Skocz do zawartości


Zaloguj się, aby obserwować  
Martin

Samotny wśród ludzi

Polecane posty

Frau
7 minut temu, Maybe napisał:

 Miejscowy to w porządku gość, czytałam już go na innym forum. Łatwo się mówi weź się w garść, co tam samotność, każdy jest itp., ale nie jestesmy w jego butach. Każdy kiedyś może odczuwał samotność, ale myślę, że u Miejscowego to głębszy problem. Oczywiscie bez użalania się nad nim, ale patrząc z głębokim zrozumieniem. Jednak naprawdę wierzę, że kiedyś znajdzie na swojej drodze bliskiego człowieka. 

 

 

Dlatego powtórzę raz jeszcze. Trzeba zaakceptować ten stan. Polubić i dopiero wtedy ruszyć na salony. 

Nie oglądać się wstecz, ani za ludźmi, którzy wydają się być szczęśliwymi. To może być gra pozorów.

 

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach


Arkina
17 minut temu, Żebrak napisał:

Czyżby? To sprowadza się do jednego, do braku więzi emocjonalnej z ludźmi. A ten brak leży w nim a nie w ludziach. Gdybyś mu nieba przychylił to on zareaguje w jeden sposób: o ja nieszczęśliwy!?

 Gdy jest głębszy problem i ciągnie się od dzieciństwa warto pokusić się o specjalistyczna pomoc. Na forach nie wyleczy swoich problemów...mozna wesprzeć, wskazać drogę ale to on musi działać. Bez działania nie ma nic. 

Jezeli nie ma w nim szeczscia to może być tak też, że przy innej osobie też go nie zazna bo szczęście należy najpierw znaleźć w sobie. 

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Zadowolony
Miejscowy
43 minuty temu, Maybe napisał:

@Miejscowy  Wiem że jesteś bardzo dobrym człowiekiem, cokolwiek byś nie pisał. Po prostu to widać, czuć, można wyczytać z twoich literek. Tak po prostu. Widać, że pokrzywdzonym przez życie. I dlatego pamiętaj, że zawsze będę po twojej stronie.

Nie zawsze życie jest łatwe, nie każdy ma równy start....staraj się patrzeć na to, co pozytywne. Zobacz ile szczęścia miałeś, że masz tą ciocię. Wiem, że chciałbyś choć trochę więcej....samotność a prawdziwe osamotnienie to ogromna różnica. Niektórzy tego nie rozumieją. Ja ci życzę, żebyś spotkał na swojej drodze choć jedną przychylną osobę i wierzę, że tak kiedyś  będzie, bo nie chce myśleć, że świat może być tak niesprawiedliwy.

 

Wiem, że to nie załatwia sprawy, ale może znajdź sobie jakieś zajęcie w wolnych chwilach, idź pobiegaj, moze spróbuj fotografować, możesz nawet telefonem....chodzi o to, żeby robić coś, co sprawia Ci przyjemność,  żebyś czuł satysfakcję.  Wiem, że to nie zastąpi drugiego człowieka, ale być może będzie takim substytutem. Człowiek w trudnych chwilach musi się jakoś ratować.

 

I nie polecam for dla samotnych,  bo ci ludzie ciągną w dół,  często to bardzo źli ludzie, pełni zgorzknienia i jadu....ale jak tam chcesz...

Ale ja sobie zawsze radziłem i nigdy nie narzekałem. 

Nigdy też się nie poddawałem, choć i byłem kiedyś w depresji, męczyły mnie ( tak jak i teraz, ale radzę sobie ), natręctwa myślowe, które są bardzo uciążliwe i męczące. 

Ale dużo ludzi młodych ma takie problemy, więc nie tylko ja mam takie problemy. 

 

Ja zawsze biorę pod uwagę też podobne problemy innych ludzi, którzy nawet mogą mieć gorzej niż ja i też muszą funkcjonować w życiu codziennym. 

