Powiem Wam szczerze – dziwne to uczucie. Stoisz na środku chińskiej metropolii, 7000 kilometrów od Warszawy, a czujesz się trochę jak na spacerze po przedwojennym Krakowie czy Lwowie.

Dlaczego Harbin? Dla przypomnienia tym, którzy nie siedzą w historii: Harbin praktycznie zbudowali nasi inżynierowie przy okazji tworzenia Kolei Wschodniochińskiej. Pod koniec XIX wieku to nie było chińskie miasto – to była wielokulturowa wieża Babel, w której Polacy rozdawali karty. Mieliśmy tam swoje szkoły, gazety, a nawet prężnie działające przedsiębiorstwa. Czy wiedzieliście, że najstarszy browar w Chinach – słynny Harbin Beer, który do dziś pije się w całym kraju – założył w 1900 roku Polak, Jan Wróblewski? To niesamowite, że chiński rynek piwa zaczął się od polskiego przedsiębiorcy.

Co tam poczułem? Spacerując po głównej promenadzie – Zhongyang Dajie (dawna ulica Chińska) – mijałem kamienice, które projektowali polscy architekci. Gdyby nie te neony z chińskimi znakami, przysiągłbym, że jestem w Europie.

Największe wrażenie zrobiły na mnie dwie rzeczy:

• Kościół św. Stanisława: Dziś znany jako Katedra Najświętszego Serca Pana Jezusa. Sama bryła przypomina o tych wszystkich polskich rodzinach, które tam chrzciły dzieci i brały śluby, wiedząc, że do wolnej Polski mają tysiące kilometrów przez stepy.

• Smak... polskiej kiełbasy: Tak, to nie żart. W Harbinie na każdym rogu kupicie „Hongchang”. To czerwona, wędzona kiełbasa, którą Chińczycy przejęli prosto od naszych masarzy. Smakuje niemal identycznie jak nasza podwawelska czy zwyczajna. Gryziesz ją i myślisz sobie: „Kurczę, przetrwaliśmy tu w najbardziej niespodziewany sposób – w menu”.

Siedząc tam nad rzeką Songhua, myślałem o tym, jaką niesamowitą fantazję i odwagę mieli ci ludzie. Pojechali na koniec świata, w mrozy sięgające -40 stopni, i zbudowali tam sobie „małą Polskę”. Co ciekawe, historia zatoczyła koło – po wojnie wielu „Harbińczyków” wróciło do kraju i osiedliło się w Szczecinie, gdzie do dziś pielęgnują pamięć o tym niezwykłym miejscu.

Jeśli kiedykolwiek będziecie mieli okazję – lećcie do Harbinu. Nie tylko na lód, ale żeby poczuć dumę z tego, jak daleko potrafiliśmy zostawić swój ślad.

Byliście kiedyś w miejscach, gdzie polskość przetrwała w tak nieoczywisty sposób? A może ktoś z Was ma w rodzinie historię związaną z Dalekim Wschodem?

P.S. Obiecałem @Nomada, że wrzucę coś w ramach cyklu „Palcem po mapie”, ale uznałem, że Harbin zasługuje na oddzielny wątek. Wolę tworzyć osobne tematy dla konkretnych podróży – dzięki temu dyskusja jest bardziej uporządkowana i łatwiej się Wam będzie dopisać ze swoimi doświadczeniami. Co do fotek we wstępie: nie wrzucam swoich autorskich zdjęć ze względu na zobowiązania wobec moich obserwatorów w social mediach, a poza tym – co tu kryć – wolę na forum pozostać anonimowy

ktoś może gdzieś był i poleci?

Dziękuję. 

Szczeliniec Wielki jest popularnym celem wędrówek górskich. Na szczyt prowadzi szlak turystyczny, a w drodze na szczyt można podziwiać różnorodne formy skalne, takie jak "Małpolud", "Staruszek" czy "Krowa". Na szczycie znajduje się platforma widokowa, z której rozciąga się piękny widok na okoliczne tereny, w tym na Kotlinę Kłodzką i pobliskie pasma górskie.

Warto również wspomnieć o bogatej faunie i florze Gór Stołowych. Obszar ten jest objęty ochroną, co sprzyja zachowaniu unikalnych ekosystemów. W okolicy Szczelińca Wielkiego można spotkać wiele rzadkich gatunków roślin i zwierząt.

Szczeliniec Wielki i Góry Stołowe to nie tylko atrakcje przyrodnicze, ale także miejsce bogate w legendy i historie. Region ten ma swoje unikalne tradycje i kulturowe dziedzictwo, co czyni go ciekawym miejscem do odwiedzenia zarówno dla miłośników natury, jak i historii.

https://noizz.pl/lifestyle/korek-pod-mount-everestem-w-kolejce-320-himalaistow/z5p3gq3

Genua to miasto kontrastów, gdzie sacrum miesza się z profanum. Miasto kościołów, katedr, pałaców i ciemnych zaułkow, gdzie turyści już rzadziej zaglądają. I może my też byśmy tam nie zajrzeli, gdybśmy wcześniej przeczytali o tych uliczkach. Ale nie przeczytaliśmy, zajrzeliśmy i całe szczęście, bo dzięki temu lepiej znamy prawdziwy klimat tego miasta. Mimo niewiedzy jednak czuliśmy, że w pewnych miejscach lepiej nie być natarczywym ze swym aparatem, nie prowokować, bo to miejsca niecałkiem bezpieczne, więc staraliśmy się robić mniej zdjęć, nie prowokować, stąd niektóre zdjęcia są poruszone, niewyraźne. Takimi miejscami są uliczki przyportowe, min. Via di Prè i ulica Via della Maddalena, niedaleko katedry San Lorenzo, gdzie dziewczyny czekają na swoich klientów. Idąc plątaniną uliczek, gdzie nawet Google Maps gubił zasięg, nigdy nie było wiadomo, w jaką uliczkę za chwile skręcisz, normalną, bezpieczną, odkryjesz jakiś koscioł lub kawiarenkę, czy taką gdzie lepiej się nie zapuszczać, szczególnie po zmroku.

