Księga Urantii - cytaty

Być może kogoś zainteresuje księga, którą czytam od jakiegoś czasu i dała mi odpowiedzi na wiele pytań związanych z duchowością. Postaram się co jakiś czas wklejać ciekawe cytaty, a poniżej kilka słów z wikipedii na jej temat, bo pewnie mało kto o niej słyszał. Księga jest dostępna za darmo online, więc można czytać bez problemu. 

Zachęcam do dyskusji o księdze i poszczególnych cytatach, być może Was również ona zainteresuje i pomoże w życiu duchowym :).

Księga Urantii (The Urantia Book) – dzieło o charakterze duchowym i filozoficznym, którego tematyka obejmuje Boga, nauki przyrodnicze, religię, historię, filozofię oraz przeznaczenie. Księga ta powstała w Chicago w latach 1924–1955. Pośród wielu poruszanych tematów, księga rozpisuje się o pochodzeniu życia i jego znaczeniu, opisuje miejsce człowieka we wszechświecie, omawia stosunek łączący Boga z człowiekiem, a także przedstawia szczegółową biografię Jezusa z Nazaretu. Dzieło to planetę Ziemię nazywa „Urantią”. Księga zawiera ponad dwa tysiące stron, składa się z przedmowy i 196 przekazów, pogrupowanych w cztery części: (I – Wszechświat centralny i superwszechświaty, II – Wszechświat lokalny, III – Historia Urantii, IV – Życie i nauki Jezusa). Urantia Foundation po raz pierwszy opublikowała “Księgę Urantii” w roku 1955 w języku angielskim. Przetłumaczono ją na wiele języków, w tym na język polski (2006 tekst elektroniczny, a 2010 wydanie książkowe).

Stosunek do istniejących religii

„Księga Urantii” nie propaguje ani nie zwalcza żadnej z istniejących religii. Jednakże przez szerokie omówienie życia i nauk Jezusa z Nazaretu oraz liczne odwołania do postaci i zdarzeń ze Starego Testamentu wykazuje najwięcej związków z chrześcijaństwem, z którym także dzieli wiele prawd na temat Boga jako najwyższego wiecznego Stwórcy, w tym nauczanie o istnieniu Trójcy.

Jezus otoczony jest najwyższym szacunkiem w „Księdze Urantii”, tak samo jak w Nowym Testamencie. Ponad jedna trzecia książki (Część IV) to opowieść o nim. Poniższe informacje z „Księgi Urantii” odnoszą się do Jezusa i są zgodne z informacjami z Biblii.

Jezus jest zarówno człowiekiem, jak i Bogiem, wcielonym Synem Bożym, zrodzonym z Marii.

Na Ziemi żył doskonałym życiem.

Dokonywał wielu cudów, opisanych w Biblii, takich jak wskrzeszenie Łazarza, przekształcenie wody w wino, nakarmienie pięciu tysięcy i liczne uzdrowienia ślepców i innych chorych.

Nauczał dwunastu apostołów, z których większość szerzyła jego nauki.

Został ukrzyżowany i na trzeci dzień zmartwychwstał.

Przyjdzie kiedyś znowu na ten świat.

Ważniejsze różnice między wizją przedstawioną przez „Księgę Urantii” a głównym nurtem chrześcijaństwa:

Ukrzyżowania Jezusa nie uważa za odkupienie grzechów ludzkości, a raczej następstwo obaw współczesnych mu przywódców religijnych, jako że jego nauka stanowiła zagrożenie dla ich autorytetu i pozycji materialnej. Temat ten najlepiej rozwija rozdział 4 i 5 Przekazu 188 Księgi Urantii[12][xxv]

Bóg nigdy się nie gniewa, a jego osobowość jest w całości motywowana ojcowską miłością[xxvi].

Nigdy nie miał miejsca „upadek człowieka”[xxvii][9].

W wieku lat 28 i 29 Jezus wędrował po Cesarstwie rzymskim, w tym Grecji i pobliskich regionach, w towarzystwie dwóch mężów z Indii, Gonoda i Ganida[xxviii].

Jezus jest ludzkim wcieleniem „Michała z Nebadonu” – jednego z ponad 700 tys. „Rajskich Synów” Boga zwanych też „Synami-Stwórcami”[xxix]. Jezusa nie uważa się za drugą osobę Trójcy – tą osobą według księgi jest Wieczny Syn.

Jezusowi towarzyszy współstwórczyni – „Matka Duch” z Nebadonu, która ma być źródłem umysłowości wszystkich żyjących stworzeń w Nebadonie i Duchem Świętym z tradycji chrześcijańskiej[xxx].

