Kabaret K2

Hejka. ☺️

Nowoczesny człowiek by użył bezobsługowego robota sprzątającego 5 generacji, samobieżnego na baterie fotowoltaiczne bezprzewodowe, samoodnawialne i z wi-fi. 😴 Szczotka to już jednak lekuchno trąci myszeczką. 😉 Ale ja ciekawość mam. 😇

🌙☁️🍂

Mam coś:  

Jakie tu reklamy!     

Boo mnie jednak kocha i jest mój, a ja jego już na zawsze🤗    

Nie uwierzę że to ten stary piernik 😴

Smofik! ❤️ To Ty jeszcze żyjesz?🙂   Dziękuję w imieniu Słodziaków hahah (oni są obrażeni)🙂

Hej Brum🙂

Tak!

Wspieramy posła Grzegorza Brauna, nie zgadniecie, który to już odcinek serialu!  Ten piątek, Sąd Rejonowy Warszawa Praga-Południe na ul. Terespolskiej 15 A o godz. 8.30 będzie pikieta wspierająca go na rozprawie. Przekażcie tę informację, gdzie się da.   

Przemyślana strategia. Zrobili kontrowersję, wiele ludzi obeszło się smakiem nie oglądając tego w kinie i teraz będą płacili kasę za obejrzenie tego na platformach. Czysty marketing.

może lepiej tego nie wyciągać? mój dywan ma ograniczoną powierzchnię...

dziś jest na Prime, więc chyba taka to była koncepcja...

ludzie czasem popełniają błędy🤷‍♂️ ... ale ja świetnie zamiatam pod dywan...      

dlaczego?   raczej nie, ale przeglądając zauważam, że niektóre lokalizacje niezmiennie mnie zachwycają, a ja młodnieję, wbrew temu co niektórzy sugerują w tym temacie🤨   robi, ale ja raczej z tych co łażą po szlakach, więc raczej mi nie po drodze...

bo jestem stary?!🤨      

to był dobry dzień🌞  

,,Ścieżki życia " Film przedstawia historię małżeństwa,  które traci dom i doświadcza nieuleczalnej choroby jednego z nich.  Dwa nieszczęścia naraz, sytuacja bez wyjścia i poczucie braku sprawczosci we własnym życiu. Co zrobić, gdy nue ma dokąd pojsc, bo do drzwi pukają  ci, którzy przyszli im odebrać ich miejsce na ziemi? Można umrzeć z rozpaczy, ale można też zapakować dobytek, namiot i śpiwór i ruszyć. Tak robi para głównych bohaterów Raynor i Moth- postanawiają  pójść wzdłuż wybrzeża,  trasą rozciągającą się na setki kilometrów, nie po to by gdzieś dojść, ale by iść,  by chociaż w tej decyzji i wysiłku zachować uczucie panowania nad swoim.losem.   To nie jest para zapalonych wędrowców,  nie idą by spełnić marzenie, albo by przejść trasę  którą  pokonali w młodości. Nie jest to też romantyczna wyprawa ze wschodami i zachodami słońca, podczas ktorej spotkają cudownych ludzi , którzy wzruszeni ich historią pomogą im zacząć od nowa. Doświadczą fizycznego bólu, nieprzyjaznego  wiatru,  wzburzonej wody, chwil zwątpienia i rozpaczy. Zawsze jednak staną do kolejnego kroku, bez walki że światem, bez złorzeczenia nieulatwiajacej drogi naturze.    Pójdziemy z nimi tą trasą, pokażą nam jak smakuje ostatni łyk wody z butelki, darowany chleb, jak to jest być traktowanym z góry,  tylko dlatego   że jest się bezdomnym. I pokaza, jak powinno wygladac życie we dwoje, nie zamknięte w pięknych słowach ale  kwitnące we wzajemnej trosce o siebie,  czasem ukrytej by nie zawstydzać drugiej osoby, by nie odzierać jej z godności.  Pokażą jak doświadczenie  nieszczęścia karze im zauważać również innych, których dotknęła  ich własną niedola. Uwrażliwią na cuda codziennego życia,  na ciepło wody obmywającej ciało,  ptaka krążącego nad głową,  smak owocu z dzikiego krzewu, na promień słońca który próbuje malować piegi na nosie, na wolność którą daje przestrzeń, natura i własne myśli.   To po prostu piękny film drogi.