów i zamętu. Mówią, że one u schyłku swej minionej epoki miały swobodną świadomość swych emocji i nie zniszczoną pewność swego życiowego przeznaczenia i swego losu ..

Wę śnie czasem je widzę, rozmawiają ze mną , są wesołe zawsze ubrane w suknie ze swej epoki wiktoriańskiej.

Zycie jest jednak pełne tajemnic.

Jak widać na tych fotografiach, w tamtej minionej epoce, kobiety były dość oczytane. Da się zauważyć, że dość odważnym i dziwnym wzrokiem patrzą w nas , czyli XXI wiek.

  Miłość w tamtej epoce była wzniosła i szlachetna, a małżeństwa bogate w dzieciach.

Dnia 15.09.2019 o 11:58, nie zaginiony napisał:

Ja odtwarzam wieczorami to muzyczne video , które tu umieściłem tu 2 września ( przegrałem na pamięć USB ) .

Odtwarzając na ekranie telewizora  kilka razy i patrząc w oczy tym niewiastom , które żyły jakieś 200 lat temu, odebrałem od nich zadziwiający przekaz.

Przekazują mi myślami, że teraz już są w niebie i są szczęśliwe. Mówią, że współczują nam żyjącym teraz w tych niepewnych obecnych czasach, pełnych stresów i zamętu. Mówią, że one u schyłku swej minionej epoki miały swobodną świadomość swych emocji i nie zniszczoną pewność swego życiowego przeznaczenia i swego losu ..

Wę śnie czasem je widzę, rozmawiają ze mną , są wesołe zawsze ubrane w suknie ze swej epoki wiktoriańskiej.

Zycie jest jednak pełne tajemnic.

Naprawdę? A o wizycie u psychiatry myślałeś?

Dnia 2.10.2019 o 22:50, Maybe napisał:

Naprawdę? A o wizycie u psychiatry myślałeś?

Był jeszcze nie dawno taki sąsiedni "kraj rad", gdzie ludzie którzy ośmielali mieć relację z niebem mieli przez tamte władze przymusowe skierowania do szpitali psychiatrycznych.

A czy ty Maybe też masz z taką "władzą" coś wspólnego?

Mam nadzieję, że to tylko troll. Niemożliwe, żeby ludzie mogli tak na poważnie.  

43 minuty temu, fenix napisał:

Był jeszcze nie dawno taki sąsiedni "kraj rad", gdzie ludzie którzy ośmielali mieć relację z niebem mieli przez tamte władze przymusowe skierowania do szpitali psychiatrycznych.

A czy ty Maybe też masz z taką "władzą" coś wspólnego?

Nieeeee ja co wieczór miewam wizje na drzewie...i objawienia na umytym oknie.

3 godziny temu, Maybe napisał:

Nieeeee ja co wieczór miewam wizje na drzewie...i objawienia na umytym oknie.

 

Na czym ? umytym oknie? 

A w ogóle to po co tobie ten czarny pajac na torsie? 

Nie pozwalaj na to. to nie jest objawienie...

Wychodzi na to, że skoro ja nie mam wizji i objawień, to jestem jakiś wybrakowany <załamany>

15 godzin temu, BrakLoginu napisał:

Wychodzi na to, że skoro ja nie mam wizji i objawień, to jestem jakiś wybrakowany <załamany>

Nie jest tak, bo w orędziach przyznane jest wielkie obdarowanie tych, co nie widzą objawień . Napisano w ewangelii : błogosławieni ci co nie widzieli,  a uwierzyli.

Więc ci którzy już zobaczyli objawienie, mają jedno błogosławieństwo mniej. Oczywiście nie jest to wielka strata bo jeszcze jest 8 innych błogosławieństw.

Każdy zasługuje na miłość. Wystarczy uwierzyć w siebie i samego siebie pokochać. 

Ja na szczęście, szczęśliwie się zestarzałam i nie brakuje mi już niczego...no może tylko świętego spokoju.

Miłość w/g naukowców to chemia ale to nie prawda.Mi też brakuje ale świat taki jest,że każdemu coś może zabraknąć ..dalej coś mądrego miałem napisać ale zapomniałem co bo się spieszę..;-)

Z natury nie jestem kochliwa, ale jak mnie już dorwie ten stan, to długo trzyma. Dlatego jeżeli widzę, że coś zaczyna się ze mną dziać, ale wiadomo że to nie ma szans, to bronię się rękami nogami i czym się da. ?

35 minut temu, słoneczna napisał:

jeżeli widzę, że coś zaczyna się ze mną dziać, ale wiadomo że to nie ma szans, to bronię się rękami nogami i czym się da. ?

szkoda..,ręcyma i ciekawe co to te czym się da.. ?

18 godzin temu, Jacekz napisał:

szkoda

Dlaczego? ?

18 godzin temu, Jacekz napisał:

 ciekawe co to te czym się da

Między innymi kozaczenie jak w powyższym poście., że niczego już mi nie potrzeba. 

Dnia 28.10.2019 o 20:08, słoneczna napisał:

Ja na szczęście, szczęśliwie się zestarzałam i nie brakuje mi już niczego...no może tylko świętego spokoju.

Na zestarzenie nie wolno się nigdy zgadzać. Nawet odmłodnieć to jest za mało !

W ewangelii jest podany warunek:

Jak nie staniemy się jak dziecko, to nie wejdziemy do Królestwa Niebieskiego.

Dnia 1.11.2019 o 12:37, kocha cię Niebo napisał:

Na zestarzenie nie wolno się nigdy zgadzać. Nawet odmłodnieć to jest za mało !

W ewangelii jest podany warunek:

Jak nie staniemy się jak dziecko, to nie wejdziemy do Królestwa Niebieskiego.

 

Ponoć na starość człowiek dziecinnieje, to zmierzam ku dobremu.

Dnia 1.11.2019 o 12:37, kocha cię Niebo napisał:

Jak nie staniemy się jak dziecko, to nie wejdziemy do Królestwa Niebieskiego.

To chyba tak nie działa, bo ja nadal nie wydoroślałem, a jakoś nie jest (chyba) mi bliżej do tego Królestwa. Możliwe, że się mylę