Zmartwychwstając, Jezus przybrał „chwalebniejszą postać”, stanowiącą stadium przejściowe między istnieniem materialnym a duchowym, określaną terminem „morontia”[xxxi][9].

Księga nie podtrzymuje doktryny „powtórnego przyjścia” Jezusa na Ziemię jako wydarzenia eschatologicznego, stwierdza natomiast, że może on odwiedzać naszą planetę wielokrotnie.

„Księga Urantii” odnosi się z wielkim szacunkiem do buddyzmu[xxxii], uznając prawdziwego proroka w Gautamie Siddharcie, którego naukę postrzega jako rewolucyjną w jego czasach i którego zalicza do siedmiu największych nauczycieli ludzkości, m.in. razem z Mojżeszem, Laozi i Św. Pawłem Apostołem. Nauczanie o tym, że w każdym człowieku zamieszkuje boska natura – Natura Buddy – oraz że przez własne wysiłki ludzie mogą osiągnąć realizację tej wewnętrznej boskości, księga uznaje za jedno z najwyrazistszych przedstawień koncepcji Dostrajacza Myśli w religiach, których nie można do końca uznać za objawione.

Wiele aspektów księgi można odnaleźć w innych religiach, np. w taoizmie, hinduizmie, shintō i konfucjanizmie oraz w szeregu innych wierzeń znanych z historii. Autorzy „Księgi Urantii” zachęcają do studiowania wszystkich religii i wybrania z nich tego, co jest w nich najlepsze.

Więcej o księdze w wikipedii: https://pl.wikipedia.org/wiki/Ksi%C4%99ga_Urantii

A poniżej cytat z księgi o powstawaniu religii:

92:7.4 (1012.5) Wszystkie religie powstały w wyniku zróżnicowanych, intelektualnych reakcji ludzkich na identyczne przewodnictwo duchowe. Nigdy nie mogą się spodziewać osiągnięcia jednorodności doktryn, dogmatów i obrzędów – te są intelektualne; mogą jednak osiągnąć i kiedyś osiągną uświadomienie sobie jedności w prawdziwym czczeniu Ojca wszystkich, gdyż to jest duchowe i na zawsze prawdziwe, że w duchu wszyscy ludzie są sobie równi.

Nikt nie jest zainteresowany duchowością? ?

Czy Bóg jest osobowy?

Nieskończony i wieczny Władca wszechświata wszechświatów jest mocą, formą, energią, procesem, wzorem, zasadą, obecnością oraz uwzniośloną rzeczywistością. Ale jest on również czymś większym, jest osobowy; posiada niezależną wolę, doświadcza samoświadomej boskości, wykonuje zalecenia twórczego umysłu, przeżywa zadowolenie z realizacji wiecznego celu i przejawia Ojcowską miłość oraz uczucia wobec swych wszechświatowych dzieci.

Księga Urantii 3:6.7 (53.5)

Trudności życia a nasz rozwój

3:5.5 (51.4) Niepewności życia i zmienne koleje bytu w żaden sposób nie zaprzeczają idei uniwersalnej wszechwładzy Boga. Całe życie istoty ewolucyjnej jest najeżone określonymi koniecznościami. Rozważcie, co następuje:

3:5.6 (51.5) 1. Czy odwaga – siła charakteru – jest pożądana? W takim razie człowiek musi wychowywać się w środowisku konieczności, mocując się z trudnościami i reagując na niepowodzenia.

3:5.7 (51.6) 2. Czy altruizm – służenie swojemu bliźniemu – jest pożądany? W takim razie doświadczenia życiowe muszą dostarczyć sposobności napotkania sytuacji nierówności społecznych.

3:5.8 (51.7) 3. Czy nadzieja – majestatyczne zaufanie – jest pożądana? W takim razie egzystencja ludzka wciąż musi być nękana niebezpieczeństwami i powtarzającymi się niepewnościami.

3:5.9 (51.8) 4. Czy wiara – najwyższa pewność myśli ludzkiej – jest pożądana? W takim razie umysł ludzki musi znaleźć się w tak kłopotliwym położeniu, w którym zawsze wie mniej, niż może uwierzyć.

3:5.10 (51.9) 5. Czy miłość do prawdy i gotowość pójścia dokądkolwiek ona prowadzi, jest pożądana? W takim razie człowiek musi rozwijać się w świecie, w którym istnieje błąd a fałsz jest zawsze możliwy.

3:5.11 (51.10) 6. Czy idealizm – koncepcja zbliżająca do boskości – jest pożądany? W takim razie człowiek musi się trudzić w środowisku względnego dobra i piękna, w otoczeniu pobudzającym niepohamowane dążenie do lepszych rzeczy.

