Afgańscy uchodźcy.

22 minuty temu, Arkina napisał:

Dobrze wiesz, że czasem protestujący święci nie są...

 

Miłego dnia

Arkino również miłego dnia 

1 minutę temu, Chi napisał:

Jeśli uważasz, że jeśli ktoś Ci wyda rozkaz niezgodny w prawem a Ty go wykonasz to zwalnia Cię to z odpowiedzialności, to się mylisz.

Jeszcze napisz, że ktoś wydaje rozkazy do strzelania do kogoś bo tego brakuje do pełni wszystkiego i zapytaj czy też strzeli bez zastanowienia. 

Kończę na tym zdaniu. 

8 minut temu, Arkina napisał:

Jeszcze napisz, że ktoś wydaje rozkazy do strzelania do kogoś bo tego brakuje do pełni wszystkiego i zapytaj czy też strzeli bez zastanowienia. 

Kończę na tym zdaniu. 

 

Nie mam takich informacji. Nie trzeba do nikogo strzelać, żeby skazać go na śmierć. Wystarczy go w kółko przerzucać jak worek przez drut kolczasty np.

Jak uważasz. W końcu nikt nikogo nie zmusza do pisania.

@Arkina

Piszesz bardzo sensownie. Natomiast Twoja energia nie jest warta tego, szkoda na tę kobietę czasu. Jedyną demagogię uprawia tu ona. Plus protekcjonalizm, którym i Ciebie hojnie częstuje. Uważam, że należy rozpocząć jej proces beatyfikacyjny jeszcze za życia A na forum pozwolić pławić się we własnym jedynie blasku. 

Reportaż z granicy, w "Le Courrier d'Europe centrale", tłum. Beata Azorek

„Hamza mówi mi, że boi się umrzeć z zimna w lesie”. Reportaż o wolontariuszach na granicy, która zabija, między Białorusią a Polską

21 października 2021 Agata Majos

Z francuskiego przełożyła Beata Geppert

Strefa graniczna między Białorusią a Polską stała się areną wielkiego kryzysu humanitarnego. Wobec licznych naruszeń prawa ze strony polskich i białoruskich władz oraz obojętnego milczenia instytucji europejskich, to sieci aktywistów i okoliczni mieszkańcy pomagają ludziom znajdującym się tutaj w tragicznej sytuacji.

Agata Majos, Hajnówka – Od kilku dni jestem członkiem aktywistycznej sieci Grupa Granica. Nasza praca polega na tym, by ulżyć w cierpieniu osobom, które się ukrywają w polskim lesie. Jeśli zostaną znalezione przez straż graniczną lub policję, istnieje ryzyko, że zostaną ponownie wydalone na teren Białorusi. Niekończący się koszmar, który dla części z nich kończy się śmiercią.

2 września Polska wprowadziła stan wyjątkowy na pasie ziemi, który sąsiaduje z granicą. Tylko mieszkańcy strefy mają prawo w niej przebywać. Obecność aktywistów i mediów jest zakazana. My działamy w lasach, które się znajdują po naszej stronie.

Mój pierwszy dzień w sztabie grupy aktywistów niedaleko Hajnówki. Idę na swoją pierwszą interwencję. Grupa sześciu osób, pięciu Syryjczyków i jeden Irakijczyk. To ich dziesiąty pobyt na polskiej ziemi. Polska straż graniczna już dziewięciokrotnie wywiozła ich na Białoruś. Od miesiąca próbują przejść przez ten las.

Na początku, kiedy się do nich zbliżamy, budzimy w nich lęk. Gwiżdżemy. Żeby ich uspokoić, żeby się zorientowali, że nie jesteśmy strażą graniczną. Że mamy dobre zamiary.

Pochłaniają przyniesione przez nas jedzenie. Niektórzy od wielu dni niczego nie jedli. Dajemy im wodę, chleb, jedzenie w puszkach (tuńczyk lub pasztet), czekoladę, batony energetyczne, ciepłą zupę. Zupa nie może być zbyt ostro przyprawiona, gdyż wielu z nich cierpi na problemy gastryczne. To dlatego, że bardzo mało jedzą i piją błotnistą wodę z kałuż, bagien i strumieni.

