mam trudny charakter

Coraz więcej ludzi mówi mi że mam trudny charakter. To nie tak że nie mam znajomych i przyjaciól, bo mam ich kilku od lat, ale nawet oni mówia że na dłuższa metę ciężko ze mną wytrzymać. Potrafie być naprawdę wredna i apodyktyczna, wiem to tylko że mnie to nie przeszkadza. Silna osobowość to przeciez zaleta a nie wada. Nie dam sobą pomiatać i wiem czego chce. Ale ostanio oglądałam jakiś program w telewizji i to skłoniło mnie do przemyśleń że może ja mam jakieś zaburzenia osobowości? Może to dlatego nie potrafię dłużej wytrzymać w żadnym związku, a raczej to nikt nie może wytrzymać ze mną...często powoduje kłotnie, zawsze stawiam na swoim i nie przyjmuje kompromisów. Czy to jest aż taki problem? Gdybym była naprawde taka zła to nie miałabym do kogo sie odezwać, a jestem duszą towarzystwa i ludzie nawet zabiegają o kontakt ze mną, więc sama juz nie wiem co o tym myslec

Silna osobowość, to owszem jest zaleta, ale apodyktyczność już nie. Czym innym jest niepozwalanie na pomiatanie sobą, a czym innym jest pomiatanie innymi, stawianie siebie w centrum i nie liczenie się ze zdaniem innych osób. Nad charakterem oczywiście można pracować, ale trzeba samemu tego chcieć, a skoro Tobie to nie przeszkadza, no to cóż poradzić ?.

17 minut temu, Maryna napisał:

Silna osobowość, to owszem jest zaleta, ale apodyktyczność już nie. Czym innym jest niepozwalanie na pomiatanie sobą, a czym innym jest pomiatanie innymi, stawianie siebie w centrum i nie liczenie się ze zdaniem innych osób.

Pod tym podpisuję się obiema rencoma
W dzisiejszych czasach trzeba mieć twardszy charakter i dobrze być do tego asertywnym.

2 godziny temu, BrakLoginu napisał:

Pod tym podpisuję się obiema rencoma
W dzisiejszych czasach trzeba mieć twardszy charakter i dobrze być do tego asertywnym.

To prawda, według mnie jak to zazwyczaj bywa, najlepszy jest złoty środek, a jeśli ma się trudny charakter, lub przeciwnie bardzo słaby, to trzeba pracować nad sobą i do tego złotego środka dążyć.

Ludzie zbyt ulegli, bez własnego zdania, też mogą być irytujący, nie mówiąc już o tym, że często są wykorzystywani przez innych.

w związki nie należy wchodzić , lepiej jest o wiele białe narzeczeństwo i ślub w kościele .

Być dusza towarzystwa, a żyć z taką dusza pod jednym dachem, to ogromna różnica.

Również nie uznaje kompromisów, ale niekiedy każdy musi się ugiąć, a niekiedy po prostu niech każdy robi swoje. Nie trzeba przecież jechać na wspólne wakacje czy spędzać wspólnie weekend, nie muszę też towarzyszyć w spotkaniach, na które nie mam ochoty i rezygnować z czegoś dlatego, że partner nie ma na to ochoty. Tylko trzeba to ustalić, że nie narzucamy sobie niczego i mieć jednak jakieś punkty, które łączą.