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Żebrak
2 minuty temu, Arkina napisał:

 Gdy jest głębszy problem i ciągnie się od dzieciństwa warto pokusić się o specjalistyczna pomoc. Na forach nie wyleczy swoich problemów...mozna wesprzeć, wskazać drogę ale to on musi działać. Bez działania nie ma nic. 

Jezeli nie ma w nim szeczscia to może być tak też, że przy innej osobie też go nie zazna bo szczęście należy najpierw znaleźć w sobie. 

Dokładnie. Z tego co pisze wynika, że zamknął się w dzieciństwie i ...nie potrafi otworzyć. Fora to ostatnie miejsce, w którym szukałabym pomocy?

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Arkina
16 minut temu, Frau napisał:

Nie oglądać się wstecz, ani za ludźmi, którzy wydają się być szczęśliwymi. To może być gra pozorów.

 

Latwo powiedzieć...nie oglądaj się wstecz trudniej zrobić. Pewne problemy należy przepracować i wyciągnąć z nich wnioski. Grę pozorów mogą uprawiać ludzie którzy brykają się z wielkimi problemami ale walczą jednocześnie próbując normalnie żyć... 

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Maybe
9 minut temu, Frau napisał:

Dlatego powtórzę raz jeszcze. Trzeba zaakceptować ten stan. Polubić i dopiero wtedy ruszyć na salony. 

Nie oglądać się wstecz, ani za ludźmi, którzy wydają się być szczęśliwymi. To może być gra pozorów.

 

Tak, od przeszłości trzeba się odciąć, ale jest to ciężkie, jeśli się tego nie przepracuje, samemu lub z psychologiem. Nie wybaczy też pewnych rzeczy, rodzico, rodzinie, znajomym, przyjaciołom. 

I nie szukac od razu przyjaciela, bo po pierwsze przyjaźnie zdarzają się niezwykle rzadko, po drugie buduje się je latami.

Po prostu, jeśli się spotka kogoś, to traktować jak znajomego, nie oczekiwać zbyt wiele. Często zbyt duże oczekiwania prowadzą nas na manowce i doznajemy rozczarowań, a pozniej odtrącamy takiego człowieka, niekiedy niepotrzebnie, bo przecież nikt nie jest ideałem. 

Pamiętam kiedyś odczuwałam dotkliwie samotność (mimo rodziny, mimo przyjaciol), radość mi dawały przypadkowe kontakty z ludźmi, rozmowy o niczym, ich życzliwość.  W takich momentach myślę, że szukamy substytutów i to również ważne, aby nie popaść w depresję.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Żebrak
Przed chwilą, Miejscowy napisał:

Ale ja sobie zawsze radziłem i nigdy nie narzekałem. 

Nigdy też się nie poddawałem, choć i byłem kiedyś w depresji, męczyły mnie ( tak jak i teraz, ale radzę sobie ), natręctwa myślowe, które są bardzo uciążliwe i męczące. 

Ale dużo ludzi młodych ma takie problemy, więc nie tylko ja mam takie problemy. 

 

Ja zawsze biorę pod uwagę też podobne problemy innych ludzi, którzy nawet mogą mieć gorzej niż ja i też muszą funkcjonować w życiu codziennym. 

Pisz o sobie a nie innych. To ich problem a nie Twój. "Inni" nie łagodzą Twoich problemów. Alkoholik też się tłumaczy w ten sposób: inni też piją; każdy pije. To ich poniekąd ma usprawiedliwić?

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Żebrak
3 minuty temu, Arkina napisał:

Latwo powiedzieć...nie oglądaj się wstecz trudniej zrobić. Pewne problemy należy przepracować i wyciągnąć z nich wnioski. Grę pozorów mogą uprawiać ludzie którzy brykają się z wielkimi problemami ale walczą jednocześnie próbując normalnie żyć... 

