O samotności.

8 minut temu, Dżulia napisał:

Wszystkie awantury i gniewy międzypokoleniowe biorą się m.in. z tego powodu, że rodzice wymagają opieki, a dzieci domagają się finansowego wsparcia.

U mnie to się zupełnie nie zgadza ?

29 minut temu, Dżulia napisał:

Oczywiście...zgadzam się,że tak może być, ale może być też sielsko z partnerem, bo będzie z kimś pogadać, wyjść gdzieś tam...choćby na ławeczkę do parku

Moje podejście jest identyczne, już o tym pisałam w innym temacie, ale przytoczę moją maksymę: rodzice do dzieci idą na zaproszenie, dzieci do rodziców wpadają o każdej porze.

Jednakże wiele osób myśli i czyni jak wspomniałaś...robi zakładnika lub niewolnika.

Wszystkie awantury i gniewy międzypokoleniowe biorą się m.in. z tego powodu, że rodzice wymagają opieki, a dzieci domagają się finansowego wsparcia.

A wiesz, że masz rację, to przeplata się w rozmowach, bo synowe czy zięciowie odsuwają się od teściów po śmierci współmałżonka i odwrotnie.

Z własnego doświadczenia powiem, że moja idealna teściowa za życia mojego męża teraz uznała, że nie jest już dla mnie "mamą", a jej córka traktuje mnie okazjonalnie.

W chwili umierania to nam żyjącym wydaje się, że umierający jest samotny, ale jemu być może nie jest już potrzebne nasze towarzystwo.

Tak, patrzyłam bliskiej i znajomej osobie w oczy aż do zgonu, ale nic w tych przypadkach szczególnego nie widziałam/odczułam.

No ja widziałam samotność w oczach umierających mi bliskich i myślę że tak się czują, bo my nie uczestniczymy w tym, a umierający jest emocjonalnie w tym momencie sam tak naprawdę i często jest też wystraszony...bo jakby nie patrzeć zachodzi w jego organizmie bardzo duża zmiana, której my nie umiemy sobie nawet wyobrazić.

Pewnie że może być miło na starość u boku kogoś kochanego. Jednak nie ma co zakładać, że tak będzie, bo być może różnie.

Mam sąsiadkę, starszą panią, nie jest biedna, ma dochodzace opiekunki z agencji, ma ogrodnika, ma panią która jej sprząta raz w tygodniu, dzieci ma daleko. I widziałam kilka razy jak z nimi rozmawia i jak czeka na ich telefon....baaaardzo. A jak do córki kiedyś, z którą ma dobre relacje, ale mieszkają na różnych kontynentach, powiedziała "kocham cię, tylko proszę nie zapomnij o mnie" to aż wyszłam i się popłakałam. Musi chyba jednak mocno odczuwać samotność.

42 minuty temu, Bledny napisał:

U mnie to się zupełnie nie zgadza ?

Bo jesteś anormatywny

9 godzin temu, Maybe napisał:

Bo jesteś anormatywny

Jestem anowszystko?

19 minut temu, Bledny napisał:

Jestem anowszystko?

Człek orchestra ??

To ja ?

58 minut temu, Bledny napisał:

To ja ?

Ło matko sorry za palec fucka, niechcący mi wskoczył ??

19 minut temu, Maybe napisał:

Ło matko sorry za palec fucka, niechcący mi wskoczył ??

Ludzie tak mówią, że niechcący ale tak na prawdę nieświadomie robią to co naprawdę siedzi im w głowach

2 godziny temu, Arkina napisał:

Ludzie tak mówią, że niechcący ale tak na prawdę nieświadomie robią to co naprawdę siedzi im w głowach

 

Jasne, to był przekaz podświadomy ???

@Blednyego to ja akurat szanuję. 

3 godziny temu, Maybe napisał:

Ło matko sorry za palec fucka, niechcący mi wskoczył ??

Myślałem że to kciuk w górę ?

4 minuty temu, Bledny napisał:

Myślałem że to kciuk w górę ?

