Kiedy Bóg Wszechmogący wiedział, że człowiek zgrzeszy?

Bo wtedy gdy spojrzał Bóg Wszechmogący na wszystko, co stworzył, a było to bardzo dobre, czyli wtedy z pewnością nie wiedział, że stworzony człowiek zgrzeszy, czyli uczyni destrukcyjne falowe zakłócenia w systemie. To kiedy napewno wiedział, że człowiek zgrzeszy?

po tym jak 1/3 aniołów upadła

Myślę że to wynika z charakterystyki samego budulca. Jako że człowiek jest dwubiegunowy, często potrzebuję popaść w nicość i się zatracić żeby w krytycznym momencie wykrzesać z siebie ogień. Jeśli Byt Nadrzędny również czerpię z tego jakiś ekwiwalent (W postaci np. energii) to proces "stawania się" jest najbardziej mu miły. Inne żywe istoty, być może są zbyt pasywne i ich pokłady energetyczne są niewielkie. Jako że wszystko powstaję na szczeblu ewolucji, jestem zdania że proces powstawania Świata, człowieka lub innych istot jest cały czas w trakcie. Formy barbarzyńskie, ewoluowały w człowieka współczesnego. Bez słabej formy ludzkiej psyche nie było by wielkości, a co za tym idzie wzrostu. Wielkość dopiero się rodzi. 

Zawsze wiedział, bo taka jest natura człowieka - dwoista. Składa się nie tylko ze świadomości (miłości, dobra), ale i z umysłu (ich przeciwności). Musi tak być, bo bez tego życie nie miałoby sensu. Człowiek musi mieć wybór, żeby się doskonalić.

Wiedział przed stworzeniem, bo jest wszechwiedzący, poza czasem itd.

Gdyby bóg był wszechwiedzący nie zadawałby pytań postaciom biblijnym bo i tak wiedziałby co odpowiedzą. Jak można wiedzieć wszystko i robić sobie jaja z człowieka dając mu zadania? Bóg żydów czy którykolwiek który uważa się za wszystko wiedzącego  jest po prostu chory. Wiem wszystko bo wiem wszystko, a oni nie wiedzą i ja mam z tego frajdę? Sama idea nazwania czegokolwiek wszystkowiedzącym jest dla mnie chora i niedorzeczna. Albo jak bóg może smucić się że ktoś grzeszy skoro wiedział że on zgrzeszy? Nie powinien się smucić ponieważ coś co uznaje się za wszystkowiedzącego nie ma prawa doznawać takich uczuć jak rozczarowanie z logicznych powodów.

8 godzin temu, syn fubu napisał:

Albo jak bóg może smucić się że ktoś grzeszy skoro wiedział że on zgrzeszy? Nie powinien się smucić ponieważ coś co uznaje się za wszystkowiedzącego nie ma prawa doznawać takich uczuć jak rozczarowanie z logicznych powodów.

To nie do końca jest tak... Człowiek jak grzeszy (lub odp*erdziela inne dziadostwo) wyzwala negatywne wibrację i nie ma dostępu do tych pozytywnych, a co za tym idzie nie ma dobrej relacji z Źródłem Stworzenia i mnożą się różne problemy duże i małe. Zaleca się pokorę i pracowanie nad emocjami. Uczynki potrafią wywindować jednostkę ludzką "daleko ponad horyzont" i taka jest prawda obiektywna, wręcz świecka.

8 godzin temu, syn fubu napisał:

Gdyby bóg był wszechwiedzący nie zadawałby pytań postaciom biblijnym bo i tak wiedziałby co odpowiedzą. Jak można wiedzieć wszystko i robić sobie jaja z człowieka dając mu zadania? Bóg żydów czy którykolwiek który uważa się za wszystko wiedzącego  jest po prostu chory. Wiem wszystko bo wiem wszystko, a oni nie wiedzą i ja mam z tego frajdę? Sama idea nazwania czegokolwiek wszystkowiedzącym jest dla mnie chora i niedorzeczna. Albo jak bóg może smucić się że ktoś grzeszy skoro wiedział że on zgrzeszy? Nie powinien się smucić ponieważ coś co uznaje się za wszystkowiedzącego nie ma prawa doznawać takich uczuć jak rozczarowanie z logicznych powodów.

Dalej pleciesz bzdurki. Bóg całego świata.

Wszechwiedza nie czyni z Boga bezuczuciowca, czy też psychopaty.

Żadne jaja, tylko test który musi przejść każdy mimo iż Bóg wie jaki każdy osiągnie wynik.