Biednemu człowiekowi wstyd się przyznać do biedy, będzie ją kamuflował. Za to bogaty ma najwięcej do powiedzenia jaki to on nie jest biedny. Zrzućmy się na niego po stówie.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Maybe
7 minut temu, Miejscowy napisał:

Ale ja sobie zawsze radziłem i nigdy nie narzekałem. 

Nigdy też się nie poddawałem, choć i byłem kiedyś w depresji, męczyły mnie ( tak jak i teraz, ale radzę sobie ), natręctwa myślowe, które są bardzo uciążliwe i męczące. 

Ale dużo ludzi młodych ma takie problemy, więc nie tylko ja mam takie problemy. 

 

Ja zawsze biorę pod uwagę też podobne problemy innych ludzi, którzy nawet mogą mieć gorzej niż ja i też muszą funkcjonować w życiu codziennym. 

Leczysz te natręctwa? To ważne. 

Może ze swoim lekarzem porozmawiałbyś o jakiejś terapii grupowej lub zajęciowej? Takie rzeczy też są na NFZ. To też kontakt z ludźmi.

Edytowano przez Maybe

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Zadowolony
Miejscowy
4 minuty temu, Żebrak napisał:

Dokładnie. Z tego co pisze wynika, że zamknął się w dzieciństwie i ...nie potrafi otworzyć. Fora to ostatnie miejsce, w którym szukałabym pomocy?

Nie, to nie o to chodzi, przyjacielu. 

Ja się nie zamknąłem na nic. Miałem różne problemy, ale zawsze starałem się być optymistą i nigdy się nie poddawałem. 

Załamać się, czy poddać się, to jest najprostsza sprawa. 

 

Wielu ludzi miało niedobre dzieciństwo i pochodziło z niedobrych domów, ale trzeba sobie z tym radzić, bo każdy ma los we własnych rękach. 

Oczywiście, czasami "los" bywa silniejszy od ludzi i trudno z tym wygrać, ale poddawać się też nie można. 

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Żebrak
Przed chwilą, Miejscowy napisał:

Nie, to nie o to chodzi, przyjacielu. 

Ja się nie zamknąłem na nic. Miałem różne problemy, ale zawsze starałem się być optymistą i nigdy się nie poddawałem. 

Załamać się, czy poddać się, to jest najprostsza sprawa. 

 

Wielu ludzi miało niedobre dzieciństwo i pochodziło z niedobrych domów, ale trzeba sobie z tym radzić, bo każdy ma los we własnych rękach. 

Oczywiście, czasami "los" bywa silniejszy od ludzi i trudno z tym wygrać, ale poddawać się też nie można. 

Nie jestem śledczym, przestań ściemniać. Przeczytaj coś wyżej pisał o sobie. Zaczynasz kota odwracać do góry ogonem.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Żebrak
4 minuty temu, Maybe napisał:

Leczysz te natręctwa? To ważne. 

Może ze swoim lekarzem porozmawiałbyś o jakiejś terapii grupowej lub zajęciowej? Takie rzeczy też są na NFZ. To też kontakt z ludźmi.

Najprostsze rozwiązania są najtrudniejszymi?

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Zadowolony
Miejscowy
2 minuty temu, Maybe napisał:

Leczysz te natręctwa? To ważne. 

Może ze swoim lekarzem porozmawiałbyś o jakiejś terapii grupowej lub zajęciowej? Takie rzeczy też są na NFZ. To też kontakt z ludźmi.

Tak, leczę się z tego, oczywiście. 

Miałem wizyty w Poradni Zdrowia Psychicznego, w innym, powiatowym mieście i miałem przepisywane na to leki. 

Teraz, od prawie roku mam przerwę od leków, bo nie można się faszerować lekami cały czas, ale ja staram się leczyć z natręctw. 

No ale prawda jest taka, że to jest silniejsze ode mnie, od mojej woli i prawie każdy z tym sobie nie może poradzić, bo takie schorzenia, które siedzą w psychice, są silniejsze. 

 

To tak się odczuwa. 