3:5.12 (51.11) 7. Czy lojalność – poświęcenie się najwyższym obowiązkom – jest pożądana? W takim razie człowiek musi iść naprzód pośród możliwości zdrady i dezercji. Wartość poświęcenia się obowiązkom polega na zakładanym niebezpieczeństwie odstępstwa.

3:5.13 (51.12) 8. Czy bezinteresowność – duch samozaparcia – jest pożądana? W takim razie człowiek śmiertelny musi żyć twarzą w twarz z nieustannym wołaniem o uznanie i zaszczyt ze strony nieuniknionego egocentryzmu. Człowiek nie mógłby żywiołowo wybierać życia na sposób Boży, gdyby nie było samolubstwa do poniechania. Człowiek nigdy nie mógłby stawiać na zbawcze trzymanie się prawości, gdyby nie było potencjalnego zła do wywyższania i dobra do wyróżnienia, na zasadzie przeciwieństwa.

3:5.14 (51.13) 9. Czy przyjemność – zadowolenie w szczęściu – jest pożądana? W takim razie człowiek musi żyć w świecie, gdzie zawsze istnieje alternatywa bólu i prawdopodobieństwo cierpień, możliwych do doświadczenia.

Księga Urantii 3:5.5-14

Nie możecie szczerze kochać waszych współbraci w wyniku zwykłego aktu woli. Miłość rodzi się tylko z gruntownego zrozumienia motywów i poglądów waszych bliźnich. Nie jest tak ważne, aby kochać dziś wszystkich ludzi, jak to, aby każdego dnia nauczyć się kochać jedną więcej istotę ludzką. Jeśli każdego dnia albo każdego tygodnia uda wam się zrozumieć jeszcze jednego z waszych bliźnich i jeśli jest to limit waszych możliwości, na pewno uspołeczniacie i prawdziwie uduchowiacie waszą osobowość. Miłość jest zaraźliwa a kiedy ludzkie poświęcenie jest inteligentne i mądre, miłość jest bardziej ujmująca niż nienawiść. Jednak tylko prawdziwa i bezinteresowna miłość jest prawdziwie zakaźna. Gdyby tylko każdy śmiertelnik mógł stać się zogniskowaniem dynamicznego uczucia, ten łagodny wirus miłości mógłby wkrótce przeniknąć do uczuciowego strumienia emocji ludzkich w takim stopniu, że cała cywilizacja byłaby otoczona miłością i to byłoby urzeczywistnienie braterstwa ludzkości.

Księga Urantii - Religia w doświadczeniu ludzkim 100:4.6

Ewangelia Jezusa o Królestwie nieba, a Kościół i religia 

170:5.7 (1864.7) Kościół, jako społeczne następstwo królestwa, mógł stać się rzeczą całkiem naturalną a nawet pożądaną. Zło Kościoła nie leży w jego istnieniu, ale raczej w tym, że niemal doszczętnie wyrugował Jezusową koncepcję królestwa. Instytucjonalny Kościół Pawła stał się w gruncie rzeczy namiastką tego królestwa nieba, które głosił Jezus.

170:5.8 (1864.8) Ale nie miejcie wątpliwości, że to właśnie królestwo nieba, którego nauczał Mistrz, istnieje w sercach wierzących i będzie jeszcze głoszone chrześcijańskiemu Kościołowi, jak również wszystkim innym religiom, rasom i narodom na Ziemi a nawet każdemu człowiekowi.

170:5.9 (1864.9) Królestwo, według nauk Jezusa, duchowy ideał indywidualnej prawości i koncepcja Boskiej wspólnoty człowieka z Bogiem, zostało stopniowo zatopione w mistycznej koncepcji osoby Jezusa jako Zbawiciela-Stworzyciela i duchowej głowy uspołecznionej wspólnoty religijnej. W ten sposób formalny i instytucjonalny Kościół stał się namiastką braterstwa tego królestwa, w którym każdy jest indywidualnie prowadzony przez ducha.

170:5.10 (1864.10) Kościół był nieuniknionym i pożytecznym, społecznym rezultatem życia i nauk Jezusa; tragedia polega na tym, że ta społeczna reperkusja nauczania o królestwie całkowicie wyparła duchową koncepcję prawdziwego królestwa, o którym Jezus nauczał i którym żył.

170:5.11 (1865.1) Dla Żydów, królestwo było wspólnotą Izraelitów; dla nie-Żydów stało się Kościołem chrześcijańskim. Dla Jezusa, królestwo było sumą tych jednostek, które wyznały swą wiarę w ojcostwo Boga, tym samym poświadczyły szczere poświęcenie się wykonywaniu woli Boga i dlatego zostały członkami duchowego braterstwa człowieka.

