O samotności.

Późna pora widocznie była  Dziękować, ale według mnie to nic nadzwyczajnego, możliwe, że bliżej dna jest łatwiej się podnieść  

W dniu 28.05.2019 o 23:04, Dżiulia napisał:

Ludzką samotność można rozpatrywać z różnych powodów i jeśli nie ma takiego tematu to warto tu porozmawiać.

Samotność mam na myśli życie w pojedynkę jest fajna...tak twierdzą samotni, ale  do czasu i dotyczy to zarówno wieku średniego jak i senioralnego.

Syndrom emerytalnym zajmują się psycholodzy, a o samotności w średnim wieku mówi się, że taki to wybór.

Jak myślicie; Dlaczego samotność jest dokuczliwa? Czy rzeczywiści jest to wybór czy przymus?

Lubię czasami pobyć sama ze sobą- brzmi to trochę egoistycznie ale tak nie jest .

Dzięki temu mogę faktycznie skutecznie zebrać myśli, przeanalizować swoje dylematy i odszukać rozwiązanie  problemu, który spędza mi sen z powiek . Jest to dla mnie na tyle ważne i niezbędne -szczególnie gdy muszę na coś spojrzeć z dystansu, znaleźć  sens ogółu i znaczenie myśli zawartej między wierszami. Dotyczy to kwestii zawodowych i życiowych.W samotności uczę się  obserwować otoczenie. Kiedy nic nie walczy o przykucue mojej uwagi.Mogę sobie wyrobić opinie nieskażone pośpiechem i  emocjami. Zaszywam się na  weekend z dala od miejskiego zgiełku i świateł. Nie jestem typem samotnika .Potrzebuję czasami się "zresetować ".

W dniu 3.06.2019 o 22:59, BrakLoginu napisał:

Późna pora widocznie była  Dziękować, ale według mnie to nic nadzwyczajnego, możliwe, że bliżej dna jest łatwiej się podnieść  

Już miałam prosić o wyjaśnienie tego dziękowania, ale "EUREKA" odkryłam tego kciuka na dole 

wypowiedzi...oto chodzi?

Każdy ma inny rodzaj sprawy, która wcześniej lub później dojrzewa i nie zawsze trzeba czekać aż "ropień" dojrzeje do przecięcia/oczyszczenia.

2 minuty temu, Dżiulia napisał:

Już miałam prosić o wyjaśnienie tego dziękowania, ale "EUREKA" odkryłam tego kciuka na dole 

wypowiedzi...oto chodzi?

Tam przy tym "kciuku" podziękowałem, za objaśnienie tego czego nie zrozumiałem z racji późnej pory  
Ja mam przeważnie szare komórki na urlopie, więc nie zawsze dam radę połączyć wątki w całość  

5 godzin temu, Karteczka napisał:

Lubię czasami pobyć sama ze sobą.

Nie jestem typem samotnika .Potrzebuję czasami się "zresetować ".

Tak jak Ty to przedstawiasz to chyba nie ma człowieka, który nie podpisałby się pod taką samotnością i każdy tak czyni, ale właśnie...człowiek jest zwierzęciem stadnym i jeśli ktoś piszę, że jest samotnym z wyboru to ja zwyczajnie w to nie wierzę. 

2 minuty temu, Dżiulia napisał:

i jeśli ktoś piszę, że jest samotnym z wyboru to ja zwyczajnie w to nie wierzę. 

I tutaj pojawiam się ja, cały na biało, ten co jest samotny z wyboru <droczonko>  
To już sobie wyjaśniliśmy, ale lubię czasem wciąć się w wątek, więc nie bij  

2 minuty temu, BrakLoginu napisał:

Tam przy tym "kciuku" podziękowałem, za objaśnienie tego czego nie zrozumiałem z racji późnej pory  
Ja mam przeważnie szare komórki na urlopie, więc nie zawsze dam radę połączyć wątki w całość  

Tak bywa, że myśl biegnie szybciej niż klikanie i dla piszącego jego wypowiedź jest jasna, bo trochę ma w pamięci, natomiast dla odbiorcy to w pamięci jest niedostępne.

To nie Twoje komórki są winne, a chyba moja szorstkość spowodowała urlopowanie.

2 minuty temu, BrakLoginu napisał:

I tutaj pojawiam się ja, cały na biało, ten co jest samotny z wyboru <droczonko>  
To już sobie wyjaśniliśmy, ale lubię czasem wciąć się w wątek, więc nie bij  

A co do "Komunii" chyba nie pierwszej się wybierasz w tejże bieli?