To dobrze! Hahahaha bo pewnie tak chciałam, ale ślepa jestem i wyszedł fuck ?

Dnia 6.07.2021 o 21:49, Bledny napisał:

U mnie to się zupełnie nie zgadza ?

Niezgodności są dwa powody:

1, brak dzieci.

2 dzieci lub Ty jesteście ideałami.

Dnia 6.07.2021 o 22:22, Maybe napisał:

No ja widziałam samotność w oczach umierających mi bliskich i myślę że tak się czują, bo my nie uczestniczymy w tym, a umierający jest emocjonalnie w tym momencie sam tak naprawdę i często jest też wystraszony...bo jakby nie patrzeć zachodzi w jego organizmie bardzo duża zmiana, której my nie umiemy sobie nawet wyobrazić.

Wg mnie to jest to co my odczuwamy, bo tak naprawdę nikt nie wie co odczuwa dany człowiek i z pewnością każdy umierający odchodzi z innym uczuciem.

Zapewne spotkałaś się z opowieścią ludzi, że ktoś ładnie wyglądał po śmierci (uśmiechnięty), ale nie każdy tak wygląda.

Dnia 6.07.2021 o 22:22, Maybe napisał:

Pewnie że może być miło na starość u boku kogoś kochanego. Jednak nie ma co zakładać, że tak będzie, bo być może różnie.

W regułach są zawsze wyjątki, a wyjątkiem może być "miło" lub "róznie".

Dnia 6.07.2021 o 22:22, Maybe napisał:

Mam sąsiadkę, starszą panią, nie jest biedna, ma dochodzace opiekunki z agencji, ma ogrodnika, ma panią która jej sprząta raz w tygodniu, dzieci ma daleko. I widziałam kilka razy jak z nimi rozmawia i jak czeka na ich telefon....baaaardzo. A jak do córki kiedyś, z którą ma dobre relacje, ale mieszkają na różnych kontynentach, powiedziała "kocham cię, tylko proszę nie zapomnij o mnie" to aż wyszłam i się popłakałam. Musi chyba jednak mocno odczuwać samotność.

Wiele jest takich starszych pań i panów, ale powiem, ze też mają swoje ulubione dzieci...uwielbiają syna, a córki nie znoszą lub odwrotnie.

Muszę Ci powiedzieć, że starsi często swoim dzieciom i bliskim mówią "kocham cię".

Tak się kiedyś zastanawiałam, czy to nie wynika z tego, że wcześniej dzieciom tego nie mówili. 

Gdybyś zajrzała do DPS-u lub geriatrię to byś się zapłakała na ''śmierć".

Dlatego uważam, że samotność we dwoje jest lepszym rozwiązaniem niż samotność (samemu sobie).

We dwoje mam na myśli niekoniecznie zawsze dobrze dogadujący sie związek.

43 minuty temu, Dżulia napisał:

Niezgodności są dwa powody:

1, brak dzieci.

2 dzieci lub Ty jesteście ideałami.

Myślałem o sobie i rodzicach ?

Są zaprogramowani na "daj"

31 minut temu, Bledny napisał:

Są zaprogramowani na "daj"

Może znów się czepiam ale ty też ciągle chciałbyś cycki ??

58 minut temu, Dżulia napisał:

Wg mnie to jest to co my odczuwamy, bo tak naprawdę nikt nie wie co odczuwa dany człowiek i z pewnością każdy umierający odchodzi z innym uczuciem.

Zapewne spotkałaś się z opowieścią ludzi, że ktoś ładnie wyglądał po śmierci (uśmiechnięty), ale nie każdy tak wygląda.

W regułach są zawsze wyjątki, a wyjątkiem może być "miło" lub "róznie".

Wiele jest takich starszych pań i panów, ale powiem, ze też mają swoje ulubione dzieci...uwielbiają syna, a córki nie znoszą lub odwrotnie.

Muszę Ci powiedzieć, że starsi często swoim dzieciom i bliskim mówią "kocham cię".

Tak się kiedyś zastanawiałam, czy to nie wynika z tego, że wcześniej dzieciom tego nie mówili. 

