Niemal zmarnowałem sobie życie przez użalanie się nad sobą, teraz to znów powraca

Hej, postaram się nie rozpisywać tu swojej biografie smutków i porażek, możliwie to skrócie i ogólnie. Miałem kiepskie dzieciństwo, biedne, gorsze niż przeciętne z tego co teraz mogę relatywnie ocenić, wchodzac w wiek nastoletni wpadłem w nawyk robienia z siebie ofiary, stawiania się pasywny chłopcem do bicia (emocjonalnie, fizycznie) i użalania sie nad sobą. Dziś myślę że chciałem zwrócić na siebie i swoje problemy uwagę, nikt jej nie zwrócił i niemal zaprzepascilo mi to życie. Ocknąłem się w wieku lat 23, wyłem nad ruiną którą sam zaniedbałem, dziewczyna, szkołą, domem, wszystkim co straciłem. Dziś mam 26 lat, ostatnie 3 ciężko pracuje, wiem że muszę, muszę nadrobić, muszę stać się silny. Idę w dobrym kierunku, szybciej lub wolniej ale idę. Jestem samotny, nie mogę na nikim polegać, rodzina ma mnie za ciecia który wysyła pieniądze z zagranicy, sprzedali moje mieszkanie pieniędzy pewnie nigdy nie odzyskam... Użalanie się... Pomińmy to, nie mogę i nie powinienem na nikim polegać. Więc samotność, wręcz patologiczna, dziś coś wyjątkowo wybił mnie z rytmu odbudowy życia, siebie, zdjęcie mojej byłej z moim przyjacielem - jako pary. Usunąłem fb, ale czuję że już ogarnia mnie histeria, bardzo się staram i zawsze jestem uśmiechnięty choćbym był po uszy w błocie (dosłownie, praca jest ciężka i paskudna). W takiej chwili patrzę na swoje ręce, cały wysiłek by cieszyć się tymi drobnymi rzeczami i jestem sfrustrowany tym że oni (moim kosztem) mają wszystko na czym mi zależy, wszystko co straciłem. W głowie mam tylko syren alarmówą i zapętlony komunikat "przetrwaj, przetrwaj, przetrwa" ale myślę że najlepiej było by skoczyć z mostu i zakończyć mękę, że to nawet jeśli odnosi skutek, to da owoce dopiero za długie lata, i zwyczajnie nie warto. Nawet pisząc to liczę że odezwie się dziewczyna która nagle wyzna mi dozgonną miłość i będzie że mną już teraz, wesprze już teraz, kiedy jest ciężko. Niby wydaje mi się że wszystko już sam sobie powiedziałem, że ktokolwiek, cokolwiek tu odpisze nic nie zmieni. Ale mimo to, proszę, może jednak, pomóżcie mi.

Musisz poznać swoje przeznaczenie (talent) z jakim przyszedłeś na ten świat , a ten talent zna tylko Bóg . Dlatego przed pójściem spać proś przez kilka dni Boga aby w snach dał tobie poznać , czym powinieneś się w swoim życiu zajmować .

W krótkim czasie otrzymasz odpowiedź ale będziesz zaskoczony ..

Jeśli chodzi o kobietę to nie myśl , że one uszczęśliwiają bo tylko ktoś kto ma nadmiar szczęścia i pewności w życiu może sobie wziąć na głowę takie nieszczęście jak kobieta .

Ty na razie odnajdź swój los .