170:5.12 (1865.2) Mistrz dobrze zdawał sobie sprawę z tego, że w wyniku szerzenia się ewangelii królestwa pojawią się na świecie pewne społeczne konsekwencje tego procesu; planował jednak, aby wszystkie takie pożądane, społeczne przejawy królestwa, pojawiły się jako nieświadome i nieuniknione skutki, albo naturalne owoce wewnętrznego, osobistego przeżycia poszczególnych wierzących, tego czysto duchowego współudziału i wspólnoty z Boskim duchem, zamieszkującym i ożywiającym wszystkich takich wierzących.

Księga Urantii - Królestwo nieba 

Gdyby chrześcijaństwo zawierało więcej nauk Jezusa, mogłoby znacznie lepiej pomóc współczesnemu człowiekowi w rozwiązywaniu jego nowych i coraz bardziej złożonych problemów.

Chrześcijaństwo cierpi na skutek trudnej sytuacji ponieważ w umysłach całego świata stało się częścią systemu społecznego, życia gospodarczego i standardów moralnych cywilizacji Zachodu, i tym samym chrześcijaństwo zdaje się mimowolnie popierać społeczeństwo obciążone winą tolerowania nauki bez idealizmu, polityki bez zasad, bogactwa bez pracy, przyjemności bez umiaru, wiedzy bez charakteru, władzy bez sumienia i przemysłu bez moralności.

Nadzieja współczesnego chrześcijaństwa leży w tym, że powinno ono zaprzestać popierania systemów społecznych oraz industrialnych zasad funkcjonowania cywilizacji Zachodu i znowu w pokorze pochylić się przed krzyżem, który tak dzielnie wychwala, aby tutaj na nowo nauczyć się od Jezusa z Nazaretu największych prawd, jakie śmiertelny człowiek kiedykolwiek słyszał – żywej ewangelii ojcostwa Boga i braterstwa człowieka.

Kiedy raz zrozumiecie ideę Boga jako Ojca, prawdziwego i kochającego – tylko takiej koncepcji Jezus zawsze nauczał – musicie natychmiast, z pełną konsekwencją, bezwzględnie porzucić wszystkie prymitywne wyobrażenia o Bogu, jako obrażonym monarsze, srogim i wszechpotężnym władcy, którego główną radością jest złapanie swoich podwładnych na złym uczynku i dopilnowanie, aby zostali właściwie ukarani, chyba, że jakaś istota niemalże jemu równa zaofiaruje się za nich cierpieć, umrzeć za nich i zamiast nich. Cała idea odkupienia i pokuty niezgodna jest z tą ideą Boga, jakiej nauczał i jakiej był przykładem Jezus z Nazaretu. Nieskończona miłość Boga nie jest drugorzędną wobec czegokolwiek w Boskiej naturze.

Cała ta idea pokuty i ofiarnego zbawienia zakorzeniona jest w samolubstwie i oparta na samolubstwie. Jezus nauczał, że służenie współbraciom jest najwyższą ideą braterstwa wierzących w duchu. Zbawienie powinno być traktowane jako rzecz naturalna dla tych, którzy wierzą w ojcostwo Boga. Główną troską wierzącego nie powinno być samolubne dążenie do osobistego zbawienia, ale raczej bezinteresowne dążenie do miłości i tym samym do służenia współbraciom, nawet tak, jak Jezus kochał śmiertelnych ludzi i im służył

Księga Urantii - Czas grobu 188:4.8-9

Nie odwracajcie się od wartości waszego duchowego dziedzictwa, od rzeki prawdy, która płynie przez wieki, nawet do jałowych czasów epoki materialistycznej i sekularnej. We wszystkich waszych szlachetnych dążeniach uwolnijcie się od przesądnych doktryn wieków minionych, bądźcie pewni, że trzymacie się mocno wiecznej prawdy. Bądźcie jednak cierpliwi! Kiedy obecna rewolta przesądów się skończy, prawdy ewangelii Jezusa przetrwają wspaniale aby oświetlać nową i lepszą drogę.

Spoganizowane i uspołecznione chrześcijaństwo potrzebuje jednak nowego kontaktu z pozbawionymi kompromisów naukami Jezusa; obumiera ono, gdyż brakuje mu nowej wizji życia Mistrza na Ziemi. Nowe i pełniejsze objawienie religii Jezusa podbije imperium materialistycznego sekularyzmu i obali świat rządzony mechanistycznym naturalizmem. Urantia stoi teraz u progu jednej z najbardziej zdumiewających i fascynujących epok społecznych przemian, moralnego ożywienia i duchowego oświecenia.