Jak samotność z wyboru...masz za sobą doświadczenie bycia mężem/partnerem i ojcem, a że teraz rozmyślasz co dalej w samotności, to żaden wybór o którym ja myślę, a Ty piszesz.

A co mi tam jak lubisz to wcinaj i obyś nie przekroczył wagi...to taka słowna gra.

Bić się nie umiem, no ale może zacznę się uczyć.

21 minut temu, Dżiulia napisał:

To nie Twoje komórki są winne, a chyba moja szorstkość spowodowała urlopowanie.

No i jak tu nie podziękować znowu? No nie da się, rozgrzeszyła mnie w momencik  

22 minuty temu, Dżiulia napisał:

Jak samotność z wyboru...masz za sobą doświadczenie bycia mężem/partnerem i ojcem, a że teraz rozmyślasz co dalej w samotności, to żaden wybór o którym ja myślę, a Ty piszesz.

Niepotrzebne skreśliłem, bo ja byłem, jestem i być może będę kawalerem  

Co do samotności, to ani mi nie ciąży, ani też singlem do końca życia nie mam zamiaru zostać (chyba, bo kto wie).
A takie pytanie poza konkursem, czy Dżiulia to Julia i czy ma swojego Romeo czy też szuka? To oczywiście nie jest zapytanie dla wyczucia gruntu, by później złożyć jakąś ofertę, ale tak pytam z ciekawości  

18 minut temu, BrakLoginu napisał:

No i jak tu nie podziękować znowu? No nie da się, rozgrzeszyła mnie w momencik  

Fajnie by było gdym miała moc rozgrzeszania wkoło bym to czyniła i do konfesjonałów nie trzeba byłoby chodzić, a w sprawie podziękowań...najlepiej skocz po kwiaty, ale może jak kwiaciarnie otworzą.

22 minuty temu, BrakLoginu napisał:

Niepotrzebne skreśliłem, bo ja byłem, jestem i być może będę kawalerem   

No co Ty...takie dalekosiężne plany masz bycia kawalerem?

Zmień stan, choćby dla urozmaicenia życia...a wesele, to fajna zabawa i nie pozwól by Cię ominęła.

3 minuty temu, Dżiulia napisał:

Fajnie by było gdym miała moc rozgrzeszania wkoło bym to czyniła i do konfesjonałów nie trzeba byłoby chodzić, a w sprawie podziękowań...najlepiej skocz po kwiaty, ale może jak kwiaciarnie otworzą.

Mnie nie trza rozgrzeszać <poprawia aureolę>, ale niektórym, by się tutaj przydało  
Skoro kwiaciarnia, to nie romantyczka, bo tak, to taniej, by wyszło i z łąki jakieś stokrotki czy coś  

26 minut temu, BrakLoginu napisał:

A takie pytanie poza konkursem, czy Dżiulia to Julia i czy ma swojego Romeo czy też szuka? To oczywiście nie jest zapytanie dla wyczucia gruntu, by później złożyć jakąś ofertę, ale tak pytam z ciekawości  

Jeśli nie ma celu pytanie, to jak cel ma odpowiedź?

A tak poważniej ... coś taki układny?

Całe życie się szuka jak nie męża to kochanka albo narzeczonego.

A dla zaspokojenia ciekawości, choć lubię tajemniczość, to powiem, że z przymuszonego wyboru ona jest sama...bo wiesz białych koni obecnie brak, no jak może taki rycerz dotrzeć?

4 minuty temu, Dżiulia napisał:

A dla zaspokojenia ciekawości, choć lubię tajemniczość, to powiem, że z przymuszonego wyboru ona jest sama...bo wiesz białych koni obecnie brak, no jak może taki rycerz dotrzeć?

Ja układny? A tego nikt mi jeszcze (chyba) nie powiedział. Przymuszona do bycia samej, ciekawe ciekawe, kiedyś to będziesz musiała rozwinąć  Jak nie biały rumak, to może rower?

8 minut temu, BrakLoginu napisał:

Mnie nie trza rozgrzeszać <poprawia aureolę>, ale niektórym, by się tutaj przydało  
Skoro kwiaciarnia, to nie romantyczka, bo tak, to taniej, by wyszło i z łąki jakieś stokrotki czy coś  

I święty czasami grzeszy, to i Tobie by się przydało.

