Czołówki dawnych wieczorynek

W dzieciństwie uwielbiałam wieczorynki, do dziś pamiętam w jakie dni tygodnia były emitowane moje ulubione. Ale chce poruszyć inny temat... Czy pamięta ktoś intro i outro wieczorynek TVP1 z lat 1998-2000? Z takim piaskowym słońcem (autorstwa Aleksandry Korejwo) i smutną muzyką (Tadeusza Woźniaka)? Bardzo się ich bałam! Starałam się włączać jedynkę chwilkę po 19.00 (ryzykując utratę początku bajki) i przełączać kanał gdy tylko się kończyła, by uniknąć tej groteskowej animacji i muzyki przyprawiającej o gęsią skórkę... Ale nie raz się nie udawało. Czołówki te zmieniały się wraz z porami roku, ale ogólny zarys i klimat były bardzo podobne. Parę razy outro z lata 1999 śniło mi się w koszmarach! Trauma. Czy ktoś miał podobne odczucia? Dziś mam ponad 20 lat, odważyłam się odszukać je i się z nim zmierzyć... Może to śmieszne, ale ono nadal wydaje mi się trochę psychodeliczne... Aż dreszcze przechodzą!

No to ja tego nie pamiętam, ale wieczorynki mi się kojarzą raczej z beztroskim życiem, coś pięknego

Forma sztuki jaką przekazuje Aleksandra Korejwo jest dla mnie wybitna i  niebywale subtelna. Jej sztuka jest tak ckliwa że nie dziwię się iż została wybrana na wstęp do bajek. Są o wiele bardziej straszne style w malarstwie.

Przypuszczam, że niepokoi cię w jej spojrzeniu na sztukę przenikliwy oniryzm jaki prezentuje. Trzeba do niego dojrzeć.

Też się ich bałem. 

Dnia 11.08.2018 o 00:48, syn fubu napisał:

Trzeba do niego dojrzeć.

Skoro tak to nie jest on dla dzieci.

Mi się te czołówki podobają, jednak wiem co może w nich przerażać, jako że dzieci przyjmują wszystko dosłownie, słoneczko któremu rozjeżdża się twarz, jest ona ucinana, będzie kojarzyć się ze śmiercią, a nie jak nam dorosłym z wiatrem czy falami.

Myślenie abstrakcyjne w pełni rozwija się do 12 roku życia.

Dwunastolatka już taka czołówka nie przerazi, oglądają dzieci młodsze:)