Nauki Jezusa, nawet mocno przekształcone, przeżyły kulty misteryjne z czasów gdy powstawały, ignorancję i przesądy średniowiecza i nawet teraz powoli zaczynają tryumfować nad materializmem, mechanicyzmem oraz sekularyzmem wieku dwudziestego. I takie czasy wielkiej próby i zagrażającego upadku są zawsze czasami wielkiego objawienia.

Religia potrzebuje wielkich przywódców, uduchowionych mężczyzn i kobiet, którzy nie będą się bali oprzeć wyłącznie na Jezusie i jego niezrównanej nauce. Jeżeli chrześcijaństwo wciąż lekceważy swą misję duchową, kiedy zajmuje się problemami społecznymi i materialnymi, duchowe odrodzenie musi poczekać na przyjście nowych nauczycieli religii Jezusa, którzy poświęcać się będą wyłącznie duchowej odnowie ludzi. Potem, te z ducha zrodzone dusze szybko dadzą społeczeństwu przywództwo i inspirację konieczną dla społecznej, moralnej, ekonomicznej i politycznej reorganizacji świata.

Epoka współczesna nie będzie chciała zaakceptować religii niezgodnej z faktami i pozostającej w dysharmonii z najwyższymi koncepcjami prawdy, piękna i dobroci. Bije godzina ponownego odkrycia prawdziwych i oryginalnych fundamentów współczesnego, wypaczonego i poddanego kompromisom chrześcijaństwa – odkrycia prawdziwego życia i nauk Jezusa.

Księga Urantii - Po Zesłaniu Ducha 195:9.1-5

Nie wchodzę w dysputy religijne, ale jedno muszę przyznać. Powstanie książki jest wprost zadziwiające. Rodziła się, powiedzmy na oczach, człowieka zwalczającego paranormalne zjawiska?

9 minut temu, Żebrak napisał:

Nie wchodzę w dysputy religijne, ale jedno muszę przyznać. Powstanie książki jest wprost zadziwiające. Rodziła się, powiedzmy na oczach, człowieka zwalczającego paranormalne zjawiska?

Tak, to była ciekawa historia, facet był ponoć cały czas sceptycznie nastawiony, może celowo został wybrany?

Ja długo nie moglam się do niej przekonać i cały czas byłam sceptycznie nastawiona (w sumie cały czas staram się śledzić różne info np. w kwesti nauki w KU). Trafiłam na nią raz, ale widząc początkowe tematy stwierdziłam, że to jakieś science fiction ?, po roku przypadkiem trafiłam na cytaty, które mnie zaciekawiły i zaczęłam trochę podczytywać, bo jest dostępna za darmo online. W końcu tak mnie zaciekawiła, że zamówiłam wersję papierową i cały czas sobie czytam po trochu, spodobała mi się, przekonałam się do niej ?

2 minuty temu, Taka-Jedna napisał:

Tak, to była ciekawa historia, facet był ponoć cały czas sceptycznie nastawiony, może celowo został wybrany?

 

Ja długo nie moglam się do niej przekonać i cały czas byłam sceptycznie nastawiona (w sumie cały czas staram się śledzić różne info np. w kwesti nauki w KU). Trafiłam na nią raz, ale widząc początkowe tematy stwierdziłam, że to jakieś science fiction ?, po roku przypadkiem trafiłam na cytaty, które mnie zaciekawiły i zaczęłam trochę podczytywać, bo jest dostępna za darmo online. W końcu tak mnie zaciekawiła, że zamówiłam wersję papierową i cały czas sobie czytam po trochu, spodobała mi się, przekonałam się do niej ?

Trochę gruba, prawda??

Jeżeli czuję, że coś mi pomoże przejść kawałek dalej to korzystam z tego. Pewnie jeszcze nie mam takiej potrzeby, ale ziarno zostało zasiane?

1 minutę temu, Żebrak napisał:

Trochę gruba, prawda??

Jeżeli czuję, że coś mi pomoże przejść kawałek dalej to korzystam z tego. Pewnie jeszcze nie mam takiej potrzeby, ale ziarno zostało zasiane?

No gruba, dużo czytania ?, ale jest podzielona na różne tematy, a w wersji online można też wpisywać słowa w wyszukiwarce i wyskakują różne tematy. Mnie najbardziej interesowała część 3 o historii powstania Ziemi i część 4 o życiu Jezusa. Pierwsze dwie części są dla mnie zbyt skomplikowane i ciężko mi przez to przebrnąć ?

Tu jest dostępna za darmo, po lewej stronie jest spis tematów i działy: https://www.urantia.org/pl/ksiega-urantii/przekaz-1-ojciec-uniwersalny

4 minuty temu, Taka-Jedna napisał:

No gruba, dużo czytania ?, ale jest podzielona na różne tematy, a w wersji online można też wpisywać słowa w wyszukiwarce i wyskakują różne tematy. Mnie najbardziej interesowała część 3 o historii powstania Ziemi i część 4 o życiu Jezusa. Pierwsze dwie części są dla mnie zbyt skomplikowane i ciężko mi przez to przebrnąć ?

