- Niebo
- Borówka
- Szary
- Porzeczka
- Arbuz
- Truskawka
- Pomarańcz
- Banan
- Jabłko
- Szmaragd
- Czekolada
- Węgiel
Przeszukaj forum
Pokazywanie wyników dla tagów 'zawsze'.
Znaleziono 8 wyników
-
Półmetek zimy, a ja pierwszy raz prawie zawsze w adidasach – recenzja
LadyTiger dodał temat w Moda, uroda i zdrowie
Chodzi o porządne, wygodne adidasy – najlepiej wybrać takie, które sprawdziły się w upalny dzień na jakimś marszu po lesie, skałkach, w oddychającej skarpetce. Ja mam takie na grubej podeszwie, która ma otwory, co pewnie też daje izolację. Na mrozie zaczyna boleć mnie podeszwa i paluchy pod paznokciem – podejrzewam, że odpowiednia wkładka, wyprofilowana i izolująca chłód byłaby tu wskazana. Kluczem jest swoboda stopy, dlatego buty sportowe mogą się sprawdzić lepiej niż elegancka skórka wyższych nawet buciorów, bo nie ma takiej swobody ani palców, ani ogólnie wszystkich stawów. Takie typowe ładne, toporne zimowe buty są również ciężkie, te moje adidasy za to łatwiej przeciekają 😔 więc nie nadają się do dużej pluchy. Buty powinny być „pojemne” – mi wystarczy często po prostu skarpetkowa część rajtuzów, jakieś cienkie skarpetki + skarpetki z froty. Podejrzewam, że jedną z tych warstw można wymienić na jakąś dobrą wkładkę na zimę, żeby się tam wszystko zmieściło i nie ściskało stopy. Jestem w szoku, jak komfort stopy nie pozwala jej zmarznąć 😮 Zaznaczam, ze jestem od wielu lat osobą zahartowaną i jedynym moim problemem, jeśli chodzi o ból zmarznięcia, to właśnie stopy i ręce (palce!), a także ich przesuszanie :😔 Nie mieszkam na południu Polski, więc miałam kontakt z zimnem tak do – 10 st. Parę razy w ciągu tej zimy założyłam typowe zimowe obuwie, takie z „kotkiem”, na potrzeby elegancji i bo jednak było mi trochę za zimno w adidasach, ale być może to psychika i przyzwyczajenie. Bo na śniegu adidasy radzą sobie świetnie. Ani razu nie wywróciłam się w nich, ani na śniegu, ani na gołoledzi – w tych typowo zimowych parę razy mi się przydarzyło, ale może jestem bardziej ostrożna. Zastanawiam się, czy te adidasy się nie zniszczą, na gumie są jakieś takie rysy 🧐, ale nie wiem, czy to od mrozu, bo guma jest materiałem polecanym na mróz. -
ale nie mam instagrama, a na fb i tak gówno wielkie mam. Egzystuje sobie w mailach, na olx i na nastroik, to w tych miejscach emanuje swoją krejzolską aurą.