 

Leki do końca nie pomogą, nawet przyjmując je przez całe życie. Doraźnie trochę dają ulgę psychiczną, ale to też różnie się odczuwa, bo zależy to od stanu psychicznego. 

Przynajmniej u mnie tak jest i tak to odczuwam. 

 

Nie ma "cudownych leków" na żadną chorobę. 

 

Natomiast, terapia w grupie to jest dobra rzecz, ale ja sobie jeszcze jakoś z tym radzę. 

 

Ale nie ma stu procentowej pewności, że i taka terapia by całkiem pomogła. 

Znając moją psychikę, to raczej z tym kiepsko by było... 

A ja już brałem udział w zajęciach integracyjnych, z grupą ludzi, na różnych wyjazdach i tam były rozmowy z psychologami, były zajęcia, ale bywało tak, że czułem się nawet gorzej, niż lepiej psychicznie, biorąc udział w takich zajęciach. 

 

Ostateczność, to: szpital psychiatryczny, ale to juz musiałby być taki stan bardzo poważny, bez chęci do życia i z depresją również. 

Ja już depresji na szczęście nie mam, ponieważ się z tego już wyleczyłem. Mam chęci do życia, nie widzę świata w "czarnych barwach", a natręctwa myślowe, to jest trochę inne schorzenie. 

 

To się różni od depresji. 

 

Przynajmniej moim zdaniem. 

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Frau
1 minutę temu, Arkina napisał:

Latwo powiedzieć...nie oglądaj się wstecz trudniej zrobić. Pewne problemy należy przepracować i wyciągnąć z nich wnioski. Grę pozorów mogą uprawiać ludzie którzy brykają się z wielkimi problemami ale walczą jednocześnie próbując normalnie żyć... 

Jasne. Uwielbiamy w dzisiejszych czasach nazwać każdy stan naszej psychiki.

Namnożyło się psychoterapeutów i kogoś trzeba do nich wysłać. 

Dziecko, które jest ciekawe świata, wszędobylskie i energiczne, ślą do lekarza, bo na 100% ma ADHD ? 

 

Nie cierpię smucić, ale powiem to. Kilka godzin temu prawie się "wysypałam" w innym temacie. 

Mowa o moim ojcu. 

Nigdy nas nie uderzył. Nie wykazywał agresji, ale też nigdy nie przytulił, nie zapytał jak minął dzień. Nawet życzeń urodzinowych nie składał. 

Nie chodziliśmy obdarci, każdego roku na koloniach, wycieczkach, które często sam organizował. 

Był jednak "zimny".

Ja im się urodziłam jakaś inna niż moje rodzeństwo. Do granic możliwości wrażliwa, z ogromnym pokładem miłości, której też oczekiwałam. 

W wieku kilkunastu lat, coś sama sobie obiecałam. 

Dotrzymałam słowa. 

W sumie złożyłam dwie obietnice i udało się, bo tak chciałam ja! 

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Zadowolony
Miejscowy
8 minut temu, Żebrak napisał:

Nie jestem śledczym, przestań ściemniać. Przeczytaj coś wyżej pisał o sobie. Zaczynasz kota odwracać do góry ogonem.

Ja Ciebie na siłę nie będę przekonywał i nie zarzucaj mi tutaj bzdur. 

 

Jak nie chcesz, to mi wierzyć nie musisz i to jest Twoja sprawa. 

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Zadowolony
Miejscowy
1 godzinę temu, Żebrak napisał:

Czujesz się czy jesteś? Co jeszcze czujesz? Czujesz, że świat jest Ci coś winien? Nie jest. Za to Ty znalazłeś winnych. Ojciec, matka, dalsza rodzina. Lubisz się nad sobą użalać? Pławić w nieszczęściu? Nie musisz odpowiadać. Szukasz przyjaciela czy kogoś kto weźmie Cię za rękę i poprowadzi przez życie? Będzie decydował za Ciebie, a w razie niepowodzeń dołączysz go do grona swoich wrogów? Samotność jest cząstką nas chociaż jesteśmy stadni. Każdy terapeuta powie Ci, że człowiek potrzebuje azylu, swojej samotni, gdzie będzie tylko on i jego myśli. To teren zakazany dla innych. Asertywność to nie umiejętność mówienia "nie", ale bronienie swojej niezależności. Doskonale to robisz na tematach politycznych, zrób i w życiu. Przestań udawać ofiary bo rozwalisz system. Powodzenia.