Przynosimy również koce termiczne. Buty i skarpetki – często nogi mają w najgorszym stanie. Powerbanki, które mają kluczowe znaczenie, gdyż dzięki naładowanej komórce mogą się zlokalizować na mapie, napisać parę słów do rodziny. W tych piekielnych warunkach komórka może uratować życie.

Siadamy wokół ogniska, wyciągamy paczkę papierosów. Rzadka chwila odprężenia, jakby to był wieczór wśród przyjaciół. Jeden z uchodźców, Omar*, pokazuje zdjęcia swojej żony i dzieci w wieku dwóch i pięciu lat. Pytamy, czy nadal przebywają w Syrii. Odpowiada, że nie, są w strefie przygranicznej na Białorusi. Staram się nie myśleć o tym, jaki jest teraz ich los.

Uchodźcy, których spotykamy, opowiadają o tym, co się dzieje po białoruskiej stronie granicy, tam jest najgorzej. Na ich ciałach widać ślady pobytu na Białorusi. Rany od drutu kolczastego, siniaki od pobicia przez straż graniczną. Niektórzy noszą ślady pogryzień przez psy policyjne.

Omar pokazuje mi swoje zdjęcie zrobione w Syrii, potem kieruje palec na siebie. Na zdjęciu jest dobrze ubrany, zadbany, siedzi z przyjacielem w restauracji. Tutaj ma na sobie brudne ubranie, od tygodni niegoloną brodę. Jakby chciał powiedzieć: zobacz, na co mi przyszło. Pokazuje mi swoją dłoń, na której brak kawałka palca. To skutek prób przejścia przez granicę.

W przyniesionym przez nas plecaku znajdujemy paczkę Toffifee. Otwierają ją i nas częstują. Początkowo odmawiamy, mówiąc, że im jest bardziej potrzebna niż nam. Lecz oni mają potrzebę, by się podzielić. Biorę jednego Toffifee i wkładam do kieszeni. Nie jestem w stanie go zjeść, mam ściśnięty żołądek.

Musimy już iść. „Kiedy już się urządzę w Berlinie, zaproszę was wszystkich” – mówi Omar. „Super!” – odpowiadamy ze śmiechem, choć wiemy, że szansa na to jest bardzo niewielka.

Wracamy do sztabu aktywistów, żeby trochę odpocząć, kiedy nagle spada na nas informacja: w szpitalu w Hajnówce przebywa szóstka dzieci z matką. Nie wiemy jeszcze, co z nimi będzie. Trzeba dla nich przygotować ciepłe ubrania na wypadek, gdyby znowu zostali wydaleni. To może się wydawać szalone, ale w tym piekle nic już nas nie dziwi.

Dowiadujemy się, że najmłodszy ma trzy lata, a najstarszy ma 1,50 wzrostu. Przeszukuję kartony w naszym magazynie. Szukam czapek, butów, jak najcieplejszych kurtek. Zastanawiam się, co się stało z ludzkością, żebyśmy musieli tutaj być i szukać ciepłych ubrań dla maleńkich dzieci, które być może będą musiały spędzić dni, a nawet tygodnie w zimnym i wilgotnym lesie. Nie jestem w stanie zrozumieć.

Takie pytania aktywiści zadają sobie codziennie. Zanim tu przyjechałam z trójką zaprzyjaźnionych adwokatów, zadzwoniliśmy do prawniczki specjalizującej się w prawie azylanckim, która nam wyjaśniła całą procedurę. Choć przecież wiemy, że znajdujemy się w strefie, gdzie prawo już nie istnieje. Gdzie procedury przewidziane w prawie krajowym i międzynarodowym nie są już stosowane. Kilku szczęściarzy zdoła złożyć wniosek o azyl – zazwyczaj, kiedy rzecz się odbywa w obecności mediów, kiedy są tam dzieci, kiedy są to przypadki „medialne”. Resztę czeka push-back na Białoruś. Przypomnijmy: media nie mają wstępu do strefy stanu wyjątkowego.

Od redakcji: Aby wesprzeć działalność Grupy Granica, można wziąć udział w zrzutce!

Jak co tydzień Wanda i Robert, dwoje mieszkańców wioski znajdującej się w strefie zamkniętej, przychodzi do naszej bazy. Dajemy im ubrania i buty. Opowiadają, że czasami w wioskach najbliższych granicy słychać głosy dochodzące z pola kukurydzy, które wołają „pomocy!”. Niektórzy mieszkańcy przychodzą z pomocą. Inni wzywają władze.