-
jak mieć zawsze porządek w pokoju mieszkaniu i na kompie
LadyTiger dodał pytanie w Pytania i odpowiedzi
żeby to nie zajmowało dużo czasu lub by nie kończyło się na ascetycznym minimalizmie. Wasze tipy? -
Jan Sebastian Bach
-
Armenia znajduje się w niewesołej sytuacji geopolitycznej . Od dziesiątek jeśli nie setek lat znajduje się w tlącym się nieustanie , wybuchającym co jakiś czas z zdwojonną siłą konflikcie zbrojnym ze swoim silniejszym nie tylko ze względu na liczbę ludności ale przede wszystkim złoża ropy naftowej wschodnim sąsiadem czyli Azerbejdżanem . Konflikt toczy się głównie o zamieszkałą w 80 % przez Ormian prowincję Nagorny Karabach czyli po Ormiansku Arcach . Z samymi Azerami udało się Ormianom wygrać w casie wojny pomiedzy latami 1988 - 1992 . Ale dzisiaj po stronie Baku stoi także jak Azerbejdżan muzełmanska Turcja która posiada jak zwykło się mówić ,, drugą armie NATO '' . Naturalnym sprzyimierzencem Armenii przez dekady pozostawała Rosja także ze względu na związki kulturowe . Nieoczekiwanie rzad w Erewaniu odmówił Putinowi przeprowadzenia manewrów jego wojsk na swoim terytorium w styczniu bieżacego roku . Tymczasem wczoraj świat obiegła wiadomość iż oddziały armenskie wezmą udział w manewrach NATO . Moim zdaniem rżad Armenii patrzy długofalowo . Ormianie widzą że Putin już przegrał na Ukrainie i nie należ dać się z nim pociągnąć na dno . Po drugie dostrzegają szanse w dalszej przyszłosci na integracje ze strukturami Europejskimi które ochronią ich przed zakusami sąsiadów . Uważam posuniecie Erewania za rozsądne , czyli za takie które opłaci się Ormianom w perepektywie dziesiecioleci . A Wy ? Macie może inne zdanie . Uważacie może że Armenia powinna konsekwentnie trzymac się rydwana współczesnych carów rządzących na Kremlu ?
-
Ale teraz kiedy pójdę do Pani stoamtolog Ireny na Rynku Podgórskim to bardziej się przeraże rachunku z nie tej wiertareczki .
-
i na świecie po pandemii? Kiedyś w końcu minie, przewali się. Przywykniemy, zaczniemy żyć normalnie. No ale wspomnienia, a czasem bardzo głębokie blizny po utracie bliskich, dobytku, zostaną. Nauczyliśmy się czegoś? Zmienimy niektóre nawyki? To jest dla was tylko i wyłącznie zły czas, czy da się znaleźć w tym całym ambarasie jakieś pozytywy?
-
Poddałam temat dziewczyny, mamy i syna oraz przedstawiania w realu I taką oto historyjkę opowiedziała na tę okoliczność koleżanka. Otóż kilka lat temu, po udanym rozwodzie tej kolezanki postanowiła sobie ona wyremontować nieco lokum. W tym celu "zaprosiła" dwóch panów fachmanów by rozejrzeli się co i jak. No i podczas wizyty tychże panów do kolezanki niespodziewanie wpadła ciocia. Pani owa, tzw. starej daty była mocno zdołowana, że kolezanka się rozwiodła, bo "mężczyznę u boku trzeba mieć" no i też uważała, że kolezanka powinna tegoż mieć u boku Zobaczywszy jednego z panów (drugi poszedł po coś tam do samochodu) ubranego dośc na luzie powiedziała "Dzień dobry panu, ja się nazywam Adrianna z Wołczyńskich Hartman i jestem siostrą matki Ani. Widzę, ze pan jest tu zadomowiony...Chciałabym wiedzieć, jakie pan ma zamiary wobec mojej siostrzenicy?" Mina chłopa ponoć, bezcenna. Nie dziwię się, ale stanął na wysokości zadania i powiedział "Dzień dobry pani, ja się nazywam Emilian Baran i mam zamiar u pani siostrzenicy malować i kłaść glazurę". Pani ciocia chyba do końca nie zrizumiała, bo rzekła "No rozumiem, to takie męskie, gdy pan domu zajmuje się takimi rzeczami, ale musi się pan z nią wcześniej ożenić!" Gość miał poczucie humoru przyznać trzeba, bo powiedział "Nie wykluczam takiej ewentualności proszę pani" za to koleżanka na to nie wytrzymała i zaczęła się niemożebnie śmiać. To było kilka lat temu dobrych, ale ona do dziś to wspomina z nieustającym rozbawieniem ... Warto się przedstawić, porozmawiac ...a jak