No i co mam Tobie na to odpowiedzieć? Ja się do tych bzdur Twoich nie będę odnosił, bo szkoda mi na to energii. 

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Żebrak
4 minuty temu, Miejscowy napisał:

Ja Ciebie na siłę nie będę przekonywał i nie zarzucaj mi tutaj bzdur. 

 

Jak nie chcesz, to mi wierzyć nie musisz i to jest Twoja sprawa. 

Po co ta agresja i wycofanie? Na terapii też tak reagowałeś?

Edytowano przez Żebrak

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Arkina
11 minut temu, Miejscowy napisał:

Załamać się, czy poddać się, to jest najprostsza sprawa. 

 

Nie...to nie kwestia czy się tego chce czy nie i nie jest proste. Czasem ludzie są bardzo długo silni i pewne rzeczy są nad ich wytrzymałość psychiczną i robi się problem... 

Poddać oznacza dla mnie skończyć własne życie bo cierpienie jest zbyt duże. To wielka odwaga...zadna słabość. 

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Żebrak
2 minuty temu, Miejscowy napisał:

No i co mam Tobie na to odpowiedzieć? Ja się do tych bzdur Twoich nie będę odnosił, bo szkoda mi na to energii. 

Dokładnie reagujesz tak jak to sobie wyobrażałem. Jeżeli coś nie idzie po Twojej myśli nazywasz to bzdurą. 

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Arkina
15 minut temu, Żebrak napisał:

Nie jestem śledczym, przestań ściemniać. Przeczytaj coś wyżej pisał o sobie. Zaczynasz kota odwracać do góry ogonem.

A może on mówi o czymś innym a ty tego nie pojmujesz do końca? A może on do końca nie dostrzega w sobie problemów i nie wynika to że złej woli? 

 

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Żebrak
Przed chwilą, Arkina napisał:

A może on mówi o czymś innym a ty tego nie pojmujesz do końca? A może on do końca nie dostrzega w sobie problemów i nie wynika to że złej woli? 

 

Bardzo dokładnie zna swoją sytuację. Z terapii zrezygnował, bo? Za ciasno się robiło? Bo głupi psychologowie? On z założenia wszystko wie lepiej.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Zadowolony
Miejscowy
20 minut temu, Żebrak napisał:

Pisz o sobie a nie innych. To ich problem a nie Twój. "Inni" nie łagodzą Twoich problemów. Alkoholik też się tłumaczy w ten sposób: inni też piją; każdy pije. To ich poniekąd ma usprawiedliwić?

Bo każdy człowiek ma życie w swoich rękach i nikt za nikogo nie odpowiada. 

Bywa tak, że los jest złośliwy i nie chce dobrze dla ludzi, ale poddać się nie można. 

 

Alkoholicy, narkomani wybierają taką drogę i to jest wybór tych ludzi. 

 

Jakby nie chcieli, to by się nie uzależnili. 

 

No ale to też łatwo powiedzieć, bo jak spojrzy się na to z boku i szerzej, to ludzie na ogół są istotami słabymi i łatwo ulegają różnym pokusom i uzależnieniom. 

Własna wola jest za słaba często wobec różnych pokus, uzależnień. Mało kto potrafi być naprawdę wytrwały i nie ulec pokusom ( szczególnie złym pokusom ) i uzależnieniom. 

 

Musi być naprawdę, silna i mocna wola, ale i silny charakter u człowieka, z którym też trzeba się urodzić. 