Bóg jest wszechwiedzący, ale  jesteśmy jeszcze my którzy wiedzy, Słowa, pomocy...potrzebujemy.

5 godzin temu, kawaixanax napisał:

To nie do końca jest tak... Człowiek jak grzeszy (lub odp*erdziela inne dziadostwo) wyzwala negatywne wibrację i nie ma dostępu do tych pozytywnych, a co za tym idzie nie ma dobrej relacji z Źródłem Stworzenia i mnożą się różne problemy duże i małe. Zaleca się pokorę i pracowanie nad emocjami. Uczynki potrafią wywindować jednostkę ludzką "daleko ponad horyzont" i taka jest prawda obiektywna, wręcz świecka.

 

Nie widzę związku. Bo jaki to ma związek z rzekomą wszechwiedzą boga i jego brakiem zdrowia psychicznego?

Biblia jest napisana prostym, chłopskim językiem i takim samym językiem ja rozumuje.

Jak jest napisane czarno na białym że bóg żydów wie wszystko to - kolejny raz powtórzę -

Gdyby bóg był wszechwiedzący nie zadawałby pytań postaciom biblijnym bo i tak wiedziałby co odpowiedzą. Jak można wiedzieć wszystko i robić sobie jaja z człowieka dając mu zadania?

Szukamy odpowiedzi do tego pytania - jak można wiedzieć, a mimo to pozwalać, dziwić się, mieć całą gamę innych uczuć.

Prosty przykład ktoś opowiedział ci film ze szczegółami. Idziesz na niego do kina, czy twoje przeżycia będą takie same jak przeżycia osoby siedzącej obok która go nie zna?

Można zatem założyć że ów bóg napisał sobie scenariusz wydarzeń i wcielił go w życie - w porządku. Tylko po co udaje bałwana, zadaje głupie pytania itp. Bawi go to?

Bóg wiedział tylko , że Adam i Ewa zgrzeszą z powodu upadłych aniołów , natomiast to że Aniołowie upadną nie wiedział . Ponieważ w pozostałych kilkuset tysiącach królestw jakie stworzył we wszechświecie , upadku Aniołów tam nie było .

Po stworzeniu naszego świata Bóg już zakończył swe dzieła .

Jesteś ograniczony? Czy pyta się tylko po to aby uzyskać jakąś informacje dla siebie?

Do poprzednich bzdurek dodałeś kolejną.

Nie wszystko w Biblii jest proste.

Apostoł Piotr napisał:

. Są w nich trudne do zrozumienia pewne sprawy, które ludzie niedouczeni i mało utwierdzeni opacznie tłumaczą, tak samo jak i inne Pisma*, na własną swoją zgubę.

(2 Piotra 3: 16) Święte słowa. 

4 godziny temu, syn fubu napisał:

Bo jaki to ma związek z rzekomą wszechwiedzą boga i jego brakiem zdrowia psychicznego?

Wszechwiedza moim zdaniem dotyczy tego że Bóg o którym piszesz jest skupiskiem wszystkich istniejących informacji, jak i polem do narodzin nowych informacji - nie ingeruję w rzeczywistość w taki sposób jaki sobie wyobrażasz. Nieustannie przez niego owe informację przepływają, ale źródła tych informacji, poza tym że są z nim sprzężone w jeden Byt, mają własną percepcje rzeczywistości - a więc własne indywidualne doświadczenia. To że człowiek nie jest idealny, wynika z tego że idealna forma nie ukształtowała się jeszcze na planecie Ziemia, w innych częściach Wszechświata pewnie też nie ma ideałów. Wszyscy rodzimy się z grzechem pierworodnym. Co to znaczy ? To że zostajemy wręcz wrzuceni w rzeczywistość, w której żyją nasi rodzice, czyli przejmujemy zarówno ich pozytywne i negatywne wzorce. Taka rzeczywistość daje możliwość podejmowania wyborów, a wybory które prowadzą do rozwoju jednostki, są "miłe" Bogu (o czym pisałem w poprzednim poście). Wszędzie po prostu rozpościerają się wielkie skupiska energii i tworzą się z nich różne masy, jedną z tych mas jest człowiek. 