 

Tu jest dostępna za darmo, po lewej stronie jest spis tematów i działy: https://www.urantia.org/pl/ksiega-urantii/przekaz-1-ojciec-uniwersalny

Dzięki??

2 minuty temu, Żebrak napisał:

Dzięki??

tu jeszcze jest kanał na yt polskich tłumaczy Księgii Urantii, ponieważ książka jest gruba i momentami trudna do czytania, postanowili zrobić skrócone wersje i omawiać o co chodzi. W niektórych filmach dotyczących tematów związanych z historią np. o wędrówkach ludów, starożytnych cywilizacjach itp., podają też różne ciekawostki naukowe, które są zbieżne z opisem KU. https://www.youtube.com/channel/UC2ZwLpvcw3gDG2gjlfyZt0A/videos

Ewolucyjny człowiek czasem musi walczyć o swą materialną wolność z tyranami i ciemiężcami, na świecie grzechu i nikczemności, czy we wczesnym okresie prymitywnej, rozwijającej się sfery, ale nie na światach morontialnych czy na sferach duchowych. Wojna odziedziczona jest w spadku po wczesnym człowieku ewolucyjnym, ale na światach o normalnej, zaawansowanej cywilizacji, walka fizyczna, jako metoda regulacji nieporozumień narodowych, dawno już została zdyskredytowana.

Księga Urantii 54:1.10

Wszystkie religie powstały w wyniku zróżnicowanych, intelektualnych reakcji ludzkich na identyczne przewodnictwo duchowe. Nigdy nie mogą się spodziewać osiągnięcia jednorodności doktryn, dogmatów i obrzędów – te są intelektualne; mogą jednak osiągnąć i kiedyś osiągną uświadomienie sobie jedności w prawdziwym czczeniu Ojca wszystkich, gdyż to jest duchowe i na zawsze prawdziwe, że w duchu wszyscy ludzie są sobie równi. 

KU - Późniejsza ewolucja religii 

52:6.2 (597.3) Nawet na normalnych światach ewolucyjnych zaprowadzenie światowego braterstwa ludzkości nie jest zadaniem łatwym. Na zdezorientowanej i bezładnej planecie, takiej jak Urantia, osiągnięcie tego wymaga znacznie większej ilości czasu i zmusza do większego wysiłku. Nie wspomagana ewolucja społeczna raczej nie może wydać tak pomyślnych wyników na duchowo odosobnionej sferze. Objawienie religijne konieczne jest do urzeczywistnienia braterstwa na Urantii. Podczas gdy Jezus ukazał drogę do natychmiastowego osiągnięcia duchowego braterstwa, realizacja społecznego braterstwa na waszym świecie zależy w dużej mierze od wprowadzenia następujących, personalnych przemian i planetarnych adaptacji:

52:6.3 (597.4) 1. Braterstwo społeczne. Zwielokrotnienie międzynarodowych i międzyrasowych kontaktów społecznych oraz braterskich związków, poprzez podróże, handel i współzawodnictwo sportowe. Zaprowadzenie wspólnego języka i zwiększenie ilości poliglotów. Międzyrasowa i międzynarodowa wymiana studentów, wykładowców, przemysłowców i filozofów religijnych.

52:6.4 (597.5) 2. Twórcza wymiana intelektualna. Braterstwo niemożliwe jest na tym świecie, na którym mieszkańcy są tak prymitywni, że nie mogą dostrzec głupoty bezgranicznego samolubstwa. Pojawić się musi wymiana literatury narodowej i rasowej. Każda rasa musi być zaznajomiona z myślą innych ras; każdy naród musi znać odczucia wszystkich innych narodów. Ignorancja rodzi podejrzliwość a podejrzliwość jest niezgodna z elementarną postawą sympatii i miłości.

52:6.5 (597.6) 3. Przebudzenie etyczne. Tylko etyczna świadomość może zdemaskować niemoralność nietolerancji ludzkiej i zbrodniczość bratobójczej walki. Tylko moralne sumienie może potępić zło narodowej zawiści i rasowej zazdrości. Tylko moralne istoty zawsze będą szukać duchowej wnikliwości, która konieczna jest do życia zgodnego ze złotą zasadą.