Bo ludzie się różni rodzą, z różnymi charakterami. 

 

To nie jest takie proste, jak się wydaje. 

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Zadowolony
Miejscowy
4 minuty temu, Żebrak napisał:

Po co ta agresja i wycofanie? Na terapii też tak reagowałeś?

To nie jest żadna agresja i to Ty tak to pewnie widzisz... 

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Maybe
1 minutę temu, Miejscowy napisał:

Tak, leczę się z tego, oczywiście. 

Miałem wizyty w Poradni Zdrowia Psychicznego, w innym, powiatowym mieście i miałem przepisywane na to leki. 

Teraz, od prawie roku mam przerwę od leków, bo nie można się faszerować lekami cały czas, ale ja staram się leczyć z natręctw. 

No ale prawda jest taka, że to jest silniejsze ode mnie, od mojej woli i prawie każdy z tym sobie nie może poradzić, bo takie schorzenia, które siedzą w psychice, są silniejsze. 

 

To tak się odczuwa. 

 

Leki do końca nie pomogą, nawet przyjmując je przez całe życie. Doraźnie trochę dają ulgę psychiczną, ale to też różnie się odczuwa, bo zależy to od stanu psychicznego. 

Przynajmniej u mnie tak jest i tak to odczuwam. 

 

Nie ma "cudownych leków" na żadną chorobę. 

 

Natomiast, terapia w grupie to jest dobra rzecz, ale ja sobie jeszcze jakoś z tym radzę. 

 

Ale nie ma stu procentowej pewności, że i taka terapia by całkiem pomogła. 

Znając moją psychikę, to raczej z tym kiepsko by było... 

A ja już brałem udział w zajęciach integracyjnych, z grupą ludzi, na różnych wyjazdach i tam były rozmowy z psychologami, były zajęcia, ale bywało tak, że czułem się nawet gorzej, niż lepiej psychicznie, biorąc udział w takich zajęciach. 

 

Ostateczność, to: szpital psychiatryczny, ale to juz musiałby być taki stan bardzo poważny, bez chęci do życia i z depresją również. 

Ja już depresji na szczęście nie mam, ponieważ się z tego już wyleczyłem. Mam chęci do życia, nie widzę świata w "czarnych barwach", a natręctwa myślowe, to jest trochę inne schorzenie. 

 

To się różni od depresji. 

 

Przynajmniej moim zdaniem. 

Rozumiem. Leki to nie wszystko. Trzeba tez próbować samemu zmieniać sposób myślenia i pracować nad sobą. 

A dlaczego czułeś się źle na zajęciach grupowych....Nie musisz odpowiadać tu ale sam sobie.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

Dołącz do rozmowy

Publikujesz jako gość. Jeśli masz konto, Zaloguj się teraz, aby publikować na swoim koncie.
Uwaga: Twój wpis będzie wymagał zatwierdzenia moderatora, zanim będzie widoczny.

Gość
Odpowiedz...

×   Wklejony jako tekst z formatowaniem.   Przywróć formatowanie

  Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

×   Twój link będzie automatycznie osadzony.   Wyświetlać jako link

×   Twoja poprzednia zawartość została przywrócona.   Wyczyść edytor

×   Nie możesz wkleić zdjęć bezpośrednio. Prześlij lub wstaw obrazy z adresu URL.

