Tamara Łempicka

Baaardzo ładnie malowała...co sądzicie o jej sztuce..?

Hm. Nie widziałem  chyba jeszcze obrazów malowanych takim stylem. Trochę komiksowo. Tematyka mogłaby być bardziej różnorodna.

Wielu artystów od początku 20 wieku używa takiego stylu jeśli można mówić o pewnej tendencji naśladownictwa.

Rekord! Obraz polskiej malarki sprzedany za 8,5 mln dolarów.

Taką zawrotną sumę zapłacono za obraz Tamary Łempickiej "Rafaela na zielonym tle". To rekordowa cena za dzieło tej autorki.

9 godzin temu, syn fubu napisał:

Wielu artystów od początku 20 wieku używa takiego stylu jeśli można mówić o pewnej tendencji naśladownictwa.

Jestem laikiem w tej dziedzinie, stąd brak rozeznania. 

 Wow! Ale suma za obraz. Nie rozumiem skąd się biorą te zawrotne ceny za płótna. Nie sądzicie, że to ma również jakby podbić prestiż kupowanego obrazu,  jak i kupującemu?

Lata 20, lata 30...wyraźna kreska, mocne rysy...taka zwyczajność obrazowa

Wygląda to ciekawie..aż jakby w photoshopie przerobione  

9 godzin temu, syn fubu napisał:

można mówić o pewnej tendencji naśladownictwa

chyba jak w każdej dziedzinie sztuki

Godzinę temu, Jacekz napisał:

Obraz polskiej malarki sprzedany za 8,5 mln dolarów.

nie dałabym, ale chciałabym móc

10 minut temu, LayneStaley napisał:

Nie sądzicie, że to ma również jakby podbić prestiż kupowanego obrazu,  jak i kupującemu?

na pewno...nie każdy może sobie pozwolić na kupno takiego obrazu

Szkoda, że Natka tak rzadko bywa, jest, podobnie jak Ty, Jacku, wielką fanką Łempickiej.

Dla mnie 'Autoportret w bugati', czyli pierwsze zdjęcie w pierwszym poście jest jednym z ponadczasowych symboli art deco.

Wiadomo, Jacuchna, jakaś kolejna wersja kubizma, więc coś dla Ciebie :D

Z jej tworów, to ten obraz przypadł mi naprawdę do gustu

32 minuty temu, Alma napisał:

Szkoda, że Natka tak rzadko bywa, jest, podobnie jak Ty, Jacku, wielką fanką Łempickiej.

no szkoda

Autoportret ten to chyba najbardziej znane jej dzieło.Art deco,kubizm i lata 20-30-te-to ma swój niepowtarzalny styl i klimat.

A co do ceny to ciężko powiedzieć - może genialnie namalowane i już...?!

Czasem to co wydaje się proste do namalowania wcale takim nie jest...

Dokładnie, Jacek: prostota, lekkość, łatwość 'czytania' dzieła=kunszt, umiejętność przekazu itp., itd...

Moją uwagę zwróciły najbardziej kolory, oraz kontrast.

Jeżeli miałaby włączone radio w tym bugati, to leciałoby to:

Wycenianie sztuki - lub co gorzej, wartościowej, niczym nie zmąconej sztuki - może być tylko albo chamstwem albo sprawiedliwością. Jeśli chodzi o ten obraz to tu jest to pierwsze.

Byłam wczoraj w pewnej galerii w Gdańsku...(pobyć ze sztuką naocznie) .Pobyłam,podziwiałam,ale ceny niektórych "dzieł"zwalały z nóg.Ja rozumiem,że trzeba się cenić,że artysta musi z czegoś żyć,że w dzisiejszych ,komercyjnych czasach jest to niezwykle trudne.To czy takie galerie,nie mogłyby trochę pohamować swojego apetytu?Wiecie co mam na myśli...

Co do Łempickiej...wspaniała!Bardzo lubię paletę barw,której używała

„Modelka” (LE MODÈLE) 1925 r.

Tajemniczy i nietypowy jednoczenie akt, poprzez zastosowanie zabiegów konstrukcyjnych, odciągających uwagę od samej cielesności.

Odrealnione tło nasuwa skojarzenie sennego wspomnienia, natomiast gest modelki zasłaniającej twarz, pozostawia jej nastrój nieodgadnionym.

Nie wiadomo czy dzieło przedstawia uwodzicielską kochankę, czy też pogrążoną w smutku, kobietę opuszczoną….

Pomimo uwydatnienia bujnych krągłości, to stworzona atmosfera zagadki przyciąga magnetycznie, nie pozostawiając widza obojętnym na przedstawioną scenę."

Nie wiem dlaczego ale jej obrazy kojarzą mi się z plakatami. Nie wiem czy może kiedyś ktoś tego nie przedstawił w formie plakatów i gdzieś widziałam. Nie mam pojęcia.

Jest w nich coś pięknego, silnego i smutnego, choć same postaci są dla mnie zbyt kubistyczne, grubo ciosane jak socjalistyczne pomniki. Ale może właśnie w tym kryje się cała tajemnica uroku jej tworczosci.

Generalnie nie pogardzilabym jej obrazem, nawet reprodukcją. Tyle że np. Beksińskiego mogłabym mieć ich mnóstwo (bez przesady - kilka), tak jej - jeden by mi starczył, inaczej czułabym się przytłoczona.

13 godzin temu, Jacenty napisał:

„Modelka” (LE MODÈLE) 1925 r.

Tajemniczy i nietypowy jednoczenie akt, poprzez zastosowanie zabiegów konstrukcyjnych, odciągających uwagę od samej cielesności.

Odrealnione tło nasuwa skojarzenie sennego wspomnienia, natomiast gest modelki zasłaniającej twarz, pozostawia jej nastrój nieodgadnionym.

Nie wiadomo czy dzieło przedstawia uwodzicielską kochankę, czy też pogrążoną w smutku, kobietę opuszczoną….

Pomimo uwydatnienia bujnych krągłości, to stworzona atmosfera zagadki przyciąga magnetycznie, nie pozostawiając widza obojętnym na przedstawioną scenę."

Seks w małżeństwie....z obowiązku

Tamara de Lempicka, Portrait of Doctor Boucard, 1928.

Mężczyzn coś jak by pominęliśmy w jej malarstwie.

Atrybuty naukowca, wygląd agenta. Niezłe połączenie