No trochę chciałam wznieść się na wyżyny ... znaczy załapać się na piękne kwiaty, ale mogą być stokrotki tyle, że teraz po ciemku nic nie można znaleźć.

No wirtualnymi też nie pogardzę...ale z wyżyn spadłam.

1 minutę temu, BrakLoginu napisał:

Ja układny? A tego nikt mi jeszcze (chyba) nie powiedział. Przymuszona do bycia samej, ciekawe ciekawe, kiedyś to będziesz musiała rozwinąć  Jak nie biały rumak, to może rower?

Zawsze jest ten pierwszy raz.

Ja się już nie rozwijam.

Rower?...może, ale na 4 kołach - jednakowych.

2 minuty temu, Dżiulia napisał:

No wirtualnymi też nie pogardzę...ale z wyżyn spadłam.

No to ten tego... żeby trochę było po mojej, ale i po Twojej myśli. Wiesz, taki nowoczesny wynalazek zwany kompromisem  

2 minuty temu, BrakLoginu napisał:

No to ten tego... żeby trochę było po mojej, ale i po Twojej myśli. Wiesz, taki nowoczesny wynalazek zwany kompromisem  

 

Rozśmieszyłeś mnie. 

Dobrze, że przetarłam oczy i widzę jak jest późno.

Dobrej...a do rumianku to lepsze maki.

Dobrej Julio  

Gdy bylam samotna w kontekscie zwiazku, nigdy nie mialamm parcia na szklo, zeby z kims byc. Bycie w zwiazku dla samego faktu braku samotnosci jest bez sensu, tutaj przeciez chodzi o milosc i umiejetnosc funkcjonowania razem, ale bez uzaleznienia od siebie wzajemnie. A jezeli chodzi o kwestie socjologiczne, to nie mam problemu w kontaktu z ludzmi, cenie szczerosc u innych osob, wiec nie mam wielu przyjaciol, a mimo, ze jestem raczej zamknieta w sobie, to lubie miec do kogo sobie pogadac, jak jestem skupiona w robieniu czegos.

21 godzin temu, BrakLoginu napisał:

A takie pytanie poza konkursem, czy Dżiulia to Julia ...

Wg mnie Dżulia fonetycznie to Julia, natomiast ja dodałam "i" by wypowiadało się miękko, ale czy w takim wypadku jest to również Julia, tego nie wiem.

16 godzin temu, Kahlan napisał:

Gdy bylam samotna w kontekscie zwiazku, nigdy nie mialamm parcia na szklo, zeby z kims byc. Bycie w zwiazku dla samego faktu braku samotnosci jest bez sensu, tutaj przeciez chodzi o milosc i umiejetnosc funkcjonowania razem, ale bez uzaleznienia od siebie wzajemnie. A jezeli chodzi o kwestie socjologiczne, to nie mam problemu w kontaktu z ludzmi, cenie szczerosc u innych osob, wiec nie mam wielu przyjaciol, a mimo, ze jestem raczej zamknieta w sobie, to lubie miec do kogo sobie pogadac, jak jestem skupiona w robieniu czegos.

Tak, samotność może występować w związku, a to z przyczyny jak piszesz, braku miłości, ale najgorętsza miłość z czasem się wypala. Dobrze, jeśli w jednakowym stopniu wypalona jest u obu partnerów, wtedy podejmują jakieś sensowne rozwiązanie, ale kiedy występuje tylko u jednego z partnerów wtedy może dochodzić nawet do tragedii.

Myślę, że dobrym rozwiązaniem jest "bycie dla samego bycia"gdzie miłość u partnerów się wypaliła, bo czasem kiedy ludziom lat przybywa kurczy grono towarzyskie wszak ludzie mają inne obowiązki np. pomoc dzieciom, czy opieka się wnukami...gdy zachodzi taka potrzeba.

Dzieci żyją swoim życiem w swojej komórce społecznej. 

Myślisz 2 pojęcia. Bycie dla samego bycia jest właśnie najgorsza rzeczą jaką może być.

To jest oczywiste, że w związku wypadają się pewne uczucia, emocje.

Moim zdaniem jednak nie da się tego nazwać miłością. Miłość sama w sobie nie powinna się "wypalic".

Zakochanie, zauroczenie, tęsknota, "zakręcenie druga osoba"...