Zaloguj się, aby obserwować  





  • Statystyki forum

    • Tematów
      9 520
    • Postów
      249 080
  • Statystyki użytkowników

    • Użytkowników
      808
    • Najwięcej dostępnych
      8 477

    zyebanna
    Najnowszy użytkownik
    zyebanna
    Dołączył
  • Nowe Posty

    • Monika
    • Monika
    • Monika
      Rozczarowało?
    • Nomada
      Coś mnie wzięło, przeżuło i wypluło. 
    • Celestia
      Historię piosenki Final Rescue Attempt usłyszałam wczoraj późnym wieczorem w radiowej trójce.  Susie miała dość udręk,odeszła ,co jednak Jej nie uszczęśliwiło  ani nie dało oczekiwanego spokoju. Wróciła do męża  i to sprawiło,że Nick postanowil dla Niej zmienić się, pójść na odwyk ,ratować związek. Udało się.Są ze sobą do dziś. Los okrutnie ich doświadczył odbierając syna;15-letni Arthur, spadł z klifu i zmarł w wyniku obrażeń.    
    • Celestia
      Tydzień temu wróciłam z urlopu i jak to na wyjazdach, poznałam kilka osób. Podejrzewam siebie o podobną minę, jaką zaprezentowałeś powyżej 😀kiedy padały propozycje żeby się wymienić numerami telefonów. Jeszcze wprawdzie  są sygnały na WhatsAppie ale z dnia na dzień coraz słabsze , bardziej to takie wiadomości grzecznościowe. Nie sądzę żeby te znajomości przetrwały.  Co innego znajomości szkolne i podwórkowe które trwają nadal. Dlaczego tak jest? Czy trzeba z kimś zjeść beczkę soli? Czy wystarczy nadawać na podobnych falach? 
    • Celestia
      No proszę, a ja znałam tylko to wykonanie       
    • Celestia
      Z pewnością zrozumiałeś 🙂   „Życie wyniosło mnie ponad planety i gwiazdy Tylko dzięki tobie mogłem dotrzeć tak daleko…”   śpiewa Michael Jackson  w piosence (I Can't Make It) Another Day. Tekst napisał Lenny Kravitz a twórcą projektu był Dave Grohl,.Michael zaproponował Grohlowi, by ten dograł swoją partię perkusji do utworu, On w odpowiedzi na to zaszył się w studio i stworzył swoją część. Muzyk przesłał ją następnie Kravitzowi, który nie krył zachwytu tym, co dostał.Dave! Grohl zarzeka się jednak, że to nie jego grę słychać w tej kompozycji i nie wie, kto odpowiada za nagraną partię.Skromniś nie przyznaje się do  tego, że jest częścią genialnego Trio.
    • KapitanJackSparrow
      Aa twoje wszystkie wiersze były chujowe 🤣
    • MamaMai
      Po tym sioforze nie czuje się dobrze, mam przelewanie w żołądku i takie napięcia/ skurcze w jamie brzusznej. Narazie żadnego dobroczynnego działania nie widzę, choć może to jeszcze za mało czasu, żeby to stwierdzić bo biorę go od soboty, 1 tabletka dziennie. Zwżę się w niedzielę i dam znać czy chociaż waga poszła w dół, bo dawno się już nie ważyłam. Niemniej po ciuchach nie widzę żeby były zmiany. A u Was co tam, czemu tu taka cisza????
    • Monika
      A to dlaczego?🤔😉
    • Monika
    • Monika
      Środa🤗        
    • Monika
      Tak, bo nawet nie jesteś ciekawy jakiej....☹️     i nie pytaj!!!!!!
    • marchewka I koks
      Bo wpadla na to, ze do tej pory nie udalo Ci sie doczepic szpilek do kaloszy? Onuce sie wtedy na stopkach zle  ukladaja? Milego dnia 
    • Donner43