Od kilku dni niektórzy mieszkańcy regionu zapalają zielone światełka na swoich domach. To znak dla uchodźców, że w tym domu mogą się ogrzać, coś zjeść, naładować komórkę i odpocząć przed dalszą drogą. To inicjatywa Kamila Syllera, mieszkańca wioski Werstok.

Niektórzy mieszkańcy strefy wychodzą na interwencje do lasu. Są bardzo zaangażowani, ale ich możliwości są ograniczone. Ponieważ strefa jest zamknięta dla osób z zewnątrz, nie można ich wesprzeć. Stoją wobec trudno wyobrażalnego cierpienia.

„Co byłoby użyteczne, to szkolenia medyczne – mówi Robert. – Żeby wiedzieć, jak rozpoznać objawy hipotermii. Jak się zorientować, czy dana osoba jest w stanie krytycznym i trzeba wezwać pomoc”.

Tyle że wezwanie karetki oznacza, że straż graniczna też zostanie powiadomiona (ratownicy mają taki obowiązek). A to w konsekwencji oznacza praktycznie pewność, że nastąpi push-back.

Nasza grupa aktywistyczna ściśle współpracuje z karetką Medyków na granicy. Jest to inicjatywa lekarzy i ratowników, którzy uchodźcom udzielają pomocy medycznej. Robią to na zasadzie wolontariatu. Od tygodni domagają się od władz, by ich wpuściły do strefy stanu wyjątkowego. Bez efektu.

Tego dnia Medycy na granicy informują nas, że zajmują się trzema osobami: dwoma Irakijczykami i Turkiem. Straż graniczna dostrzegła karetkę i już jest na miejscu. Musimy tam iść, żeby odebrać od uchodźców upoważnienia. To ich jedyna szansa, żeby rozpocząć procedurę azylancką. Ruszamy.

Trzej mężczyźni są odwodnieni, wygłodniali, mają objawy hipotermii. Pili brudną wodę ze strumienia, mają objawy zatrucia pokarmowego. Jeden z nich, Hamza, jest w stanie ciężkim. Jedziemy do szpitala w Hajnówce. W drodze mijamy drugą karetkę. Widzimy leżącego na ziemi człowieka okrytego folią ratunkową. Zastanawiamy się, czy jeszcze żyje.

Zobaczę go później w szpitalu. To młody człowiek, któremu udało się przeżyć. Kiedy go spotykam na SOR-ze, lekarz prosi, żebym mu przekazała przy pomocy aplikacji tłumaczeniowej w telefonie, że musi wziąć prysznic. Chłopak trzęsie się, nigdy w życiu nie widziałam, żeby ktoś tak się trząsł. Wrzucam język kurdyjski i mówię do telefonu. Chłopak mnie nie słyszy, ale widzę, że próbuje coś mi powiedzieć. Podchodzę jak najbliżej, żeby go usłyszeć, jego głos jest bardzo słaby. „No Belarus, no Belarus” – mówi. Na całym ciele ma rany i ślady pobicia.

Po dwóch, trzech godzinach trójka uchodźców, z którymi tu przyjechałam, czuje się znacznie lepiej. Zbieram upoważnienia. Tłumaczę im, dlaczego wniosek o azyl jest w tej sytuacji ich jedyną szansą. Próbuję wyjaśnić, że złożenie wniosku nie stanowi żadnej gwarancji, że nie zostaną ponownie wydaleni na Białoruś. Hamza bierze moją komórkę. Posługując się moją aplikacją tłumaczeniową, mówi, że nie może wracać na Białoruś. Opowiada, że byli tam bici i maltretowani. Boi się umrzeć z zimna w lesie. Nie wiem, co mu odpowiedzieć, jak mu przynieść otuchę. Doskonale wiem, mówi się o tym codziennie, że prawo nie działa. I niczego nie mogę mu zagwarantować.

Mamy wolną chwilę. Jeden z aktywistów, Olek, opowiada, że kiedy był mały, spacerował po tutejszych lasach, gdzie jego rodzice mieli dom, w którym spędzali wakacje. Opowiada, jak zbierał grzyby i jeździł na rowerze. A ja mu opowiadam, jak w zeszłym roku przyjechałam do jednej z tutejszych wiosek, żeby obejrzeć rykowisko jeleni. Oboje stwierdzamy, że już nigdy nie będziemy mogli przyjechać tu jako turyści. Nigdy nie będziemy mogli spacerować po tych lasach, nie myśląc o tych wszystkich, których spotkaliśmy wśród drzew, a których dalszych losów nigdy nie poznamy.