Jednak po tym wszystkim pojawia się głębsze uczucie do drugiej osoby, można by powiedzieć decydujące I pokazujące czy na serio chcemy z tym kimś być.

A miłość jest składnią tego wszystkiego.

W dniu 6.06.2019 o 05:51, Rutlawski napisał:

Myślisz 2 pojęcia. Bycie dla samego bycia jest właśnie najgorsza rzeczą jaką może być.

Nie bardzo wiem jakie dwa pojęcia mylę, ale Ty wiesz to, mi wyjaśnisz.

Ta najgorsza rzecz jest wielce dobrą w wieku senioralnym.

W dniu 6.06.2019 o 05:51, Rutlawski napisał:

To jest oczywiste, że w związku wypadają się pewne uczucia, emocje.

Jeśli "wypadają się pewne uczucia, emocje" to, pytam co to znaczy, bo wg mnie to nic innego jak wypalenie się uczuć, a emocje to tyle co uczucia, bo tak je można nazwać. 

W dniu 6.06.2019 o 05:51, Rutlawski napisał:

Moim zdaniem jednak nie da się tego nazwać miłością. Miłość sama w sobie nie powinna się "wypalic".

Zakochanie, zauroczenie, tęsknota, "zakręcenie druga osoba"...

Jednak po tym wszystkim pojawia się głębsze uczucie do drugiej osoby, można by powiedzieć decydujące I pokazujące czy na serio chcemy z tym kimś być.

A miłość jest składnią tego wszystkiego.

Nie neguję Twej teorii, bo masz prawo mieć swoją, ale wg mnie jest inaczej.

Miłość ma trzy komponenty (bliskość, zaangażowanie, namiętność). Badania o przebiegu miłości wykazują, iż ona zmienia intensywność i jeśli wygasa namiętność (a wygasa-tylko w różnym czasie związku) wtedy pozostaje intymna bliskość oraz wspólnota, ale zanika również intymność, a wtedy pozostaje tzw, związek pusty, gdzie partnerów łączą pewne wspólne cele np. wychowanie dzieci.
Zapodałam jeden z modeli, ale jest sporo innych. Miłość nie jest stałą lecz posiada wariat dynamiczny, tak więc zmienia się, a od nas zależy jak długo trwa dana faza, ale żadna z nich nie trwa wiecznie, czyli mówimy o wypaleniu.

20 godzin temu, Dżiulia napisał:

.

 

Jeśli "wypadają się pewne uczucia, emocje" to,a emocje to tyle co uczucia, bo tak je można nazwać. 

Nie neguję Twej teorii, bo masz prawo mieć swoją, ale wg mnie jest inaczej.

Miłość ma trzy komponenty (bliskość, zaangażowanie, namiętność). Badania o przebiegu miłości wykazują, iż ona zmienia intensywność i jeśli wygasa namiętność (a wygasa-tylko w różnym czasie związku) wtedy pozostaje intymna bliskość oraz wspólnota, ale zanika również intymność, a wtedy pozostaje tzw, związek pusty, gdzie partnerów łączą pewne wspólne cele np. wychowanie dzieci.
Zapodałam jeden z modeli, ale jest sporo innych. Miłość nie jest stałą lecz posiada wariat dynamiczny, tak więc zmienia się, a od nas zależy jak długo trwa dana faza, ale żadna z nich nie trwa wiecznie, czyli mówimy o wypaleniu.

 

No dobrze, zgadzamy się więc, że wypalaja się uczucia, emocje, których jednak ja nie nazywam miłością. Raczej według mnie to "rzeczy" które ja tworzą.

Zanika namiętność i intymność...

Tak jak napisałem w poście namiętność często w różnym czasie odchodzi (czy kompletnie zanika ciężko stwierdzić, u niektórych pewnie tak, u niektórych nie), ale na czym opierasz przekonanie, że zanika intymność?

Czy mówisz jedynie o intymnosci cielesnej?

Para będąca tylko ze soba dla dzieci, a nie czujaca miłości nie jest niczym dobrym. Nie dla niej, nawet nie dla dziecka.

3 godziny temu, Rutlawski napisał:

No dobrze, zgadzamy się więc, że wypalaja się uczucia, emocje, których jednak ja nie nazywam miłością. Raczej według mnie to "rzeczy" które ja tworzą.

 

 

Zanika namiętność i intymność...

Tak jak napisałem w poście namiętność często w różnym czasie odchodzi (czy kompletnie zanika ciężko stwierdzić, u niektórych pewnie tak, u niektórych nie), ale na czym opierasz przekonanie, że zanika intymność?