      Czarno-białe obrazy to klasyka, która nigdy nie wychodzi z mody. Dodają elegancji i wyrafinowania każdemu wnętrzu, tworząc wyjątkową atmosferę w pokoju. W <reklama> znajdziesz ogromny wybór czarno-białych obrazów, które będą doskonałym akcentem w Twoim domu. Od stylowych abstrakcji po fascynujące obrazy zwierząt i przyrody — każdy znajdzie coś dla siebie. Czarno-białe wydanie sprawia, że obrazy pasują do każdego wnętrza, dodając mu głębi i stylu. Niezależnie od tego, czy chcesz odświeżyć ścianę w salonie, czy dodać wyrazistości sypialni — te obrazy będą odpowiednie do każdego pomieszczenia. Zapoznaj się z pełną ofertą i wybierz idealny wzór do swojego domu na <reklama>.
    • Gość w kość
      najpierw poczułem oburzenie😡 ale później zrozumiałem przekaz, chyba🤨   zgadzam się, wciąż jestem senny,   coś niebieskiego, pierwotnie napisany na potrzeby rock opery Lifehouse, która nigdy nie została ukończona, w rezultacie Pete Townshend umieścił ten i inne materiały na albumach The Who,
    • Celestia
      Fan to też w pewnym stopniu znawca więc może Cię nie zaskoczę tym utworem,sama kiedyś przeżyłam wielkie zdziwienie będąc pewną,że to utwór Johnny'ego Casha. „Trent Reznor był początkowo sceptycznie nastawiony do idei coveru Johnny'ego Casha, nawet nie chciał go przesłuchać. Kiedy jednak odsłuchał, był zachwycony i przejęty, jak innego znaczenia nabrała jego piosenka w ustach Casha. Nawet zadzwonił by  mu pogratulować.  
    • Celestia
      To dobrze bo repertuar Beatlesów jest jednak ograniczony 😉 😂 świetne kolory ;czerwony wpływa na organizm pobudzająco,,charakteryzuje potrzebę aktywności emocjonalnej i fizycznej, z kolei uspokajający niebieski pomaga w nawiązywaniu nowych kontaktów, wzbudza zaufanie i szacunek
    • KapitanJackSparrow
      Jesteś bardziej skomplikowana niż myślałem 😁
    • Gość w kość
      przede wszystkim fan muzyki! kurde, nie! krucho u mnie z t-shirtami, przymierzałem się kiedyś do koszulki supermana, wydawała mi się adekwatna...😜   ta Boyd ewidentnie miała fanów🤔 poszperałem i znalazłem więcej poświęconych jej osobie utworów,   Clapton napisał piosenkę "Wonderful Tonight" dla swojej ówczesnej dziewczyny Pattie Boyd, czekając, aż będzie gotowa do wyjścia na przyjęcie u Paula i Lindy McCartneyów,  
    • Nomada
      Tu nie ma się nad czym zastanawiać, włóż sukienkę, pończochy, szpilki. Umaluj usta i rzęsy i wyjdź na miasto. Twoja stanowczość się odezwie. Tylko najpierw musisz się upewnić czy chcesz zdjąć swoje buty. Ale to już chyba inna para kaloszy ; ) ucieeekam
    • Nomada
      Dziękuję, był dziwnie dziwny. Ale już mamy wtorek
    • Celestia
      „Najdroższa L., piszę do ciebie ten list, by poznać twoje uczucia w dobrze nam obojgu znanej kwestii. Chcę cię zapytać, czy nadal kochasz swojego męża? Wiem, że te wszystkie pytania są bardzo bezczelne, ale jeśli w twoim sercu tli się nadal jakieś uczucie do mnie, musisz dać mi znać" — Clapton napisał do Boyd. Jak kulturalnie to rozegrał     Clapton napisał dla Boyd utwór "Layla".(Inspiracją do powstania tego utworu był klasyczny perski poemat Lajla i Madżnun, opowiadający o młodym człowieku, który z powodu swojej miłości do pięknej Lajli zyskał przydomek szaleńca) Tego samego dnia, gdy zaprezentował ukochanej piosenkę, na przyjęciu wyznał przyjacielowi, że żywi uczucia do jego żony. Długo czekał na rozpad małżeństwa.    Tych troje pozostało jednak bliskimi przyjaciółmi, a Harrison nazywał Claptona nawet swoim "mężem"😀
    • Celestia
      Czyżby fan? A masz chociaż koszulkę z  nadrukiem The Beatles?😉  
  • Najnowsze Tematy

Chat Nastroik

Chat Nastroik

Proszę wpisać nazwę wyświetlaną

×
×
  • Utwórz nowe...