Tak 🙂 wolna i leniwa🙂

Ty chyba cierpisz na uzależnienie od treningu. To nie jest korzystne tak forsować organizm. Trzeba wiedzieć kiedy odpuścić, regeneracja jest ważna.

Ostatnio dużo mi umyka, ktoś jest przekonany że to świat przyspieszył? Nawet jeśli, to nie znaczy, że muszę z nim iść jednym tempem. Ja już nic nie muszę ; ) Dobrze jest mieć tę świadomość.

Jak obiecałam, co z czym, w jakich godzinach i czego nie łączyć ; )    

Sporo osób ucierpiało, zwykły upadek nie powinien doprowadzić do złamania. Kiedyś oglądałam dokument o angielskich dzieciach które miały kruche kości z powodu ''niedosłonecznienia''. Wykryto to po wielu latach od zaistniałej sytuacji.

Wytrawny, wyrafinowany i chłodny gracz. Można się śmiać gdy zamiesza w kotle ale nie można go lekceważyć.

Istotne, że w jednym kawałku ; )

Siemka siostro     Wolna sobota ? 

Chyba się odwodniłem tymi problemami żołądkowymi bo dzisiejszy trening był koszmarny. Zero siły w nogach, zero siły w płucach...

Dzień dobry 🙂   🖐🖐🖐

🩷

,,Lulana. Szkoła na krańcu świata " czyli żywot człowieka  poczciwego na wysokosci 5 000 m   Młody nauczyciel  w stolicy Bhutanu odpracowywuje ostatni piąty rok na rzecz państwa ucząc w szkole. Nie lubi tej pracy i nie przykłada się do niej, więc zostaje oddelegowany do małej wiejskiej szkoły wysoko w Himalajach, gdzie ma uczyć tamtejsze dzieci. Jest temu bardzo niechętny,  bo w jego marzeniach powiewa australijska wiza i życie z muzyki a nie kilkudniowy marsz w górę, gdzie czeka szkoła bez okien, tablicy, przyborów, gdzie ludzie wiodą proste życie sterowane porami roku....a dusze ich są czyste jak śnieg leżący na szczytach, serca szeroko otwarte dla innych jak rozległe łąki na których  wypasają jaki, szacunek  dla drugiego człowieka, dobroć i radość są tu wdychane wraz z rozrzedzonym  powietrzem, ktore zamiast tlenu dla płuc niesie w sobie mistyczne przesłanie dla duszy. Pięknie tu i prosto. Świat, który wymyślił czlowiek nie ma tu wstępu- prąd jest nieczęstym gościem, zasięgu brak,  do sklepu idzie się tydzień. Wodę nosi się z rzeki i gotuje  na łajnie.  Czy naprawdę tak wygląda życie  w Lulanie,  czy to idylla stworzona na potrzeby filmu?  Trudno uwierzyć, by to była prawda, by ludzie żyjący w tak trudnych  warunkach byli tak serdeczni, by ten twardy klimat nie uczynil ich szorstkimi, bardziej zamkniętymi w sobie,  skupionymi na pracy, od której zależy czy będą jeść  i jak przetrwają zimę. Tu, za równie ważne co uprawa zboża postrzegają śpiewanie pasącym się jakom, a gdy któregoś z nich trzeba zabic na mięso, czynią to wedlug ustalonych obrzędów.  Chciałoby się bardzo by było takie miejsce.  Może więc jest?   https://youtu.be/iYTggIkn45Y?si=z_WZmwZj-1B5dXPU

Obywatelka