Rodzeństwo- ciężkie życie

Witajcie. 

Jestem tu nowa, nigdy nie sięgałam do pomocy w internecie. Ale dzisiaj czuje , że potrzebuje wsparcia kogoś całkiem nowego. Potrzebuję opinii ludzi, którzy widzą to z drugiej strony , nie znając mnie, ani mojej rodziny. Byłabym wdzięczna za każdą radę. 

Otóż, mam 23 l,  mam brata M. 24 l i brata P. 28 l . Wszystko zaczęło się od złej sytuacji rodzinnej, tato był jedynym utrzymankiem rodziny, w dodatku alkoholikiem, mama w wieku 17 l urodzila mojego najstarszego brata i poświęcila cale swoje życie na wychowaniu dzieci. Tato, gdy wpadał w ciąg picia alkoholowego, zapominal o wszystkim, po czym brat P28l zajął się pracą i utrzymywał Nas wszystkich, byly takie sytuacje, że miałam wrażenie, że jest moim ojciem. Bywały sytuacje, kiedy nas uderzył ( mnie i mojego brata) a mama z ojcem biernie się temu przyglądali, najstarszy brat przejął wladzę nad wszystkim i wszystkimi. Ja jako młodsza siostra, nigdy nie miałam wsparcia u najstarszego brata, zawsze wypominal mi, ze jestem darmozjadem i nie nadaje się do niczego. Tato przestał pić ( dzieki Bogu to już 8 lat) ,brat pomógl ojcu otworzyć firmę budowlaną, szło im bardzo dobrze, dzielili się na pół i jakoś to szło powoli, dopóki pojawiła się w naszym życiu narzeczona D24l, która nie znajac mnie oceniała i krytykowała, zawsze uważala się za lepsza, konkurowała ze mną, za wszelką cene chce mnie zniszyc, nie wiem do dziś dlaczego. Wszystko co zrobilam ja, ona musiala miec to 100 razy lepsze, a gdy zdarzały się sytuacje, gdzie w szkole miałam wyróżnienia, zdałam wszelkie szkolenia z ocena bardzo dobrą, otworzyłam firmę, to widać byłą, że ją i mojego brata szlak trafiał, ja zawsze się cieszyłam ze szczęscia mojej rodziny, nigdy nie zyczylam im żle. Mój brat P i jego narzeczona D  zamieszkali razem, następnie ona urodziła mu syna, on dostal od taty całą firmę ( moj tato jest teraz u niego pracowanikiem i zarabia 1000 zl tygodniowo, on 10x więcej) Ale nikt nie mial nic przeciwko, mój sredni brat wyjechał za granicę, wrocił i pracuje u brata. Wygląda na to , ze wszystko juz jest ok. Ale gryzie mnie jedna sprawa. Otóż, moj chlopak oświadczył mi się i zaplanowaliśmy ślub na przyszły rok, bylam mega szczesliwa, tylko wiedzialam, ze musze sama uzbierac na slub , bo rodzicow na to nie stac, dlatego z calych sil się staram, chlopak mi pomaga jak tylko się da. Gdy powiedzialam rodzicom, troche sie przestraszyli , ale wytlumaczylam im, ze dam sobie rade i ze nie maja się co denerować, wzięłam średniego brata za świadka i jakoś to szlo, dopoki nie dowiedzialam, sie , ze moj brat bierze ślub trzy tygodnie przede mna, wiedząc dobrze, że ja mam już termin wyznaczony od dwóch lat... wziął świadka, który miał być moim świadkiem, odbiera mi szczęscie , jakie mialo mi towarzyszyc tego dnia, rodzina ( ciotki, wujki ) twierdzą, że nie podolają przyjść na dwa wesela w jednym miesiącu, bo nie stać ich na to i musza wybierać. Nigdy nie przypuszczalam, że bede się bić z wlasnym bratem o gosci weselnych, wychodzi na to, ze u niego bedą wszyscy, u mnie tylko kilka osob, jest  mi okropnie żle, bo czuje się, jak ostatnie zero nic nie znaczące .. Byłam u psychiatry, który powiedzial, ze tak dziwnej sytuacji rodzinnej nigdy nie widział, nie pomógl mi wcale. Zyje dziś ze świadomoscią, że jestem z tym sama, jedynie mama mnie wspiera, tato nie widzi w niczym problemu. 

Płakać mi się chce czytając twoja wypowiedź

Jakie życie jest okrutne dla tej osoby która zawsze na boku stała o nic nie prosiła a teraz jej własny brat coś takiego robi .:(

Wiesz co , ja na twoim miejscu nawet bratu  życzeń  nie złożyła na jego ślubie , bo sam do tego doprowadził żeby skłócić się z Tobą , co to jest za brat !!!

Nie rozumiem jego 

Ty powinnaś gwizdać na gości i cieszyć się swoim szczęściem . Wiem że ślub  bierze sie najczęściej raz w życiu jak się kogoś bardzo kocha , ale twoje szczęście jest najważniejsze .

Przytulam Cię

Głowa do góry