Jak Omara i jego grupę. Lub Hamzę i jego dwóch przyjaciół Irakijczyków. Kontaktuję się ze strażą graniczną, żeby się dowiedzieć, dokąd ich zabrała. Jako ich doradczyni, mam prawo do tych informacji. Ale słyszę, że nikt nie wie, gdzie oni są, nikt ich nie widział.

Podobnie jak szóstki dzieci ze szpitala w Hajnówce. Wiele instytucji, w tym zastępca RPO, próbowało interweniować w ich sprawie.

Swojego Toffifee nadal trzymam w kieszeni. Wciąż nie jestem w stanie go zjeść.

* Imiona aktywistów i uchodźców zostały zmienione.

Dnia 27.10.2021 o 00:17, Monalisa80 napisał:

prawda taka ze ci ludzie nas nie zbyt uwielbiaja a wrecz nie nawidza .... my nie musimy robic jak oni w zwiazku z tym nie  mamy obowiazku ich przyjmowac do naszego srodowiska z uwagi na  roznorodnosc  pogladow i mentalnosci 

Nie wiem, czy to związane z nienawiścią, czy chęcią zawładnięcia nad wszystkimi...szczególnie nad kobietami.

Czy marzy im się niewolnictwo...oni panami, a reszta niewolnicy, a może skrajność wiary.

Tak czy siak winni siedzieć na swoim terenie.

@Chi co ty pierniczysz, muslimy to brudne, niewykształcone dzikusy gwałcący kozy i kobiety, atakują Europę, bo mają tylko jedną misję: zniszczenie chrześcijaństwa! Znów jakieś kłamliwe pierdy wklejasz ?

PS. A tak na marginesie to przykre jest jak nisko upadliśmy.

Że też to ja tu miałam na tyle delikatności, by nie wspomnieć o kozach ?

Dnia 27.10.2021 o 09:15, Maybe napisał:

Mam pytanie do przedmówców: w ilu krajach islamu były? Jak długo? Ile rodzin islamskich znają? 

marok , tunezja , algeria , turcja , egipt ale ja nie musze byc w tych krajach bo pod nosem mam w dostatku ich ..... sasiedzi ,praca , na ulicy w sklepach wszedzie sa i bardzo duzo ..... wiem jak sie zachowuja widze na codzien z nimi przebywam .

Dnia 28.10.2021 o 18:32, Dżulia napisał:

Nie wiem, czy to związane z nienawiścią, czy chęcią zawładnięcia nad wszystkimi...szczególnie nad kobietami.

Czy marzy im się niewolnictwo...oni panami, a reszta niewolnicy, a może skrajność wiary.

Tak czy siak winni siedzieć na swoim terenie.

prawda kobiety biale  wedlug nich to kurvy i trzeba z nimi postepowac podle czyli ponizac bic i wiezic ! a nawet zabijac ! to jest taka mentalnosc ze daj im palec a wezma cala reke ! i pozwolic im skakac to wyobrazam sobie co bedzie w przyszlosc tu w krajach europejskich 

1 godzinę temu, Midsummer Eve napisał:

Że też to ja tu miałam na tyle delikatności, by nie wspomnieć o kozach ?

  Odkryj ukrytą treść

Fakt, amerykańscy żołnierze na ich ziemiach z powietrza nieraz złapali kamerą na podczerwień obraz pana przyszłego emigranta zajmującego się kozą... nieświadomego, że jest filmowany...

 

kozy to jeszcze pikus barany to dopiero ..... jaki zapach mmmm

18 minut temu, Monalisa80 napisał:

marok , tunezja , algeria , turcja , egipt ale ja nie musze byc w tych krajach bo pod nosem mam w dostatku ich ..... sasiedzi ,praca , na ulicy w sklepach wszedzie sa i bardzo duzo ..... wiem jak sie zachowuja widze na codzien z nimi przebywam .

Ja też, nawet pracy mam dwie świetne muzułmanki. Są różni jak my. I to Polacy jakimś trafem górują w statystykach policyjnych tu gdzie jestem.