52:6.6 (598.1) 4. Mądrość polityczna. Dojrzałość emocjonalna konieczna jest do wykazania samokontroli. Tylko dojrzałość emocjonalna może zagwarantować zastąpienie barbarzyńskiej bezwzględności wojny międzynarodowymi metodami cywilizowanego rozsądzania. Mądrzy mężowie stanu będą kiedyś pracować dla dobra ludzkości, nawet wtedy, kiedy popierać będą interesy swoich grup narodowych czy rasowych. Samolubna mądrość polityczna jest w ostatecznym rozrachunku samobójcza – niszczy wszystkie te trwałe wartości, które gwarantują planetarne, grupowe przetrwanie.

52:6.7 (598.2) 5. Wnikliwość duchowa. Braterstwo człowieka opiera się przede wszystkim na uznaniu ojcostwa Boga. Najszybszą drogą do zaprowadzenia braterstwa człowieka na Urantii jest przeprowadzenie transformacji duchowej dzisiejszej ludzkości. Jedyną metodą przyspieszenia naturalnego trendu ewolucji społecznej jest zastosowanie duchowej presji odgórnej, co wzbogaca wnikliwość moralną i pomnaża w duszy każdego śmiertelnika zdolność do zrozumienia i kochania każdego innego śmiertelnika. Wzajemne zrozumienie i braterska miłość są niedościgłymi czynnikami cywilizującymi oraz potężnymi motywami, wiodącymi do realizacji światowego braterstwa człowieka.

Spośród wielu religii Urantii wszystkie są dobre w takim stopniu, w jakim prowadzą człowieka do Boga i niosą człowiekowi świadomość istnienia Ojca. Wyobrażanie sobie swoich doktryn jako Prawdy jest błędem jakiejkolwiek grupy ludzi religijnych; postawa taka bardziej świadczy o arogancji teologicznej niż o pewności wiary. Nie ma takiej religii na Urantii, która nie mogłaby z korzyścią dla siebie badać i asymilować najlepszych prawd zawartych w każdej innej wierze, jako że wszystkie zawierają prawdę.

KU 92:7.3

12 godzin temu, Taka-Jedna napisał:

 

Spośród wielu religii Urantii wszystkie są dobre w takim stopniu, w jakim prowadzą człowieka do Boga i niosą człowiekowi świadomość istnienia Ojca. Wyobrażanie sobie swoich doktryn jako Prawdy jest błędem jakiejkolwiek grupy ludzi religijnych; postawa taka bardziej świadczy o arogancji teologicznej niż o pewności wiary. Nie ma takiej religii na Urantii, która nie mogłaby z korzyścią dla siebie badać i asymilować najlepszych prawd zawartych w każdej innej wierze, jako że wszystkie zawierają prawdę.

 

KU 92:7.3

O źródle wiary i życia:
ew. św. Jana 1 J  5, 11 :
"  A świadectwo jest takie: że Bóg dał nam życie wieczne, a to życie jest w Jego Synu Jezusie ."

2 godziny temu, luna napisał:

 

O źródle wiary i życia:
ew. św. Jana 1 J  5, 11 :
"  A świadectwo jest takie: że Bóg dał nam życie wieczne, a to życie jest w Jego Synu Jezusie ."

 

Jedno nie wyklucza drugiego 

7 godzin temu, Taka-Jedna napisał:

 

Jedno nie wyklucza drugiego 

Jeśli korzystasz z tak orientalnych źródeł wiary,jak Urantii,  to przypuszczam  że w twojej miejscowości proboszcz nie umie prowadzić swoją parafię  Jest to niestety dość częste zjawisko w naszym kraju jak i za granicą.

Tylko należy zastanowić kogo należy wzywać z imienia , jeśli  trzeba  pomocy z nieba w różnych zagrożeniach albo gdy przychodzą ciężkie dni życiowe , utraty zdrowia czy zagrożenia życia.

Ja z powodu  różnych zagrożeń nawet kilka razy w tygodniu wzywam na pomoc św Michała Archanioła w sytuacjach przemocy i zagrożenia . Nie wyobrażam sobie by można mi byłoby z tego zrezygnować.

Pomoc z nieba zawsze przychodzi i nie było jeszcze bez odpowiedzi.

Obecnie kościół katolicki włącza równolegle tzw. Kościoły Domowe,  gdzie można będzie uczęszczać w niedzielę lub inne dni na nabożeństwa. To dla tych małych miejscowości gdzie nie ma kościoła. 

1 godzinę temu, luna napisał:

Jeśli korzystasz z tak orientalnych źródeł wiary,jak Urantii, 

Przeczytałaś czy oceniasz książkę po okładce?

1 godzinę temu, luna napisał:

to przypuszczam  że w twojej miejscowości proboszcz nie umie prowadzić swoją parafię  Jest to niestety dość częste zjawisko w naszym kraju jak i za granicą.