Ale zacznijmy od tych bardziej turystycznych...

Chętnie wybrałbym się do ciepłych krajów, np. Malta, Teneryfa. Poszukuję osoby/osób które byłyby chętne na taki wypad. Mam 32 lata, M, mieszkam w Trójmieście. 

Chciałbym się spotkać choć raz/dwa razy w realu z potencjalnym towarzyszem/towarzyszką.

Jeśli jesteś zainteresowany/a zapraszam na pw

Lotem do Gruzinskiego portu lotniczeg Kuitaisi a potem autokarem ?

Wieża wodna to obiekt, którego celem jest uzyskanie właściwego ciśnienia wody w sieci wodociągowej poprzez oddziaływanie na wodę zgromadzoną na dużej wysokości (w wieży wodnej). Współczesne szwedzkie wieże ciśnień mają często kształt grzybka....

Wieża ciśnień w Katowicach

Celem wież wodnych, czyli podwyższonych zbiorników, jest wyrównanie różnicy między ilością wody pompowanej a ilością wody zużywanej, służenie jako rezerwa w przypadku poważnych pęknięć rur i dla straży pożarnej oraz utrzymanie stałego ciśnienia w miejscu poboru. W zależności od wysokości terenu zbiornika w stosunku do miejsca poboru, zbiorniki podwyższone są całkowicie lub częściowo zanurzone w gruncie, umieszczone bezpośrednio na gruncie, podniesione na słupach lub w przypadku bardzo płaskiego terenu umieszczone w wieżach. Wieże wodne dawniej były budowane z muru ze zbiornikami żeliwnymi lub kutymi. W późniejszym okresie wieże wykonywano najczęściej z muru połączonego ze szkieletem żelbetowym, wyłącznie z betonu lub muru, albo stosowano kutą kratownicę. Cysterny wykonywane były najczęściej z kutego żelaza lub żelbetu.

Zbiorniki wysokopoziomowe mogą być w pewnym stopniu zastąpione przez rury stojące, ale wtedy pompowanie musi ściśle podążać za zużyciem, co wymaga większej liczby pomp. Zbiorniki wodne dla małych wodociągów mogą zwykle pomieścić dzienne zużycie. W przypadku większych miast są one jednak zazwyczaj wystarczająco duże, aby wyrównać różnice między ilością pompowanej i zużywanej wody.

Wiele wież wodnych ma charakterystyczny wygląd i pełni rolę punktów orientacyjnych. Ponieważ często dominują one w wizerunku budynków, których są częścią, ważne jest, aby były dobrze zaprojektowane z estetycznego punktu widzenia.

W Stanach Zjednoczonych wieże wodne w małych miejscowościach są zwykle oznaczone nazwą miejscowości, co jest doceniane przez pilotów amatorów, gdyż ułatwia nawigację.

Za karę rozsiałam tam covida po całym mieście 😄

A serio, to tam mnie zaczęło łamać w kościach i już wiedziałam że coś jest nie tak...ale co mogłam począć 

 Wyjście że stacji kolejowej...

port Mandraki

plaża przez pryzmat jednego z wielu ciekawych lokali gastronomicznych... nie testowałem (ani lokalu, ani skoczni), może następnym razem

Brama "morska" oddzielająca port od starego miasta

kot. Mają tam dużo kotów, psów zdecydowanie mniej i chyba większość należy do turystów

będzie więcej...

Zamek...

Miejska, które warto polecić innym i które są wręcz wyjątkowe w swojej wyjątkowości. Takie, na których widok czasem zapiera dech w piersi.

Odkrywajmy wspólnie nasz piękny kraj

Ja chętnie bym odwiedził Jezioro Solińskie, mam słabość do wody i pięknych zielonych widoków.

Cytat

Jezioro Solińskie. Jezioro Solińskie nazywane jest "bieszczadzkim morzem". Otoczone wzgórzami sztuczne jezioro jest zbiornikiem głębokim, a pływanie w nim jest dozwolone tylko w kilkunastu wyznaczonych miejscach. Wokół zbiornika solińskiego powstały kurorty wypoczynkowe i uzdrowiskowe. Warto popływać po Jeziorze Solińskim statkiem, podziwiając okalające taflę wody szczyty Bieszczadów.

Morze prawdopodobnie zimne nawet latem bo to Morze Północne, ale nie wiem, można sprawdzić

A temat wziął się stąd, że od paru lat patrzę na odcinki serialu o mieszkańcach Bieszczad, na Polsat Play, pt. "Drwale i inne opowieści Bieszczadów". 

Serial ten mnie zainteresował, bo ukazuje codziennie życie ludzi w tym rejonie Polski. 

Życie tam jest trudne, na terenach górskich. Opowiadają o tym mieszkańcy Bieszczad, którzy żyją tam codziennie, w serialu. 

Rejon z prawdziwą Naturą, wokół lasów i dzikich zwierząt. 

Nigdy nie byłem, turystycznie w Bieszczadach, ale trochę tam turystów przyjeżdża, przez cały rok.