7 minut temu, Maybe napisał:

Ja też, nawet pracy mam dwie świetne muzułmanki. Są różni jak my. I to Polacy jakimś trafem górują w statystykach policyjnych tu gdzie jestem.

tak na pierwszy rzut oka sa mili mile ale za plecami wbili by noz .... i to sa zazdrosnice falszywe podstepne .... ogolnie to ze prawdy Ci nie powie a zrobi to co chce

dokuczliwi strasznie ..... oni zyja noca i innym zyc nie daja a spia w dzien oczywiscie do pracy ostatni bo po co ? od pracy sa biali i niech na nich zapiertalaja !

Przed chwilą, Monalisa80 napisał:

tak na pierwszy rzut oka sa mili mile ale za plecami wbili by noz .... i to sa zazdrosnice falszywe podstepne .... ogolnie to ze prawdy Ci nie powie a zrobi to co chce

Oczywiście i kosę i grabie.

Ciężko jest żyć w takiej nienawiści? 

Bez odbioru.

Przed chwilą, Maybe napisał:

Oczywiście i kosę i grabie.

Ciężko jest żyć w takiej nienawiści? 

Bez odbioru.

oni mi lataja kolo dvpy o ile idac nie wchodza mi w droge ! nie mialas przyjemnosci z nimi widze 

ok bez odbioru zanotowalam .

niechodzi o nienawisc do nich po prostu jezli nie ma respektu z ich strony to niech spieprzaja tam gdzie ich miejsce 

2 godziny temu, Maybe napisał:

@Chi co ty pierniczysz, muslimy to brudne, niewykształcone dzikusy gwałcący kozy i kobiety, atakują Europę, bo mają tylko jedną misję: zniszczenie chrześcijaństwa! Znów jakieś kłamliwe pierdy wklejasz ?

 

PS. A tak na marginesie to przykre jest jak nisko upadliśmy.

I to mnie najbardziej przeraża. że nie wiesz z kim tak na prawdę masz do czynienia.

Ale wiesz co ? Myślę, ze nie jest tak źle tylko trzeba się przestać pierdolić, tak jak to robią homofobi, rasiści i fundamentaliści.  Normalni ludzie nie chcą  się wychylać i dlatego takie hydry podnoszą głowę. I drą się, że im się prawa odbiera.

57 minut temu, Monalisa80 napisał:

oni mi lataja kolo dvpy o ile idac nie wchodza mi w droge ! nie mialas przyjemnosci z nimi widze 

ok bez odbioru zanotowalam .

Nie daj sobie zamykać ust w kwestii wypowiadania się. To są Twoje osobiste doświadczenia z tymi ludźmi, nie wyssałaś ich sobie z palca i przy zachowaniu kultury masz prawo o nich pisać. Nie są one mniej prawdziwe niż doświadczenia dowodzące tego, że niektórzy z nich są w porządku, serwowane przez te dwie tu panie. 

Zresztą można się przerzucać tymi przykładami po obu stronach, co nie prowadzi do żadnych dalekich wniosków. Ponieważ pytanie jest ciągle jedno: co dalej? Tym ludziom na granicy udzieli się pomocy i przyjmnie na teren Polski. W porządku - tym ludziom. A tamtym, czyli następnym? I następnym i następnym i następnym?... 

Wszystko jest na "nie" - mur nie, próba chronienia granicy i zapobiegania jej nielegalnemu przekraczaniu, by dać sygnał, że to nie jest droga - nie. Więc co? Więc "model niemiecki" - niech przechodzą wszyscy jak leci. Bo nie ma innych alternatyw - tych osób nie ubędzie, więc albo twarda polityka albo całkiem miękka. Jeśli panie lewaczki wprost to napiszą, że tak ma być - model "jak leci", granica nie spełnia swojej funkcji, to właściwie będzie uczciwa kropka nad i z ich strony. Po prostu napiszą uczciwie, o co im chodzi. 

5 minut temu, Midsummer Eve napisał:

Bo nie ma innych alternatyw

Niektórzy proponują podstawiać autobusy dowożące na niemiecką granicę ?