Proboszcz, który był w mojej parafii przez około 30 lat, udzielał mi chrztu, komunii i ślubu, jest teraz znany na całą Polskę, z powodu udowodnionej, odrażającej pedofilii. W wyniku tej afery dostało się nie tylko biskupowi, który go krył (ten akurat udzielał mi bierzmowania), ale całej diecezji, a nawet Dziwiszowi. Cała miejscowość była oszukiwana przez psychopatę zboczeńca, który na dodatek był kryty przez hierachię, co już w ogóle przechodzi ludzkie pojęcie. W tej sytuacji powinnam tu być antyklerykałem numer 1, ale jak widzisz nie jestem i nie "jadę" po KK, bo wiem, że są też dobrzy, uduchowieni księża i ludzie prawdziwie wierzący i etyczni. 

Odpowiadając na Twój wpis, nie, ani księża, ani katolicy nie mają wpływu na moje decyzje związane z KK, u mnie jest to powiązane z problemami teologicznymi, nie chodzę do kościoła, bo nie wierzę w sakramenty i dogmaty, więc siłą rzeczy nie mam tam czego szukać.

1 godzinę temu, luna napisał:

Tylko należy zastanowić kogo należy wzywać z imienia , jeśli  trzeba  pomocy z nieba w różnych zagrożeniach albo gdy przychodzą ciężkie dni życiowe , utraty zdrowia czy zagrożenia życia.

Kogo? Księży?

"5 Gdy się modlicie, nie bądźcie jak obłudnicy. Oni lubią w synagogach i na rogach ulic wystawać i modlić się, żeby się ludziom pokazać. Zaprawdę, powiadam wam: otrzymali już swoją nagrodę. 6 Ty zaś, gdy chcesz się modlić, wejdź do swej izdebki, zamknij drzwi i módl się do Ojca twego, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie." Mt 6: 5-6

Dnia 8.03.2022 o 20:15, Taka-Jedna napisał:

 

Przeczytałaś czy oceniasz książkę po okładce?

 

 

Proboszcz, który był w mojej parafii przez około 30 lat, udzielał mi chrztu, komunii i ślubu, jest teraz znany na całą Polskę, z powodu udowodnionej, odrażającej pedofilii. W wyniku tej afery dostało się nie tylko biskupowi, który go krył (ten akurat udzielał mi bierzmowania), ale całej diecezji, a nawet Dziwiszowi. Cała miejscowość była oszukiwana przez psychopatę zboczeńca, który na dodatek był kryty przez hierachię, co już w ogóle przechodzi ludzkie pojęcie. W tej sytuacji powinnam tu być antyklerykałem numer 1, ale jak widzisz nie jestem i nie "jadę" po KK, bo wiem, że są też dobrzy, uduchowieni księża i ludzie prawdziwie wierzący i etyczni. 

Odpowiadając na Twój wpis, nie, ani księża, ani katolicy nie mają wpływu na moje decyzje związane z KK, u mnie jest to powiązane z problemami teologicznymi, nie chodzę do kościoła, bo nie wierzę w sakramenty i dogmaty, więc siłą rzeczy nie mam tam czego szukać.

 

 

Kogo? Księży?

"5 Gdy się modlicie, nie bądźcie jak obłudnicy. Oni lubią w synagogach i na rogach ulic wystawać i modlić się, żeby się ludziom pokazać. Zaprawdę, powiadam wam: otrzymali już swoją nagrodę. 6 Ty zaś, gdy chcesz się modlić, wejdź do swej izdebki, zamknij drzwi i módl się do Ojca twego, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie." Mt 6: 5-6

 

 

 

Katolicy nie modlimy się do księży ani do papieża.  Modlimy się do Boga oraz o wstawiennictwo świętych męczenników za wiarę.
Często modlę się w sprawach ratowania zdrowia o wstawiennictwo świętych Kosmy i Damiana z okresy bizantyjskiego.
Z kolei w sprawach ratowania od zniewolenia modlimy się o wstawiennictwo św Marcelina i Piotra Egzorcysty,  popularnych świętych męczenników z okresu bizantyjskiego. Wezwani wieczorem zawsze przybywali na drugi dzień o świcie.
Skutecznie uwalniają od złego nawiedzenia tych o których w modlitwach o ratunek prosiliśmy.
Poza tym też wzywamy pomocy Aniołów w sytuacjach przemocy jaką sieją niektórzy lokalni zarządcy i urzędnicy dążący niestety do władzy absolutnej na naszym terenie .
W wielu reportażach w Polsce  coraz więcej jest przykładów odbierania ziemi prywatnej na cele miasta lub gminy.  Sądy są głuche na łamanie prawa do własności ziemi lub mieszkań.

Wtedy skuteczną pomocą jest pomoc nieba.