Gdybyś zajrzała do DPS-u lub geriatrię to byś się zapłakała na ''śmierć".

Dlatego uważam, że samotność we dwoje jest lepszym rozwiązaniem niż samotność (samemu sobie).

We dwoje mam na myśli niekoniecznie zawsze dobrze dogadujący sie związek.

Wiem, wiem, ta pani też nie jest pełna cnót i dobroci, potrafi być trudna, córka kilka lat temu pytała się jej czy nie zamieszka z nią, bo miała w planach zmianę mieszkania, ale pani odmówiła, więc teraz jest sama. Ale i tak strasznie przykro mi się zrobiło i żal jej, gdy to słyszałam... Bo może ktoś być nawet potworem, ale to nie znaczy że też nie cierpi, nie odczuwa samotności, strachu itp.

PS. @Dżulia na geriatrii byłam nie raz, z ojcem. Wiem jak jest. Domy starców też odwiedzałam, bo już resztka sił psychicznych rozmyślaliśmy nad miejscem dla ojca. Na szczęście zmarł - i może brzmi to dziwnie, ale nie zrozumie ten kto nigdy nie zajmował się człowiekiem z Alzheimerem wiele lat.

Co do słowa "kocham cię" - lepiej późno niż wcale. Moi rodzice nigdy tego mi nie powiedzieli. Taki chów ?

Trzeba jednak mieć świadomość, że ludzie starzy też są przebiegli, manipulują, są interesowni. Starość nie czyni z nikogo świętego, a wręcz wyostrza nasze wady właśnie na starość.

Przed chwilą, Bledny napisał:

Myślałem o sobie i rodzicach ?

Są zaprogramowani na "daj"

Czyli się zgadza patrz p. 1, ale co mi tam, masz lajka jak tak je lubisz.

Przed chwilą, Maybe napisał:

Wiem, wiem, ta pani też nie jest pełna cnót i dobroci, potrafi być trudna, córka kilka lat temu pytała się jej czy nie zamieszka z nią, bo miała w planach zmianę mieszkania, ale pani odmówiła, więc teraz jest sama. Ale i tak strasznie przykro mi się zrobiło i żal jej, gdy to słyszałam... Bo może ktoś być nawet potworem, ale to nie znaczy że też nie cierpi, nie odczuwa samotności, strachu itp.

Wiesz co, wg mnie cierpią obie strony.

Przed chwilą, Maybe napisał:

PS. @Dżulia na geriatrii byłam nie raz, z ojcem. Wiem jak jest. Domy starców też odwiedzałam, bo już resztka sił psychicznych rozmyślaliśmy nad miejscem dla ojca. Na szczęście zmarł - i może brzmi to dziwnie, ale nie zrozumie ten kto nigdy nie zajmował się człowiekiem z Alzheimerem wiele lat.

 

Co do słowa "kocham cię" - lepiej późno niż wcale. Moi rodzice nigdy tego mi nie powiedzieli. Taki chów ?

Trzeba jednak mieć świadomość, że ludzie starzy też są przebiegli, manipulują, są interesowni. Starość nie czyni z nikogo świętego, a wręcz wyostrza nasze wady właśnie na starość.

Troszkę moja wypowiedź będzie nawiązywać do Twojej poprzedniej.

1. Starych drzew sie nie przesadza...w myśl tej zasady z którą łączy się inna...wszędzie dobrze, ale najlepiej we własnym domu, starszym ludziom nie należy zmieniać miejsca zamieszkania wszak każde inne, nawet lepsze/wygodniejsze dla nich jest gorsze/złe. Każda rzecz musi mieć swoje miejsce i nie wolna ruszać...tak to jest na starość.

2. Ta potworność o której wspominasz we wcześniejszym poście u starszych osób łączy się z egoizmem, który często ujawnia się w powiązaniu z chorobami wieku starczego.