46 minut temu, Midsummer Eve napisał:

Nie daj sobie zamykać ust w kwestii wypowiadania się. To są Twoje osobiste doświadczenia z tymi ludźmi, nie wyssałaś ich sobie z palca i przy zachowaniu kultury masz prawo o nich pisać. Nie są one mniej prawdziwe niż doświadczenia dowodzące tego, że niektórzy z nich są w porządku, serwowane przez te dwie tu panie. 

 

Zresztą można się przerzucać tymi przykładami po obu stronach, co nie prowadzi do żadnych dalekich wniosków. Ponieważ pytanie jest ciągle jedno: co dalej? Tym ludziom na granicy udzieli się pomocy i przyjmnie na teren Polski. W porządku - tym ludziom. A tamtym, czyli następnym? I następnym i następnym i następnym?... 

 

Wszystko jest na "nie" - mur nie, próba chronienia granicy i zapobiegania jej nielegalnemu przekraczaniu, by dać sygnał, że to nie jest droga - nie. Więc co? Więc "model niemiecki" - niech przechodzą wszyscy jak leci. Bo nie ma innych alternatyw - tych osób nie ubędzie, więc albo twarda polityka albo całkiem miękka. Jeśli panie lewaczki wprost to napiszą, że tak ma być - model "jak leci", granica nie spełnia swojej funkcji, to właściwie będzie uczciwa kropka nad i z ich strony. Po prostu napiszą uczciwie, o co im chodzi. 

przepraszam za wulgarne slowa postaram sie nie uzywac bo to  nie ladnie naprawde ..... nie mam zamiaru dawac zamykac sobie ust : )

nawxet w tej chwili i bez ustanku jest walenie w sciane tak ze chyba te sciany w tamtym mieszkaniu maja dziura na dziurze tlumacz im mow do slupa a slup jak dvpa juz ponad rok ..... plamy pod moimi drzwiami ktore sasiaduja z nimi  ze smieci ktore cuchna i plywaja to odemnie ! oni sa czysciutcy !!!!!!!  ja brudaska ! porysowane poniszczone drzwi moje wejsciowe winda to ja ! oni nie no skad !!!!

uwage zwracaja mi  wlasciciele bo mnie sie nie boja bo co ja moge biedna sama polka ? ich jest dwoch i maja wielu przyjaciol i ich sie wlasciciele boja wiec ich bronia 

3 godziny temu, Chi napisał:

I to mnie najbardziej przeraża. że nie wiesz z kim tak na prawdę masz do czynienia.

Ale wiesz co ? Myślę, ze nie jest tak źle tylko trzeba się przestać pierdolić, tak jak to robią homofobi, rasiści i fundamentaliści.  Normalni ludzie nie chcą  się wychylać i dlatego takie hydry podnoszą głowę. I drą się, że im się prawa odbiera.

Niby tak, zgadzam się, ale czasem to już się nie chce...uważam, że i tak wychylam się zbyt często, a to tylko forum. Jednak słuchanie niektórych bzdur mnie uruchamia.

Ważniejsze są czyny, niż gadanie. Jednak ciągłe chowanie głowy w piasek, też do niczego dobrego nie prowadzi, bo potwory tworzymy sami właśnie przez zaniechanie i obojętność.

Podsumowując zgadzam się z tobą

3 godziny temu, Pieprzna napisał:

Niektórzy proponują podstawiać autobusy dowożące na niemiecką granicę ?

No tak. UE zdaje się nabrała wody w usta w kwestii działań polskiego rządu, ponieważ Niemcy oczywiście doskonale wiedzą, że nieszczelność tej granicy oznacza problemy nie tylko dla Polski, ale też problemy dla nich jako kraju docelowego. A zdaje się, że nawet zostaliśmy pochwaleni za obronę granic ? Ciekawe, co na to panie opiewające na innym temacie UE, kierującą się rzekomo "wyższymi wartościami", gdy wyciągają konsekwencje wobec Polski w innej sprawie. Panie na to zapewne nic, tak jak na żadne z niewygodnych pytań. Nic poza historyjką o emigrancie, któremu przykro, bo przybył urządzić się wygodnie w Niemczech (to cytat z pamięci z wypowiedzi tego człowieka, że zaprosi wolontariusza, jak już się urządzi wygodnie w Niemczech), a tu się okazało, że został w lesie (metaforycznie i dosłownie). Paniom nic nie zgrzyta i nic realnego na pytanie "co dalej?" do powiedzenia nie mają.