- Niebo
- Borówka
- Szary
- Porzeczka
- Arbuz
- Truskawka
- Pomarańcz
- Banan
- Jabłko
- Szmaragd
- Czekolada
- Węgiel
-
Statystyki forum
-
Tematów9 717
-
Postów261 736
-
-
Statystyki użytkowników
-
Użytkowników969
-
Najwięcej dostępnych13 845
Najnowszy użytkownik
MartaGrops
Dołączył -
-
Nowe Posty
-
-
-
-
-
-
Przez Miły gość · Napisano
No dobrze, ale okład mogła byś zrobić tak z dobrego serca ☺️ -
Przez Monika · Napisano
Jest jedną rzeczywistość Kosciu. No, ale skoro tak twierdzisz, to ja tamtym z innej rzeczywistości Kościem, byłam swojego czasu bardzo,bardzo, naprawdę bardzo (uwierz) zauroczona i intensywnie o nim myślałam🙂 Lecz skoro Ty to ten inny, to rozumiem już moje roczariwanie🙂 Wygląda na to, że jest jak piszesz niestety... -
-
-
-
-
-
-
-
-
Przez Gość w kość · Napisano
to pewnie Gość w kość z innej równoległej rzeczywistości🤨 -
-
-
-
Przez Jacennty · Napisano
Ktoś musiał myśleć przez tydzień o ustawie,więc się poświęciłem dla dobra ogółu,ale i tak nic nie wymyśliłem. Teraz pozostaje zagwostka co zrobić z metalowymi grzebieniami..może zwyczjnie ich zakazać lub w centrum miast zrobić wolne strefy od metalowych.. Trzeba będzie wnikliwie przemyśleć tą kwestię. -
-
Przez Natka · Napisano
Zanim ktokolwiek zdążył zaprotestować, drzwi rozwarły się szeroko, a do środka wlała się fala ludzi, kabli i podekscytowanych szeptów. Operator ustawił kamerę niemal pod samym nosem gospodarza, ktoś inny już rozkładał lampy, oślepiając wszystkich ostrym światłem, a energiczna reporterka poprawiła mikrofon i z szerokim uśmiechem oznajmiła: – Jesteśmy na miejscu! Tu właśnie, według naszych źródeł, dzieje się coś, co nie powinno mieć miejsca w zwykłym mieszkaniu. Zapadła cisza. Taka dziwna, napięta cisza, w której słychać było tylko ciche buczenie sprzętu i jakby… coś jeszcze. Ledwo uchwytny dźwięk, jak pulsowanie, dochodzące z głębi mieszkania. – Przepraszam… ale o czym państwo mówią? – padło w końcu niepewne pytanie. Reporterka nie odpowiedziała od razu. Zamiast tego zrobiła krok w stronę korytarza i spojrzała w głąb, jakby dokładnie wiedziała, gdzie iść. – O tym – powiedziała ciszej. – O tym, co podobno „pracuje” od kilku dni. Bez przerwy. Ktoś z ekipy już uchylił drzwi do jednego z pokoi. Dźwięk stał się wyraźniejszy. Nie był głośny, ale miał w sobie coś niepokojącego. Rytmiczny, nierówny. Jakby coś próbowało się dostroić. Albo… nauczyć oddychać. – My… my tu nic takiego nie mamy – padło szybko, trochę zbyt szybko. Kamera zbliżyła się do drzwi. Reporterka uniosła rękę, dając znak, by nagrywać dalej. – Widzowie sami ocenią. Drzwi skrzypnęły, uchylając się powoli. W środku panował półmrok. A na środku pomieszczenia stało coś, co zdecydowanie nie powinno się tam znaleźć. -
-
-
-
-
Najnowsze Tematy
-