Żyjemy w dwu wiekach, a w poprzednim było zupełnie inaczej, to dzieci okazywały rodzicom miłość, szacunek i posłuszeństwo, natomiast współcześnie jest inaczej, dlatego nasze pokolenie nie lub słysząc sporadycznie"kocham" teraz tę lukę często wypełnia w stosunku do dzieci czy wnuków.

Miażdżyca czy Alzheimer to bardzo ciężka choroba, a opieka jeszcze bardziej cięższa , ale moim zdaniem brak informacji o tych chorobach, a właściwie o zachowaniach ludzi chorych dla laików jest bardzo ciężkie i niezrozumiałe.

Gdyby lekarz poinformował o takich zachowaniach można byłoby się przygotować i mniej brać do serca takie zachowania. 

13 minut temu, Dżulia napisał:

Troszkę moja wypowiedź będzie nawiązywać do Twojej poprzedniej.

1. Starych drzew sie nie przesadza...w myśl tej zasady z którą łączy się inna...wszędzie dobrze, ale najlepiej we własnym domu, starszym ludziom nie należy zmieniać miejsca zamieszkania wszak każde inne, nawet lepsze/wygodniejsze dla nich jest gorsze/złe. Każda rzecz musi mieć swoje miejsce i nie wolna ruszać...tak to jest na starość.

2. Ta potworność o której wspominasz we wcześniejszym poście u starszych osób łączy się z egoizmem, który często ujawnia się w powiązaniu z chorobami wieku starczego.

 

Żyjemy w dwu wiekach, a w poprzednim było zupełnie inaczej, to dzieci okazywały rodzicom miłość, szacunek i posłuszeństwo, natomiast współcześnie jest inaczej, dlatego nasze pokolenie nie lub słysząc sporadycznie"kocham" teraz tę lukę często wypełnia w stosunku do dzieci czy wnuków.

Miażdżyca czy Alzheimer to bardzo ciężka choroba, a opieka jeszcze bardziej cięższa , ale moim zdaniem brak informacji o tych chorobach, a właściwie o zachowaniach ludzi chorych dla laików jest bardzo ciężkie i niezrozumiałe.

Gdyby lekarz poinformował o takich zachowaniach można byłoby się przygotować i mniej brać do serca takie zachowania. 

 

 

Nie przesadza......ale wówczas muszą się liczyć z domem starcow. Niestety.

Choroba to choroba a charakter to co innego. Nawet w chorobie alzheimera widać charakter a co jest chorobą. Ci ludzie nie panują nad sobą, nic nie rozumieją, jednak pewne zachowania pozostają, niektóre trzeba im tylko przypomnieć (podobnie czynności-mycie, ubieranie, etc) . Jeśli ktoś nie był złośliwy, to w chorobie też nie będzie. Jeśli sączył jad będąc zdrowym, w chorobie będzie jazda bez trzymanki. W chorobie takiej jak demencja, Alzheimer ludziom puszczają hamulce. I kwestia tego czy ktoś był w miarę porządnym człowiekiem z natury, czy tylko dlatego, że przestrzegał konwenansów i był grzecznym i ułożonym, bo nie wypadało inaczej. To właśnie w chorobie jak demencja i Alzheimer wychodzi.

To nie o to chodzi, nikt normalny nie bierze do siebie agresji bliskiego, czy upartości, tyle że psychicznie nie wytrzymujesz ciągłej uwagi, ciągłego pilnowania, ciągłych ucieczek, a później opieki ocierającej się o obrzydzenie, o brak higieny (nie umyjesz nikogo na siłę), kontakt z kupą i moczem, które zbierasz niekiedy ze ścian w łazience. Ludzie nie mają pojęcia czym bywa ostatnie stadium tej choroby. I dzień w dzien i noc w noc coś się dzieje, a masz oprócz tego swój dom, rodzinę, dzieci, pracę, chcesz normalnie żyć. Zatem lepiej dla wszystkich, gdy śmierć nadejdzie prędzej niż później. Moim zdaniem nie przygotujesz się na sucho.

9 godzin temu, Arkina napisał:

Może znów się czepiam ale ty też ciągle chciałbyś cycki ??

No lubię, no ?