4 godziny temu, syn fubu napisał:

Gdyby bóg był wszechwiedzący nie zadawałby pytań postaciom biblijnym bo i tak wiedziałby co odpowiedzą

Nie jestem pewien czy Bóg zadawał tam komuś jakieś pytania. Biblia to taka instrukcja do życia. Historii tam przedstawionych nie można traktować dosłownie, ale czytając między wierszami można wyczytać wszystko o relacji Człowiek-Źródło Stworzenia. Sens projektu jest nieodgadniony, Bóg tam przedstawiony bazuję na tym że sprawdza czy ludziom naprawdę zależy na wyższych wartościach(subiektywnych) i jak wiele są w stanie uczynić by wywiązać się ze swych indywidualnych misji. Pokonanie siebie, gwarantuje profity. Jedyne o co chodzi to żeby być plastycznym, odpornym na okoliczności i wzrastać.  

Zadawał i to wiele razy np "Gdzie brat twój Abel?".

Sparafrazuje tą scenę.

Bóg: - Gdzie brat twój Abel?

Kain: - Wiem gdzie ale ci nie powiem.

B: - Ha, ja też wiem i ci nie powiem.

K: - Jestem tak samo dobry bo też wiem gdzie jest.

B: - Kurde, faktycznie, on też wie... To było głupie pytanie...

K: - I co w związku z tym?

B: - Nie wiem, może kto pierwszy ten lepszy. Kto szybciej powie gdzie brat twój wygrywa.

K: - Ok!

Byś się rasisto i niedouczony ateisto nie ośmieszał.

Takie teksty możesz menelom z pod śmietnika serwować.

Twój poziom intelektualny przerasta pojęcie, ze pytania nie służą do zdobywania tylko wiedzy - w skrócie dno.

Ciężko abym był ateistą skoro współpracuje z siłami nadprzyrodzonymi. Mówiłem już że istnieje wiele więcej niż słowa pisane, czytane, mówione.

Ewolucja jest niedopracowana, bo brakuje prapoczątku. Bóg Wszechmogący dał człowiekowi Biblię - instrukcję życia w systemie. Jezus Zbawiciel - wzór człowieka dla człowieka, aby człowiek nie poniósł wiecznej śmierci w tunelu uczynków swoich, naukowo i empirycznie udowodniony.
 

Dnia 2.11.2018 o 01:50, syn fubu napisał:

Gdyby bóg był wszechwiedzący nie zadawałby pytań postaciom biblijnym bo i tak wiedziałby co odpowiedzą. Jak można wiedzieć wszystko i robić sobie jaja z człowieka dając mu zadania? Bóg żydów czy którykolwiek który uważa się za wszystko wiedzącego  jest po prostu chory. Wiem wszystko bo wiem wszystko, a oni nie wiedzą i ja mam z tego frajdę? Sama idea nazwania czegokolwiek wszystkowiedzącym jest dla mnie chora i niedorzeczna. Albo jak bóg może smucić się że ktoś grzeszy skoro wiedział że on zgrzeszy? Nie powinien się smucić ponieważ coś co uznaje się za wszystkowiedzącego nie ma prawa doznawać takich uczuć jak rozczarowanie z logicznych powodów.

Gdy by Bóg wiedział, że Adam i Ewa zgrzeszą,  to by nie zasadzał w raju drzewa o zakazanych owocach. Bo wiedział by jaki będzie wynik.

22 godziny temu, gość niedzielny napisał:

Gdy by Bóg wiedział, że Adam i Ewa zgrzeszą,  to by nie zasadzał w raju drzewa o zakazanych owocach. Bo wiedział by jaki będzie wynik.

Wtedy wiedział Bóg Wszechmogący, że człowiek spożyje owoc banana, bez nasienia, nie dla was, dla zwierząt (Rdz 1,29-30) Gdy zbuntował się szatan (Iz. 14,14-15;Obj. 12,7-9) I wtedy będzie negował rzeczywiste fakty i rzeczywiste słowa Boga Wszechmogącego (Rdz 3,1-6) Jak ty czyniąc destrukcyjne falowe zakłócenia w systemie, za które ponosi się konsekwencje. 

Dnia 10.11.2019 o 16:31, gość niedzielny napisał:

Gdy by Bóg wiedział, że Adam i Ewa zgrzeszą,  to by nie zasadzał w raju drzewa o zakazanych owocach. Bo wiedział by jaki będzie wynik.

Zatem w twoim rozumku zrodziła się idea, iż bóg wie i wiedział wszystko oprócz tego tylko czy Ewuś i Adaś zerwą jabłko z drzewa? A  miał pewność że drzewo da owoce?