Czy mówisz jedynie o intymnosci cielesnej?

 

Para będąca tylko ze soba dla dzieci, a nie czujaca miłości nie jest niczym dobrym. Nie dla niej, nawet nie dla dziecka.

Rozumiem, że już wiesz, iż nie było pomyłki, która mi wytknąłeś.

To teraz zaprezentuj swoją definicje miłości.

Przykład z wychowaniem dzieci ot jeden z wielu, bo może być również choroba jednego z partnerów i inne. 

Wypalenie miłości lub wypalenie w innej sferze nie musi być "na popiół", tak jak napisałam jest ona procesem dynamicznych, raz może być 20% a raz 5 i znowu trochę więcej lub mniej.

Piszesz wg własnej psychologii i widzę, że na tej płaszczyźnie raczej z Tobą nie pogadam. 

W podsumowaniu...miłość się wypala i nie musi u każdego w jednakowym stopniu i czasie.

To tak jak każdy ma paciorkowca, ale nie każdy musi zachorować.

A tak na marginesie; pewnie że lepiej jeśli jest miłość w rodzinie, ale np. matka alkoholiczka jest lepszą opcja dla dziecka niż Dom Dz. to wypowiedź psycholożki...kontrowersyjna, ale ja z nią się zgadzam i analogicznie dobro dla dziecka lepsze przy braku miłości partnerów niż wychowywanie dziecka przez jednego z partnerów.

Hmmm... Piszesz, że że mną nie pogadasz w momencie gdy przedstawiam własny punkt widzenia i poglądy, po czym... Przedstawiasz własne jak skończona prawde. To faktycznie nie dojdziemy do konsensusu

Niemniej jasnej i czystej definicji miłości tu nie podam bo to opis z góry skazany na porażkę. Miłość można budować z wszystkich wymienionych powyżej przeze mnie rzeczy, ale ma tym konczy się moje teoretyczne opisywanie jej.

Co do Twojego przykładu z domem dziecka... Ciekawy punkt widzenia i warty przemyślenia, jednak nie można z góry określić co teoretycznie będzie lepsze. Zależy od rodzaju alkoholizmu, postępowania i zachowania tej matki.

Temat ciekawy, może warto by było założyć osobny, bo tu od oryginalnego tematu jakim była samotność, zbytnio zeszlismy.

1 godzinę temu, Rutlawski napisał:

Hmmm... Piszesz, że że mną nie pogadasz w momencie gdy przedstawiam własny punkt widzenia i poglądy, po czym... Przedstawiasz własne jak skończona prawde. To faktycznie nie dojdziemy do konsensusu

 

Niemniej jasnej i czystej definicji miłości tu nie podam bo to opis z góry skazany na porażkę.

No tak, bardzo delikatnie ujęłam, że się nie pogadamy, bo zauważyłam wcześniej, że nie znasz tematu o jakim piszę. Cieszę się, że to TY przedstawiłeś punkty widzenia; swój w oparciu o własną teorię, czyli własne doświadczenia, a ja z racji działu w jakim piszemy w oparciu o prace/badania psychologiczne. Teraz rozumiesz, dlaczego podejścia się różniły. 
Tu nie chcę powiedzieć, że wszystko musi być tak jak to mądrzy potwierdzili wynikami badań, wszak każda reguła ma wyjątki. A oboje wiemy doskonale, że miłość jest niematerialna i zdefiniować można ją poprzez działania (w tym; uczucia, mowa, myśli) innych osób lub siebie, ale to i tak nie odda całości tego pojęcia.
Mamy konsensus Twoja teoria zakluczona w tych moich prawdach skończonych jak określasz...tylko tyle, że nie moje, a  prof. psychologii, gdzie jak już wspomniałam, ze względu na dział nimi się podparłam...toż to nauka Drogi Kolego.

A w temacie mogę napisać, że miłość do siebie samego to zwyczajna samotność.
 

PS. Tobie daje pierwszeństwo na otwarcie nowego tematu, bo rzuciłeś tutaj pomysł, a jeśli zrezygnujesz to chętnie go zainauguruję. 

Żaden człowiek nie jest samotny. Anioł stróż, święta opiekunka od imienia I i święta opiekunka od imienia z II ( z bierzmowania) czuwają nad nawet najbardziej samotną osobą. To już są trzy osoby.