Dnia 10.07.2021 o 23:44, Maybe napisał:

 

To nie o to chodzi, nikt normalny nie bierze do siebie agresji bliskiego, czy upartości, tyle że psychicznie nie wytrzymujesz ciągłej uwagi, ciągłego pilnowania, ciągłych ucieczek, a później opieki ocierającej się o obrzydzenie, o brak higieny (nie umyjesz nikogo na siłę), kontakt z kupą i moczem, które zbierasz niekiedy ze ścian w łazience. Ludzie nie mają pojęcia czym bywa ostatnie stadium tej choroby. I dzień w dzien i noc w noc coś się dzieje, a masz oprócz tego swój dom, rodzinę, dzieci, pracę, chcesz normalnie żyć. Zatem lepiej dla wszystkich, gdy śmierć nadejdzie prędzej niż później. Moim zdaniem nie przygotujesz się na sucho.

 

Tak masz rację...jakby sie przygotować to jest zawsze za mało.

Mnie chodzi oto by wczesna informacja pozwoliła na podjęcie kroków;

1. zatrudnienie opiekunki

2, szukanie miejsca DPS-ie.

12 godzin temu, Dżulia napisał:

Tak masz rację...jakby sie przygotować to jest zawsze za mało.

Mnie chodzi oto by wczesna informacja pozwoliła na podjęcie kroków;

1. zatrudnienie opiekunki

2, szukanie miejsca DPS-ie.

 

Ale z wyprzedzeniem nie zatrudnisz, nie zarezerwujesz kogoś, jedynie DPS można by ogarnąć wcześniej, bo czeka się czasem na miejsce kilka lat.

12 godzin temu, Maybe napisał:

Ale z wyprzedzeniem nie zatrudnisz, nie zarezerwujesz kogoś, jedynie DPS można by ogarnąć wcześniej, bo czeka się czasem na miejsce kilka lat.

Nie jestem na bieżąco, więc nie wiem jak jest obecnie.

Moja sąsiadka...zmarła w zeszłym roku, ale wcześniej miała opiekunkę/Ukrainkę, która 24h była przy niej. Córka 1x w tygodniu zaglądała, a kiedy przy sprzeczce, powiedziała, że odda ją do domu starców, to sąsiadka płakała i nie mogła się uspokoić. Wiesz co jej powiedziałam, że sąsiedzi nie pozwolą by zabrali ją z jej własnego domu i dopiero się uspokoiła.

17 minut temu, Dżulia napisał:

Nie jestem na bieżąco, więc nie wiem jak jest obecnie.

Moja sąsiadka...zmarła w zeszłym roku, ale wcześniej miała opiekunkę/Ukrainkę, która 24h była przy niej. Córka 1x w tygodniu zaglądała, a kiedy przy sprzeczce, powiedziała, że odda ją do domu starców, to sąsiadka płakała i nie mogła się uspokoić. Wiesz co jej powiedziałam, że sąsiedzi nie pozwolą by zabrali ją z jej własnego domu i dopiero się uspokoiła.

To zależy jaka choroba....opiekun do człowieka z Alzheimerem 8 lat temu tombyl koszt 10-12 zł na godzinę, opieka całodobowa w domu, to kwota najmniej 2400 zł miesięcznie do tego wyżywienie opiekuna. Poza tym opiekunów do chorób bardzo ciężkich, bardzo trudno znaleźć. Jeśli to opiekun 24/dobę to potrzebuje zmienniczki, bo przecież opiekun to też człowiek, który kiedyś chce jechać do domu i odpocząć, zatem najlepiej wziąć z agencji, a agencji płacisz jeszcze więcej. 

Jeśli ktoś ma opiekuna 24/dobę, to naprawdę go potrzebuje w najmniejszych czynnościach i potrzebuje obecności kogoś non stop i wy jako sąsiedzi możecie nawet nie zdawać sobie sprawy, co dzieje się w 4 ścianach i jak zachowuje się ten na pozór miły staruszek/staruszka. Zatem dawanie takich obietnic jest niezbyt mądre. Naprawdę.