Adam i Ewa Widziałam, jednakże Adam nie był stworzony w raju, lecz niedaleko gdzie tysiące lat później powstała Jerozolima.
Widziałam, jak w postaci jaśniejącej i białej występował z żółtego pagórka, jakoby z formy. Świeciło słońce, a ponieważ byłam dzieckiem, zdawało mi się, że to słońce światłością swoją wyprowadza Adama z pagórka. Wyglądał jakoby ze ziemi narodzony. Pan Bóg jej błogosławił i stała się jego matką. Nie wyszedł od razu z ziemi, trwało to dłuższy czas. Leżał w pagórku, oparty na lewą rękę, ramię trzymając nad głową, a cienka mgła, jakby zasłona przezroczysta go okrywała. Widziałam figurę w jego prawicy i poznałam, że to była Ewa, którą, Pan Bóg z niego w raju wyciągnął.

Pan Bóg zawołał nań i zdawało się, jakoby się rozstąpił pagórek i oto Adam powoli wystąpił. Naokoło niego nie było drzew tylko małe kwiaty. Także widziałam, że zwierzęta pojedynczo wychodziły z ziemi, a potem dopiero samiczki z nich się wydzielały. Widziałam Adama przeniesionego daleko, do wysoko położonego ogrodu, do raju.
Tutaj Pan Bóg przyprowadził do niego zwierzęta. Adam nazwał je po imieniu, a one towarzyszyły mu, igrając około niego. Wszystkie mu przed grzechem były posłuszne. Ewy jeszcze nie było.
Wszystkie zwierzęta, którym dał imię, poszły z nim później na ziemię.
Widziałam Adama w raju, niedaleko od źródła, stojącego w pośrodku ogrodu, powstającego jakoby ze snu, wśród kwiatów i ziół. Jaśniał od światła, lecz korpus jego bardziej podobny był do ciała, aniżeli do ducha. Nie dziwił się niczemu, ani nawet sobie samemu; jakby do wszystkiego, był przyzwyczajonym, przechadzał się pomiędzy drzewami i zwierzętami, podobnie jak rolnik, oglądający pola swoje.
Widziałam Adama na pagórku przy drzewie blisko wody, leżącego na lewej stronie, a lewą ręką opartego na brodzie. Pan Bóg zesłał sen na niego, a podczas tego snu był w zachwyceniu. Tymczasem Pan Bóg z prawej strony Adama wyjął Ewę, i to z tego miejsca, na którym kiedyś później na krzyżu bok Jezusa otworzono włócznią.
Widziałam, że Ewa była delikatną i małą; szybko rosła, aż wyrosła i stała się piękną. Gdyby rodzice nasi nie byli zgrzeszyli, wszyscy ludzie rodziliby się wśród snu tak przyjemnego.
Rozstąpił się pagórek i widziałam u boku Adama powstająca skałę, jakoby z kamieni kryształowych.
 Gdy już Ewa była utworzona, widziałam, że Pan Bóg Adamowi coś dał lub raczej zrobił, że coś do niego się pomknęło. Zdawało mi się, że z Boga, mającego postać ludzką, z czoła, ust, piersi i rąk wypływają strumienie światła, łączące się w jedną masę która weszła w prawy bok Adama, a z tego boku Pan Bóg wyjął Ewę. Tylko Adam to otrzymał, a był to zarodek błogosławieństwa Bożego.
Ewa stała przed Adamem, a Adam podał jej rękę. Byli jak dwoje dzieci, niewymownie piękni i szlachetni. Jaśnieli na całym ciele, a promienie jakby przejrzystą zasłoną ich okrywały. Widziałam, że z ust Adama wychodził błyszczący, szeroki strumień światła, a czoło jego miało kształt poważnego oblicza. Około ust było słońce promienne, około ust Ewy nie było tego słońca. Serce wydalało mi się takim samym, jakie teraźniejsi mają ludzie, lecz piersi otoczone były promieniami, a w pośrodku serca widziałam jaśniejącą chwałę, a w niej mały obrazek, jakoby trzymając coś w ręku. Widziałam także z jej rąk i nóg wychodzące promienie światła. Włosy jej spadały z głowy w pięciu warkoczach, dwa warkocze spadały ze skroni, dwa z poza uszu, jeden z tylnej części głowy.
  Adam podał Ewie rękę; odszedłszy od owego miejsca pięknego, na którym powstała Ewa, przechadzali się po raju, patrząc na wszystko i ciesząc, się wszystkiemu. Było to najwyższe miejsce w raju, wszystko tam błyszczało i jaśniało, bardziej aniżeli na innych miejscach. Drzewo żywota i drzewo wiadomości Wśród jaśniejącego ogrodu widziałam wodę, a w tej wodzie rzekę, połączoną z jednej strony z lądem za pomocą grobli. Tak na wyspie jak na grobli było pełno pięknych kwiatów; zaś na pośrodku wyspy stało piękne drzewo, wznoszące się nad wszystkie inne, niejako opiekując się nimi. Grunt wyspy był korzeniem tego drzewa. Okrywało ono całą wyspę, a chociaż było bardzo szerokie, to czubek był zupełnie spiczasty. Gałęzie rozchodziły się prosto, a z tych gałęzi znowu nowe gałęzie jakby małe drzewka wznosiły się w górę. Liście były delikatne, owoce żółte leżały w liściastych łuszczkach jako pączek róży.
Drzewo było podobne do cedrów. Nie przypominam sobie, jakobym przy owym drzewie kiedykolwiek Adama lub Ewę, albo jakie zwierzę widziała, natomiast widziałam tam przecudne, szlachetne, białe ptaszki, śpiewające w gałęziach tego drzewa. Było to drzewo żywota. Właśnie przed groblą, prowadzącą na wyspę, stało drzewo wiadomości. Pień był pokryty łuskami, jak u palmy, liście, które bezpośrednio z pnia wyrastały, były bardzo wielkie i szerokie i podobne do podeszwy. Z przodu, w liściach schowane, wisiały owoce po pięć w kształcie grona, w przodku jeden, a naokoło szypułki cztery. Ów owoc żółty był bardziej podobny do gruszki lub figi, aniżeli do jabłka, miał pięć żył, a część górna wyglądała jak pępek. Owoc był miękki jak figa, koloru cukru brunatnego, z żyłami jak krew czerwonymi. Drzewo było u góry wyższe aniżeli na dole, a gałęzie zginały się do samej ziemi.
Widzę gatunek tego drzewa jeszcze w krajach gorących. Spuszcza wyrostki swych gałęzi ku ziemi, gdzie korzenie zapuszczają i w nowe pnie wyrastają, a te znowu dalej się rozrastają, tak, że jedno takie drzewo nieraz wielkie przestrzenie gęstymi okrywa altanami, pod którymi liczne mieszkają rodziny.
Nieco dalej, na prawo od drzewa wiadomości, widziałam mały, jajowaty, nieco spadzisty pagórek z połyskujących czerwonych ziaren i rozmaitych kolorowych kruszców. Stopnie miały formę kryształów. Naokoło niego stały cienkie drzewa, dosyć wysokie, by, stojąc na pagórku, nie być od nikogo widzianym, także zioła i inne rośliny rosły naokoło tego pagórka. Te drzewa i rośliny miały kwiaty i owoce mocne i kolorowe. Nieco dalej, na lewo od drzewa wiadomości widziałam wklęsłość, małą dolinę. Wyglądała jakby z białej, miękkiej ziemi lub z mgły utworzona, a pokrytą była białymi kwiatkami i urodzajnym pyłem.
Oba miejsca wydawały mi się święte. Jaśniały oba, przede wszystkim pagórek. Pomiędzy nimi a drzewem wiadomości były liczne małe drzewka i krzewy. To wszystko i w ogóle cała natura, było jakby przezroczyste i pełne światła.
Owe dwa miejsca były miejscem pobytu pierwszych rodziców. Drzewo wiadomości oddzielało niejako te miejsca od siebie. Sądzę, że Pan Bóg po stworzeniu Ewy te miejsca im, przekazał. Widziałam też, że z początku bardzo rzadko wspólnie chodzili. Przechadzali się bez najmniejszej trwożliwości, każdy na swoim miejscu.
Zwierzęta zachowywały się niewymownie szlachetnie, jaśniały też i były im posłuszne. Zwierzęta, stosownie do gatunków, miały osobne miejsca pobytu, osobne drogi i odrębności, a wszystko to mieściło w sobie wielką tajemnicę prawa Bożego i związku ze sobą. Widziałam Adama i Ewę po raz pierwszy razem przechadzających się w Raju.
Zwierzęta przystąpiły do nich i towarzyszyły im; więcej były zajęte Ewą aniżeli Adamem.

W ogóle Ewa bardziej zajęta była ziemią i stworzeniami, częściej patrząc ku ziemi, to się znowu oglądając; wydawała mi się też ciekawsza. Adam zachowywał się spokojniej i był bardziej Bogu oddany...

Trzeba na samym początku powiedzieć, że Boga nie da się ogarnąć. Jeżeli ktoś chce ogarnąć Boga ludzkim umysłem i uważa, że świat składa się tylko i wyłącznie z tego, co da się wytłumaczyć to przykre.

Biblia została napisana tak, żeby człowiek zrozumiał o co w tym wszystkim chodzi. Została spisana po ludzku, a nie po Bosku. Bóg ludzkim językiem przekazał wszystko co chciał w taki sposób, aby było to zrozumiałe dla człowieka.

Bóg od początku wszystko wiedział. Fakt, że Bóg zna przyszłość nie oznacza, że w nią ingeruje. Do determinacji potrzebna jest interwencja a nie informacja. To, że wiemy jaka będzie jutro pogoda nie oznacza, że mamy na nią wpływ. Oczywiście Bóg gdyby chciał, to miałby wpływ na przyszłość, ale wtedy naruszyłby podstawę jaką jest wolna wola ludzi. Bóg daje nam wybór. To my wybieramy i to my zostaniemy rozliczeni z tego, co wybierzemy. Co z tego, że On wie co wybierzemy? Niech sobie wie. Nie oznacza to, że nami kieruje. Wolnej woli nie pozbywamy się po śmierci. To my wybieramy na sądzie szczegółowym po śmierci gdzie pójdziemy. Tylko, że nasza decyzja będzie idealna i zgodna z własnym sumieniem. Nie oszukamy ani Boga, ani siebie. Sami wybierzemy sprawiedliwą drogę. To nie jest tak, że Bóg wtrąca dusze do Piekła. Ludzie sami, już tu na Ziemi decydują codziennie gdzie trafią po śmierci. Jeżeli wiesz zgodnie z własnym sumieniem, że trafisz do Piekła, to tam trafisz. To samo dotyczy Nieba i Czyśćca. To nie jest tak, że po śmierci wybierzesz sobie Niebo, a na Ziemi żyłeś niezgodnie z zasadami jakich kazał nam przestrzegać Bóg. Twój wybór będzie doskonały, nieskazitelny, czysty, sprawiedliwy.

Ktoś wcześniej napisał, że Bóg przestał stwarzać. To nie jest prawda. Bóg nigdy nie przestał stwarzać. Codziennie stwarza dusze. Rodzice nie dają swoim dzieciom dusz. Robi to Bóg.

27 minut temu, Liberiusz ? napisał:

To nie jest tak, że po śmierci wybierzesz sobie Niebo, a na Ziemi żyłeś niezgodnie z zasadami jakich kazał nam przestrzegać Bóg. Twój wybór będzie doskonały, nieskazitelny, czysty, sprawiedliwy.

Po śmierci dusza nic juz nie moze 

Pozostaje bierna, az zostanie poslana do swego docelowego lokum 

P. S. Podoba mi sie awek liberiusza.  Wyglada jak orzel ktory zniósł usmiechniete jajko ?

49 minut temu, Liberiusz ? napisał:

.Bóg od początku wszystko wiedział. Fakt, że Bóg zna przyszłość nie oznacza, że w nią ingeruje.

Od momentu kiedy dał nam wolną wolę zrezygnował z wiedzy o naszej przyszłości. Inaczej byłoby to nielogiczne.

49 minut temu, Liberiusz ? napisał:

 To samo dotyczy Nieba i Czyśćca.

Czyściec to zwiedzenie. Jest tylko Niebo i Piekło.

Nielogiczne z ludzkiego punktu widzenia. Chciałbyś wszystko wiedzieć, a to nie jest takie proste.

Jest mowa o Czyśćcu w Drugiej Księdze Machabejskiej. Oczywiście nie ma tam wyrazu "Czyściec." To, że kiedyś był inaczej nazywany nie oznacza, że nie istnieje.

Wprost przeciwnie, nie wiem wszystkiego. Jednak jeżeli Stwórca wiedziałby, co każdy z nas zrobi i gdzie doprowadzą go jego czyny stwarzanie ludzi, którzy nie trafią do Nieba nie miało by sensu. Mógłby przecież stworzyć tylko tych, co zdadzą egzamin z życia na ziemi i po sprawie. Wolna wola jest jednak tutaj kluczem.

Wizja czyśćca ma odciągnąć ludzi od pracy nad sobą. Jeżeli masz w rezerwie czyściec to odczuwasz mniejsza presję aby "zawalczyć" o Niebo. Nie łudź się czyśćcem bo przegapisz ostatni pociąg do Nieba